ျမန္မာေက်ာင္းဆရာမ်ား: Quotes ကိုးကားစရာ

Showing posts with label Quotes ကိုးကားစရာ. Show all posts

Sunday, August 22, 2010

လူမိုက္ ၊ လူေတာ္ ၊ ပညာရွိ အယူအဆမ်ား

ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ျခင္း

လူမုိက္တုိ႔သည္ မိမိကုိယ္မိမိ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္သည္ဟု ယူဆၾက၏။
မိမိတုိ႔မွာ အတုိင္းအဆမရွိသည့္ သဘာ၀တရား၏ ဖုန္မႈန္႔မွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာ မေပါက္ၾကေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔သည္ ေသးငယ္၍ တဒဂၤ သတၱ၀ါမ်ားသာ ျဖစ္ၾက၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ သဘာ၀တရား၏ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္မႈကုိ သေဘာေပါက္ၾကသည့္အေလ်ာက္ မိမိကိုယ္မိမိလည္း ထုိသဘာ၀တရားထံ ပံုအပ္ ပူေဇာ္ရင္း ဖြင့္ဆုိ ရွင္းျပျခင္းငွာ မစြမ္းသာေသာ အျဖစ္အပ်က္ကုိကား ဘုရားသခင္လက္၀ယ္ ခ်န္ခဲ့ၾကေလ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမႈ လူသားအားလံုးႏွင့္ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔သည္ စစ္မွန္ေသာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္မႈသုိ႔ ဦးတည္ေနၾကသည္ကို နားလည္ သေဘာေပါက္ျခင္းေၾကာင့္ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္မႈကုိသာ အႀကီအက်ယ္ အျမင့္ျမတ္ဆံုးဟု အသိအမွတ္ျပဳၾက၏။

GREATNESS
The foolish assume themselves to be great,
Not realizing that they are the dust of unbounded nature.
Little and temporary creatures are they.

The clever recognize nature's greatness,
And sacrifice to her;
They leave the inexplicable event in His hands.

The wise recognize purity as the greatest state,
Knowing that all of mankind and all creatures are heading toward The real Purity.

COMMITMENT

The foolish dare not make any commitments
And try to avoid all responsibilities;
They are unreliable even to themselves.

The clever make many commitments,
Some achievable and some not,
Making the clever sometimes trustworthy and sometimes not.

The wise make group commitments.
They synergise the team to achieve a common goal.
Usually getting the greater good as result.

ကတိက၀တ္

လူမိုက္တုိ႔သည္ ကတိက၀တ္ တစ္စံုတစ္ရာကုိမွ် မျပဳရဲၾက။
တာ၀န္ရွိမႈဟူသမွ်ကုိ ေရွာင္လႊဲရန္သာ ႀကိဳးစားၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ မိမိကုိယ္ကုိ အတြက္ပင္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရဖြယ္ မရွိ။

လူေတာ္မ်ားသည္ ေျမာက္ျမားစြာေသာ ကတိက၀တ္မ်ားကုိ ျပဳၾက၏။
အခ်ဳိ႕မွာ ၿပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္ဖြယ္ရွိ၍ အခ်ဳိ႕မွာ ထုိသုိ႔မဟုတ္ၾက။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတုိ႔သည္ အခါခပ္သိမ္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရသူမ်ား မျဖစ္ႏုိင္ၾကေခ်။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ အစုအဖြဲ႕အလုိက္ ကတိက၀တ္ ျပဳၾက၏။
ထုိအစုအဖြဲ႕၏ ဘံုပန္းတုိင္သုိ႔ ေရာက္ရွိေအာင္ စုေပါင္းအားကုိ ရယူၾက၏။
ယင္းအတြက္ သူတို႔သည္ ပုိမုိ ႀကီးက်ယ္ ေကာင္းမြန္ေသာ ရလဒ္ကုိ ရေလ့ရွိၾက၏။

CHARACTER DEVELOPMENT

The foolish are so overbearing,
They leave no space for any improvement.

The clever are willing to learn and practice everything,
But can never learn all.

The wise never consider themselves the best,
But always perform to their best naturally.

စာရိတၱပ်ဳိးေထာင္မႈ

လူမုိက္တုိ႔သည္ အရာရာတြင္ သူတစ္ပါးကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းလြန္းအားႀကီးေသာေၾကာင့္ ၄င္းတုိ႔၌ တုိးတက္ရန္ ေနရာလပ္ မက်န္ေတာ့ေပ။

လူေတာ္မ်ားသည္ အရာရာကုိ မိမိကုိယ္တုိင္ ေလ့လာ က်င့္သံုးၾကရန္ ဆႏၵရွိ၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ သူတုိ႔သည္ အလံုးစံုကုိ အျပည့္အ၀ ေလ့လာႏုိင္စြမ္း မရွိ။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ မိမိကုိယ္ကုိ အေကာင္းဆံုးဟု ဘယ္ေသာအခါမွ မယူဆၾကဘဲ မိမိတုိ႔ စြမ္းသေလာက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ရန္သာ သဘာ၀က်က် ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ၾက၏။

LOVE AND LOVER

The foolish long for love.
They have no self satisfaction
And seek around for companions.

The clever deny love.
They are satisfied with isolation
And suffer when they must rely on others.

The wise do not long for love,
Nor do they refuse to love and be loved.
They live happily either alone or with a soulmate.

အခ်စ္ႏွင့္ခ်စ္သူ

လူမုိက္တုိ႔သည္ အခ်စ္ကုိ တမ္းတ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတုိ႔တြင္ မိမိကုိယ္ကုိ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈ ဟူ၍ မရွိဘဲ ခ်စ္သူမ်ား ရွာ၍သာ ေနရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ အခ်စ္ကုိ ျငင္းပယ္ၾက၏။ အထီးတည္းေနျခင္းျဖင့္သာ ေက်နပ္ၾက၏။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတစ္ပါးအား မီွခိုအားကုိးရမည့္အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါတြင္မူ ဒုကၡကို ခံစားရေလ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ အခ်စ္ကုိ မတမ္းတ။ ခ်စ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အခ်စ္ခံရရန္ေသာ္လည္းေကာင္း ျငင္းဆုိျခင္းမရွိ။ ယင္းအတြက္ သူတုိ႔သည္ အထီးတည္းလည္း ေပ်ာ္၏၊ ခ်စ္သူႏွင့္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္သည္သာျဖစ္၏။

LOVING

The foolish succumb to passion and love,
And are often in grief.

The clever try to be free from love,
But struggle with self-love.

The wise develop their love,
From common love to real love,
From real love to universal love,
From universal love to pure love,
And find happiness.

ခ်စ္ျခင္း

လူမုိက္တုိ႔သည္ ရမက္ႏွင့္ ခ်စ္ျခင္း၌သာ အညံ့ခံၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မၾကာခဏ ပူေဆြးေသာက ေရာက္ရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾက၏။
သုိ႔ေသာ္ မိမိကုိယ္ကုိ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္မူ လံုးေထြးရုန္းကန္ေနရ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ မိမိ၏ ခ်စ္ျခင္းကုိ ဖြ႔ံၿဖိဳးေစ၏။
ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ အခ်စ္မွ အခ်စ္စစ္သုိ႔ လည္းေကာင္း၊
အခ်စ္စစ္မွ လႊမ္းၿခံဳျဖန္႔ၾကက္ေသာ အခ်စ္သုိ႔ လည္းေကာင္း၊
လႊမ္းၿခံဳျဖန္႔ၾကက္ေသာ အခ်စ္မွ ပကတိ သန္႔စင္ေသာ အခ်စ္သုိ႔ လည္းေကာင္း
ဖြံ႕ၿဖိဳးေစ၏။
ဤနည္းျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕မႈကုိ ရွာေတြ႕ၾက၏။

MAKING FRIENDS

The foolish make friends at a party,
Ususally finding the insincere ones.
Who lead their lives to disaster.

The clever make friends in the work place,
Usually merging with beneficial partners
Who help further their success.
They are friends for as long as the partnership lasts.
When business fails, so does their friendship.

The wise make friends based on spiritual awareness,
Usually finding great and true friends.
Their relationships grow beyond all worldly consitions.

မိတ္ေဆြဖြဲ႕ျခင္း

လူမုိက္တုိ႔သည္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပဲြမ်ား၌ မိတ္ေဆြရွာၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ၄င္းတုိ႔၏ဘ၀ကုိ ပ်က္စီးေစေသာ မရုိးသာသူမ်ားႏွင့္သာ မိတ္ေဆြ ဖြဲ႕ၾကရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ အလုပ္ခြင္ထဲ၌ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိကုိ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ေနာက္ထပ္ ေပးစြမ္းႏုိင္ေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးျပဳမည့္ မိတ္ေဆြကုိ ရ၏။
သူတို႔သည္ အလုပ္ စပ္တူလုပ္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး မိတ္ေဆြျဖစ္ၾက၏။
အလုပ္ မေအာင္မျမင္ျဖစ္သြားေသာအခါတြင္မူ မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္းသည္လည္း ကြယ္ေပ်ာက္ရ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ျခင္းကုိ ဘာသာေရးအသိအျမင္ေပၚတြင္ အေျခခံ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကီအေျခအေနမ်ားကုိ ေက်ာ္လြန္ေသာ စစ္မွန္သည့္ မဟာမိတ္ေဆြႀကီးမ်ားကုိ ရ၏။

OUTLOOKS ATTITUDES

The foolish are pessimistic.
They share their dark side with others,
And are rewarded with grief and disaster.

The clever are optimistic.
They share their bright side with others and are
Rewarded with goodness but exhausted by pretense.

They wise are realistic.
They share the awareness of good and bad with others,
And strengthen their lives as they grow.

ေလာကအျမင္

လူမုိက္တုိ႔သည္ အဆိုးျမင္တတ္ၾက၏။
ယင္းတုိ႔၏ အဆုိးျဖစ္ရပ္မ်ားကုိသာ သူတစ္ပါးအား မွ်ေ၀ခံစားေစ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ၄င္းတုိ႔သည္ ပူေဆြးျခင္းႏွင့္ ေဘးဒုကၡမ်ားကုိ ဆုလာဘ္အျဖစ္ ရၾက၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ အေကာင္းျမင္တတ္၏။
ယင္းတုိ႔၏ အေကာင္းျဖစ္ရပ္မ်ားကုိသာ သူတစ္ပါးအား မွ်ေ၀ခံစားေစ၏။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတုိ႔သည္ ေကာင္းျခင္းမ်ားကုိ ဆုလာဘ္ ရၾက၏။
သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔သည္ ဟန္ေဆာင္ရျခင္းျဖင့္ ႏြမ္းနယ္ၾက၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း ရႈျမင္ၾက၏။
အေကာင္း-အဆုိး ႏွစ္မ်ဳိးစလံုးႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိျမင္နားလည္ျခင္းကုိ သူတစ္ပါးအား မွ်ေ၀၏။
ယင္းအတြက္ သူတုိ႔သည္ အသက္ႀကီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ဘ၀လည္း ပုိမုိႀကံ႕ခုိင္ သန္စြမ္းလာ၏။

STRENGTHENING RELATIONSHIPS

The foolish take advantage of others,
Gaining short term relationships.

The clever are willing to be taken advantage of,
Gaining affection but feeling bitter about their relationships.

The wise tend of to share advantages with others,
Gaining love, respect and enduring relationships.

ဆက္ဆံေရးကုိခုိင္မာေစျခင္း

လူမိုက္တုိ႔သည္ သူတစ္ပါးအေပၚ အခြင့္ေကာင္းယူတတ္သျဖင့္ ေရတုိ ဆက္ဆံေရးကုိသာ ရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ မိမိအေပၚ အခြင့္အေရးယူျခင္းကုိ ႏွစ္သက္၏။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတစ္ပါး၏ ခ်စ္ခင္ျခင္းကို ရေသာ္လည္း ယင္းတို႔၏ ဆက္ဆံေရးကုိ အၿမဲ မေက်မခ်မ္း ျဖစ္ေနရ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ အခြင့္အေရးယူျခင္းကုိ အမ်ားႏွင့္ မွ်ေ၀ခံစား၏။
ယင္းအတြက္ သူတုိ႔သည္ ေမတၱာႏွင့္ အၾကည္ညိဳကုိ ရရံုသာမက ေရရွည္တည္တံ့ေသာ ဆက္ဆံေရးကုိလည္း ရ၏။

BENEFACTORS

The foolish betray even their benefactors,
No one dares to deal with them.
As a result, they have to pay for more than what they get.

The clever are greatful to their benefactors;
Everyone wants to be nice to them.
As a result, they feel endless obligation.

The wise uplift the souls of their benefactors
Because it is the only true way of repayment.
As a result, they inspire the benefactors for greater giving,
Benefiting all mankind.

ေက်းဇူးရွင္

လူမုိက္တုိ႔သည္ ေက်းဇူးရွင္ကုိပင္လွ်င္ သစၥာေဖာက္၏။
မည္သူကမွ် ယင္းတုိ႔ကုိ ဆက္ဆံရန္ မ၀ံ့ၾက။
ထုိ႕ေၾကာင့္ သူတုိ႔သည္ ရထားသည္ထက္ ပုိ၍ ေပးဆပ္ရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ ေက်းဇူးရွင္မေပၚ ေက်းဇူးသိတတ္သျဖင့္ လူတုိင္းက သူတုိ႔ကုိ ႏွစ္သက္ၾက၏။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတုိ႔သည္ ၀တၱရားမ်ားကုိ တစ္သက္လံုး ထမ္းေဆာင္ရမည္ဟု ခံစားေနရေလ၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ ေက်းဇူးရွင္တုိ႔အား စိတ္၏ခ်မ္းသာမႈကုိ ရရွိေစ၏။
အေၾကာင္းမွာ ဤသည္ပင္လွ်င္ တစ္ခုတည္းေသာ မွန္ကန္သည့္ ေက်းဇူးဆပ္နည္းျဖစ္၏။
ရလာဒ္အျဖစ္ ေက်းဇူးရွင္မ်ားအား ပုိ၍ ႀကီးစြာေသာ ေပးကမ္းျခင္းကုိ လႈံ႕ေဆာ္ေပး၏။
ဤနည္းအားျဖင့္ သူတို႔သည္ လူ႔ေဘာင္တစ္ခုလံုးကုိ အက်ဳိးေက်းဇူး ရရွိေစ၏။

TRUTHFULNESS

The foolish cannot keep their word.
No one believes them.
They lose even their self-respect.

The clever are obsessed with truth
But cannot distinguish advantages from the disadvantagesin truthfulness,
And often trap themselves in the truth.

The wise mold truth and wisdom into oneness.
The truth protects them,
And their words become true.

အမွန္တရား

လူမုိက္တုိ႕သည္ ကတိစကားကုိ မတည္ႏုိင္ၾက၍ မည္သူကမွ် သူတုိ႔ကုိ မယံုၾကည္ၾကေပ။
ထုိ႕ေၾကာင့္ သူတုိ႔သည္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ေလးစားႏုိင္မႈကုိပင္ ေပ်ာက္ဆံုးၾကရ၏။

လူေတာ္မ်ားသည္ အမွန္တရား၏ စီးနင္းလႊမ္းမုိးထားျခင္းကုိ ခံေနၾကရ၍ အမွန္တရား၏ အားသာခ်က္ႏွင့္ အားနည္းခ်က္တုိ႔ကုိ ခြဲျခားနုိင္စြမ္း မရွိၾကေပ။
သုိ႔ျဖစ္၍ သူတုိ႔သည္ အမွန္တရားထဲတြင္ မၾကခဏ ခ်ဳပ္မိေနတတ္ၾက၏။

ပညာရွိမ်ားမွာမူ အမွန္တရားႏွင့္ ဉာဏ္ပညာတုိ႕ကုိ တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားေအာင္ သြန္းေလာင္းယူၾက၍ အမွန္တရား၏ အကာအကြယ္ကုိ ရၾက၏။
ယင္းအတြက္ သူတို႔၏ စကားမ်ားသည္လည္း အမွန္တရားခ်ည္းသာ ျဖစ္ၾကရ၏။

(The Foolish, The Clever, The Wise by Charles Akara)
ကုိ တူေဒးအယ္ဒီတာအဖြဲ႕ ဘာသာျပန္သည္။

Tuesday, February 2, 2010

[+/-]

တစ္သက္တာလံုး သင္ယူေရး

Tuesday, December 29, 2009

[+/-]

ျမန္မာ့ရိုးရာ ပညာေရးစိတ္ပညာ (ကိုးကားစရာ)

Wednesday, August 26, 2009

[+/-]

ကိုးကားစရာ - ပညာေရးႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ ပညာရွင္တို႔၏ အေတြးအျမင္ အဆိုအမိန္႔မ်ား

Thursday, August 6, 2009

[+/-]

On Education by Krichnamurti

ပညာေရးႏွင့္ အခ်စ္စစ္၊ အခ်စ္မွန္
(ခရစ္ရွနားမူတီး၏ “ပညာေရးအေပၚ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္”)
ဆရာၾကီးပါရဂူ ဘာသာျပန္ “ဘ၀ မီးတုိင္” စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္

--- ဒါေပမဲ့ အခ်စ္စစ္၊ အခ်စ္မွန္ မရွိဘူးဆိုရင္ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ မရွိတဲ့ ဘ၀ဟာ ရနံ႕႔မရွိတဲ့ပန္းနဲ႕ ဘာမွျခားနားမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္အဆင့္ ေရာက္ရွိလာတာဟာ ပညာေရးရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္တယ္။ တကယ့္တကယ္ ပီတိဆိုတာလဲ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကလာတာျဖစ္တယ္။ -----

---
အျပဳအမူ

လူ႔ဘ၀မွာ ပတ္၀န္းက်င္က လံႈ႕ေဆာ္မႈ မျပဳလုပ္တဲ့ အျပဳအမူကို ရွာရျခင္းသည္ အၾကီးမားဆံုး အခက္အခဲတစ္ခုျဖစ္တယ္။ မည္သည့္ နည္းႏွင့္မဆို ျပဳလုပ္တဲ့ အျပဳအမူတစ္ခုကို လံႈ႔ေဆာ္တဲ့ ဖိအားေပးတဲ့အရာဟာ လူႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္တယ္။ မိမိလႈပ္ရွားပံု လႈပ္ရွားနည္း၊ မိမိ စားပံုစားနည္း၊ မိမိစကားေျပာပံုေျပာနည္း၊ မိမိစာရိတၱ၊ မိမိ၏ က်င့္၀တ္ဆိုင္ရာ အျပဳအမူသည္ မိမိကုိယ္ကို ေတြ႔တဲ့ေနရာမွာ အေျခတည္ ေနၾကတာျဖစ္တဲ့အတြက္ မိမိ၏ အျပဳအမူဟာ အျမဲတေစ ေျပာင္းလဲေနတယ္။ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ၾကိမ္ႏွင့္ တစ္ၾကိမ္ တူတာမဟုတ္ဘူး။

ကိုယ့္အေဖကိုေျပာတဲ့ စကားႏွင့္ အသံ၊ ကိုယ့္အေမကို ေျပာတဲ့စကားႏွင့္ အသံ၊ ကိုယ့္အိမ္ေဖာ္ကို ေျပာတဲ့ စကားႏွင့္ အသံ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု မတူၾကဘူး။ ကြဲျပားျခားနားေနတယ္။ ျပဳမူပံု ျပဳမူနည္းအေပၚမွာ ပတ္၀န္းက်င္ၾသဇာ အရွိန္အ၀ါ လႊမ္းမိုးတဲ့ အတြက္ အျပဳအမူကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္ျပီး လူေတြဘာလုပ္မယ္၊ ဘာမလုပ္ဘူးဆိုတာ မွန္းဆၾကရင္ မွန္းဆၾကည့္လို႔ ရသေလာက္နီးပါး ျဖစ္တယ္။

ဘယ္လိုပတ္၀န္းက်င္မ်ဳိးေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္ မိမိ တစ္မ်ဳိးတည္းေသာ အျပဳအမူကို မိမိျပဳမူႏိုင္ရဲ႕လားလို႔ မိမိကိုယ္ကို ေမးၾကည့္ႏိုင္ပါ့ မလား၊ မိမိ၏ အျပဳအမူသည္ မိမိကုိယ္တြင္းမွ ျဖစ္ေပၚလာျပီး မိမိႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး လူေတြထင္ၾကတာေတြ၊ ျမင္ၾကတာေတြ အေပၚမွာ အေျခမခံဘူးလို႔ ထင္သလား။ မိမိကုိယ္တြင္းမွာလည္း အျမဲတေစ ေျပာင္းလဲမႈ ရွိေနတယ္။ ယေန႔ မိမိသည္ မေန႔က မိမိမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မိမိ၏ ျပဳမူပံုျပဳမူနည္းဟာ တျခားလူေတြ၏ လံႈ႔ေဆာ္ခ်က္ သို႔မဟုတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း သို႔မဟုတ္ ဘာသာေရး ခံယူခ်က္မ်ား၏ လံႈ႔ေဆာ္ခ်က္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကိုေကာ ပတ္၀န္းက်င္အေပၚမွာ အေျခမခံဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကိုေကာ ရွာၾကည့္ႏိုင္ပါ့မလား။ ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ဳိးလဲလို႔ သိရင္ရွာၾကည့္ႏိုင္ေကာင္း ရွာၾကည့္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ဳိးလဲဆို သိၾကရဲ႕လား။ လူေတြကို ဘယ္လိုခ်စ္ရသလဲဆိုတာ သိၾကရဲ႕လား။ သစ္ပင္ကေလးကို ရွင္သန္ေအာင္လုပ္တာ၊ ေခြးကို သန္းမတြယ္ေအာင္ ၀ွက္မွင္ဘီးနဲ႔ ဖီးေပးျပီး အစာေကၽြးတာေတြဟာ သစ္ပင္ကို သံေယာဇဥ္ တြယ္ေနတာ မဟုတ္လား၊ ေခြးကို သံေယာဇဥ္တြယ္ေနတာ မဟုတ္လား။ လမ္းသြားရင္ လမ္းမွာ ဘယ္သူမွ သတိမျပဳမိတဲ့ သစ္ပင္ကို သတိျပဳမိတဲ့လူ ရွိရဲ႕လား။ ဘယ္သူမွ အဲဒီသစ္ပင္ကို ေရးၾကီးခြင္းက်ယ္ လုပ္မေနဘဲ ျဖတ္သြား၊ ျဖတ္လာ လုပ္ၾကတာသာမ်ားတယ္။ အဲဒီသစ္ပင္ဟာ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ေနတဲ့သစ္ပင္နဲ႕ မတူဘူးလား။ အၾကီးအက်ယ္ ျခားနားေနတယ္။ ေနပူတဲ့အခါ အရိပ္သြားခိုေနရတဲ့ သစ္ပင္နဲ႔လည္း မတူဘူး။ မိမိေရေလာင္းတဲ့၊ ေျမၾသဇာေကၽြးတဲ့၊ အကိုင္းႏွင့္ အရြက္မ်ားကို ၾကည့္လိုလွေအာင္ ကတ္ေၾကးနဲ႔ ကုိက္ေပးတဲ့၊ ညႇပ္ေပးတဲ့၊ မိမိျခံထဲက သစ္ပင္နဲ႔လမ္းေဘးမွာ ေပါက္ေနတဲ့ သစ္ပင္ယွဥ္လို႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ဆြမ္းဆန္နဲ႔ ၾကြက္ေခ်းကြာေ၀းသလို ကြာေ၀းတယ္။

အေရးတယူ အေလးမူျခင္းဟာ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အစျဖစ္တယ္။ အေရးတယူ အေလးမူေလေလ စိတ္ပါ၀င္စားမႈ ရွိလာေလေလျဖစ္တယ္။ ခ်စ္ခင္ျခင္း၊ ငဲ့ညႇာျခင္း၊ စာနာျခင္း၊ ေထာက္ထားျခင္းမ်ားလည္း ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီလိုခ်စ္ျခင္းမ်ဳိး ေပၚလာတဲ့အခါ အျပဳအမူဟာ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ေစစားျခင္းကိုခံရျပီး လူႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို အမွီသဟဲ မျပဳေတာ့ဘူး။ အဲဒီခ်စ္ျခင္းမ်ဳိးကို ရွာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူဘူး။ မိမိအေပၚ လူေတြ ကိုယ္ခ်င္းစာနာ၊ ငဲ့ညႇာေထာက္ထားသလား။ မိမိႏွင့္ စကားေျပာဆိုတဲ့အခါ မာေရေၾကာေရနဲ႔ ေျပာသလား၊ မေခ်မငံ ေျပာသလား ဆိုတာေတြကို ေလ့လာျပီး တကယ့္ခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ခ်စ္ျခင္းမ်ဳိးကို ရွာဖို႔ဆိုတာ အလြန္ခက္တယ္။

ကေလးေတြမွာ အဲဒီသေဘာမ်ဳိးရွိတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ကေလးသူငယ္မ်ားဟာ ကေလးခ်င္းလည္း တည့္ၾကတယ္။ လူၾကီးမ်ားႏွင့္ ရန္ျဖစ္တာမ်ဳိးလည္း မရွိဘူး။ ေခြးကေလးမ်ားကို ခ်စ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ေတြ႔ရင္ ျပံဳးျပတာက မ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၾကီးလာတဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒီအက်င့္ေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ရွိဖို႔ဆိုတာ အခက္အခဲဆံုး တစ္ခုျဖစ္တယ္။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္မရွိရင္လည္း ဘ၀ဆိုတာ အႏွစ္သာရ လံုး၀မရွိေတာ့ဘူး။ သားသမီးေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္။ အိမ္ၾကီးရခိုင္နဲ႔ ေနခ်င္ေနရမယ္။ ကားပိုင္ရွင္ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အျခားအဆင္ေျပစရာေတြ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်စ္စစ္၊ အခ်စ္မွန္ မရွိဘူးဆိုရင္ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ မရွိတဲ့ ဘ၀ဟာ ရနံ႕႔မရွိတဲ့ပန္းနဲ႕ ဘာမွျခားနားမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္အဆင့္ ေရာက္ရွိလာတာဟာ ပညာေရးရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္တယ္။ တကယ့္တကယ္ ပီတိဆိုတာလဲ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကလာတာျဖစ္တယ္။

ဣသာမစၦရိယ ရွိတဲ့ေနရာမွာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈတို႔ အမ်က္ေဒါသတို႔ ေပါက္ဖြားလာတယ္။ အမ်က္ေဒါသမရွိမွ ဣသာမစၦရိယ မရွိမွ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္မရွိမွ အခ်စ္ပန္းပြင့္လန္းလာႏိုင္တယ္၊ တည္ရွိလာႏုိင္တယ္။ အခ်စ္မရွိတဲ့ ဘ၀ဟာ ၾကပ္တီးေျမျဖစ္တယ္။ လြင္တီးေခါင္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်စ္ရွိလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ စိမ္းလန္းစိုေျပတဲ့ အလွပန္းမ်ားပြင့္ေနတဲ့ေျမ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမ်ားကို လုလင္ငယ္ေသြး အခ်ိန္မွာသာ ေလ့လာလို႔ရတယ္။ အသက္အေတာ္ကေလး ရလာတ ဲ့အခါက်ေတာ့ အခ်ိန္ေႏွာင္းသြားျပီ။ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္း၊ သားမယား၊ အလုပ္တာ၀န္မ်ား၏ အက်ဥ္းသား ျဖစ္သြားျပီ။ လူေတြ ေစာင့္ဆုိင္းေနတာ၊ မျဖစ္ေစလိုတဲ့အတြက္ မိမိအတန္းကို အခ်ိန္မွန္မွန္ တက္ႏိုင္ရဲ႕လား။ မိမိကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့လူေတြနဲ႔ အတူ ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေအာ္က်ယ္ဟစ္က်ယ္ ေျပာေနတာကို ရပ္ပစ္လို႔ ရပါ့မလား။

အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ ဆိတ္သုဥ္းသြားတဲ့ အျပဳအမူေတြဟာ၊ အေပၚအပယိကမ်ားသာျဖစ္ျပိး အဓိပၸါယ္ ဘာမွရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ႏွင့္ စာနာမႈ ရွိလာလွ်င္ေတာ့ အဲဒီ စိတ္သေဘာတရားမ်ားကတစ္ဆင့္ သူတစ္ပါးအတြက္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ အျပဳအမူေတြ ေပါက္ဖြားျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မယ္။ အဲဒီအျပဳအမူေတြဟာ မိမိကိုယ္က်ဳိးၾကည့္တာက နည္းတယ္။ ဘ၀မွာ ျပဳလုပ္ဖို႔ အခက္ခဲဆံုးတစ္ခုလည္းျဖစ္တယ္။ မိမိကိုယ္က်ဳိး မၾကည့္တဲ့လူဟာ အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္မႈရွိတဲ့လူ ျဖစ္တယ္။ ေကာင္းကင္ကို၊ ေတာင္ေတြကို၊ ေရကို၊ ငွက္ေတြကို၊ ပန္းပြင့္ေတြကို သစ္လြင္လန္းဆန္းတဲ့ စိတ္ႏွလံုးသားႏွင့္ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ အနက္အဓိပၸါယ္ ႏွင့္ ၾကည့္လို႔ရတယ္။