အေရျပားေရာဂါ ကူးစက္မႈဆုိးရြားျခင္းေၾကာင့္ ႏို႔စို႔အရြယ္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ေနရ

ကို(၂)/ ဇန္န၀ါရီ ၂၈၊ ၂၀၁၀
http://www.ktimes.org/thatin/1-latest-news/548-2010-01-28-10-11-42.html

ကရင္နီျပည္ ဖရူဆုိၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေလာ္ခုခူႏွင့္ ေလာက္ပလဲလ်ားေက်းရြာတုိ႔သည္ အေရျပားေရာဂါ ဆုိးရြားစြာ ကူးစက္ျပန္႔ပြား ေနမႈေၾကာင့္ ႏို႔စို႔ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ေနရသည္ဟု ကရင္နီနယ္လွည့္ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔က ေျပာသည္။

ေလာ္ခုခူႏွင့္ ေလာက္ပလဲလ်ားေက်းရြာတုိ႔မွ တရြာလ်င္ အနည္းဆုံး ၂၀ ဦးထက္မနည္း အေရျပားေရာဂါ ကူးစက္ ခံရၿပီး ထိုထဲမွ ကေလးငယ္မ်ားပါ၀င္သည္ဟု ဆိုသည္။

၎ေက်းရြာတို႔သည္ ေရရွားပါးၿပီး ေက်းရြာနီးနားမွ ေရအုိင္မ်ား ေသာက္သုံးေရအျဖစ္ အသုံးျပဳျခင္း၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ျခင္းမ်ား၊ ေရခ်ဳိးျခင္းမ်ား ႏွင့္ တိရိစာၦန္တုိ႔၏ သြားလာ လႈပ္ရွားမႈ စားက်က္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယားနာျခင္းမ်ား စသည့္အေရျပားေရာဂါ ကူးစက္ခံရျခင္းျဖစ္သည္ဟု နယ္လွည့္ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔မွ ေဆးမွဴးတဦးက ေျပာသည္။

၎က “ တိရိစၦာန္တုိ႔နဲ႔ ေရာေႏွာၿပီး အသုံးျပဳၾကတာ ေရအုိင္တအုိင္တည္းကုိ၊ ဒါေၾကာင့္ ေရာဂါက နာတာရွည္ေရာဂါအျဖစ္သုိ႔ ကူးသြားတာ ျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

ကူးစက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ အလည္ပိုင္းဂြင္ရွိ ေဒါတမႀကီး ေက်းရြာမွွ ကေလးငယ္ ၂ ဦးႏွင့္ ေတာလံု ေက်းရြာမွ ၂ ဦး ယခင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီး ဒီေမာဆိုၿမိဳ႕နယ္မွ ေဒါဖုအုပ္စုႏွင့္ ဖရူဆိုၿမိဳ႕နယ္ ေကးလ်ား ေက်းရြာအုပ္စုတြင္လည္း ထိုေရာဂါကူးစက္မႈႏႈန္း ဆိုးရြာစြာ ျဖစ္ပြားေနသည္။

“ဒီႏွစ္ေတာ့ ေရာဂါကူးစက္ခံရလုိ႔ ေသသြားတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းအတိအက်ေတာ့ မသိရေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါးျဖစ္ေနေသးတယ္ ဆုိတာေတာ့ ရွိတယ္” ဟု ကရင္နီ နယ္လွည့္ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔မွ တာ၀န္ခံ ခူဒယ္နီယာယ္ကေျပာပါသည္။

ေက်းရြာမ်ားသည္ ေဆးေပးခန္းမ်ားမရွိျခင္း က်န္းမာေရးအတြက္ အစုိးရမွ ခန္႔အပ္ထားေသာ ေဆးဆရာ၊မမ်ား တႏွစ္တႀကိမ္သာ ေဆး၀ါးမ်ား လာေရာက္ကုသေပးျခင္းမ်ား ရွိခဲ့ၿပီး နယ္လွည့္ ကရင္နီ လူမႈကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔မွ က်န္းမာေရး လုပ္သားမ်ားမွလည္း အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ နယ္ေျမသုိ႔လည္း သြားေရာက္ ကုသ ေပးျခင္းမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေဆးလုံလုံေလာက္ေလာက္ ကုသေပးႏိုင္ျခင္းမရွိဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္ပြား

2010-01-29 RFA
ရန္ကုန္ ေလွာ္ကား ကြန္ပ်ဳတာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းအာဏာပိုင္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ ျပဳမူဆက္ဆံတာေတြကို သေဘာမက်တဲ့အတြက္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ေက်ာင္းတြင္း စာကပ္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈတခု ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့အတြက္ ဇန္နဝါရီ ၂၈ ရက္ မေန႔က ၾကာသပေတးေန႔မွာ ေက်ာင္း အတြင္း ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္လို့ မ်က္ျမင္ေက်ာင္းသားေတြက ေျပာဆိုၾကပါတယ္။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရိွ တကၠသိုလ္တခု၏ ဂိတ္ဝတြင္ ဝတ္စံုျပာ လံုျခံဳေရး ဝန္ထမ္းမ်ား ေစာင့္ၾကပ္ေနပံု ျဖစ္ပါသည္။
(Photo: AFP)


မနက္ပိုင္း ၁ဝ နာရီေလာက္ ေက်ာင္းေခတၲနားခိ်န္မွာ စာကပ္သြားတာ ျဖစ္တယ္လို႔၊ ေက်ာင္းသားတဦးက RFA ကို အခုလို ေျပာျပပါတယ္။
ေက်ာင္းသားတဦး။ ။ 'ေက်ာင္းသားသမဂၢကေနျပီးေတာ့မွ ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ကပ္သြားတယ္ဗ်။ ဘာေတြပါလဲဆိုေတာ့ ဟိုဟာေပါ့၊ ေက်ာင္းမွာက ဟို ေက်ာင္းပတ္လည္ေလ၊ ေကာ္ရစ္ဒါပတ္လည္မွာ သံပန္းတံခါးေတြ ကပ္တယ္၊ အဲဒါကို ေက်ာင္းသားေတြ မေက်နပ္တဲ့ကိစၥ၊ အဲဒီအခ်က္လည္းပါတယ္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းအားကစားေၾကး ဆိုျပီးေတာ့ ေကာက္ေသးတယ္၊ ခ်လံမွာ တရားဝင္ကို ေကာက္ထားတာ၊ ေက်ာင္းသားေတြ ပါဝင္ဆင္ႏဲႊရမဲ့ အားကစားပဲြလည္း မလုပ္ေပးဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြေပါ့ေနာ္၊ ကန္တဲ့ ေဘာလံုးကြင္းကိုလည္း အခု ပိတ္ပစ္လိုက္ျပီ။ အဲဒါကို မေက်နပ္တဲ့အတြက္ မေက်နပ္ဖူးေပါ့။ ကန္႔ကြက္တဲ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းဆိုတဲ့ ဥစၥာေလး ကပ္ထားတယ္ခင္ဗ်။'၂ဝ၁ဝ ခုနွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပဲြလည္း က်င္းပဖို႔ ရိွေနျပီး၊ ေက်ာင္းသားေတြေပၚမွာ မယံုသကၤာစိတ္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ လြယ္ကူေအာင္၊ ဝင္ေပါက္တေပါက္ေလာက္ပဲ ထားျပီး၊ အားလံုးကို သံပန္တံခါးေတြနဲ႔ ပိတ္ဆိုကာရံလိုက္တဲ့အေပၚ ေက်ာင္းသားေတြက မေက်နပ္ၾကေၾကာင္းနဲ႔ ေက်ာင္းတြင္းလႈပ္ရွားမႈေတြအျဖစ္၊ fresher welcome လို ေက်ာင္းသားပဲြေတြက စလို႔၊ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ အခမ္းအနားေတြလည္း မရိွတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသားေတြက မေက်နပ္ၾကေၾကာင္း ေနာက္ထပ္မ်က္ျမင္ ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာဆိုပါတယ္။'ရုတ္ရုတ္ရက္ရက္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အဲဒီမွာ ေက်ာင္းက နံရံ၊ တံခါးေဘာင္ေတြေပါ့ အစ္ကိုရာ အဲလိုမ်ဳိးေတြမွာလည္း ေတြ႔ၾကတယ္၊ ေနာက္ အိမ္သာထဲေတြမွာလည္း ေတြ႔ၾကတယ္ေပါ့၊ အဲဒီေတာ့ အကုန္လံုးကေတာ့ ဝိုင္းျပီးေတာ့ ဖတ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့။ အဓိက ေရးထားတာကေတာ့ဗ်ာ၊ ဒီကြန္ပ်ဳတာေက်ာင္းမွာေပါ့ဗ်ာ၊ သံပန္းတံခါးေတြ တပ္ထားတယ္ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းေရွ့ ေကာ္ရစ္ဒါေပါ့ေလ၊ ေကာ္ရစ္ဒါေတြကို သံပန္းေတြ အကုန္ပိတ္လိုက္တယ္ဗ်။ ကင္တင္းကို သြားတဲ့ဟာေတြကအစ အကုန္လံုး ပိတ္လိုက္တယ္ဗ်ာ။ အဓိကကေတာ့ အေပါက္တေပါက္တည္း ထားလိုက္တယ္၊ ေထာင္သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္သြားတာေပါ့ဗ်ာ။'

စကပ္လို႔ ေက်ာင္းသားေတြ ဖတ္တာကို ေတြ႕တဲ့အခါ ေက်ာင္းအာဏာပိုင္ေတြက၊ စာရြက္ေတြကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္ခြာသြားၾကတယ္လို႔ ေက်ာင္းသားေတြက ေျပာျပပါတယ္။ ရန္ကုန္ ကြန္ပ်ဳတာတကၠသိုလ္ဟာ ေလွာ္ကားမွာ ရိွျပီး ေက်ာင္းသား တေထာင္ေက်ာ္ေလာက္၊ တက္ေရာက္ သင္ၾကားေနတာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ကပ္ေဘးသင့္ အာရွကေလးမ်ားကို စိတ္ဒဏ္ရာကုစားေရး ပညာရွင္မ်ား ေဆြးေႏြး

သီရိထက္စံ
28 ဇန္န၀ါရီ 2010 - DVB
နာဂစ္မုန္တိုင္းေဘး အပါအ၀င္ အာရွတိုက္က ကပ္ေဘးေတြ သင့္တဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ့ စိတ္ဒ ရာေတြကို ကုစားေရးနဲ ့ပတ္သက္လို ့ပညာရွင္ေတြ က ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့မွာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး ေနၾကပါတယ္။

ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့အင္ပီရီယယ္ကြင္းပတ္ဟိုတယ္မွာ ဗုဒၶဟူးေန ့က က်င္းပတဲ ့ဒီ ေဆြးေႏြး ပြဲကို အာရွကပ္ေဘး ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရးဌာနက ႀကီးမွဴးေဆာင္ရြက္ တာ ျဖစ္ျပီး သန္ဘက္ခါ ဇန္န၀ါရီ 29 ရက္အထိက်င္းပါမွာပါ။
ဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပထမဆံုးရက္က ကေလးစိတ္ပညာရွင္ေတြရဲ ့ ေလ့လာေတြ ့ရွိ ခ်င္ေတြ ကို အၾကမ္းဖ်င္း ရွင္းလင္းတင္ျပၾကျပီး ေနာက္ရက္ေတြမွာ အေသးစိတ္ အျပန္ အလွန္ ေဆြးေႏြးၾကမွာပါ။

ကပ္ေဘးသင့္ အာရွကေလးမ်ားကို စိတ္ဒဏ္ရာကုစားေရး ပညာရွင္မ်ား ေဆြးေႏြး


စစ္ေဘး သဘာ၀ေဘးတို ့ေၾကာင့္ စိတ္ဒဏ္ ရာျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ေလ့ လာ ကုသ တဲ့ စိတ္ပညာရွင္ ေတြက သူတို ့ရဲ့ ေလ့လာေတြ ့ရွိခ်က္ေတြကို ရွင္းလင္း တင္ျပ ၾကျပီး ႏိုင္ငံတကာ က်န္းမာေရး ၀န္ထမ္းေတြ အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြနဲ ့ ကုလသမဂၢ အရာရွိ ေတြ တက္ေရာက္ပါတယ္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ကူညီဖို ့ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ခဲ့တဲ့ ထိုင္း က်န္းမာေရး ၀န္ႀကီး ဌာနက အရာရွိ ေဒါက္တာ ဘန္ဂ်ပြန္ပညာရံုလည္း ဒီေဆြး ေႏြးပြဲကို တက္ေရာက္ျပီး နာဂစ္မုန္တိုင္း ေဘးသင့္ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္အေျခအေနနဲ့ ျပဳစုကုသတဲ့ အေတြ ့အၾကံဳေတြကို ရွင္းလင္းေျပာျပပါတယ္။

“ကေလးေတြက အစက စကား မေျပာၾကဘူး၊ ပန္းခ်ီဆြဲရေအာင္ဆိုျပီး သူတို ့ကို ပံုဆြဲစကဴေတြ ေရာင္စံု ခဲတံေတြ ခ်ေပေတာ့ သူတို ့ခံစားခ်က္ေတြကို ပန္းခ်ီေပၚမွာ ဖြင့္အန္ခ်ၾကတယ္၊ ေလးႏွစ္သား ကေလး တစ္ေယာက္ဆိုရင္ နာရီပံုေလးဆြဲထားတယ္ အဲဒီအခ်ိန္က မိဘေတြနဲ ့အတူတူရွိတယ္ ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နာဂစ္ မုန္တိုင္းတုိက္ျပီး ေနာက္ ပိုင္းမိဘေဆြမ်ဳိးေတြ ဆံုးရႈံးခဲ့ရတယ္တဲ့။

“ကေလးေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ သူ ့ကို ခ်စ္ရဲ့လားလို ့လူတိုင္းကို လုိက္ ေမး ေနတာ ခံစားခ်က္ေတြကို ရင္ဖြင့္ျပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ က်မတို ့အတူကၾက ကစားၾက တယ္ ကေလးေတြရင္ထဲမက ခံစားခ်က္ေတြ ေပါ့ပါးသြားေအာင္ စိတ္ထားနည္းေလး ေတြ ေျပာျပရတယ္၊ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ေနရင္ ေသသြားတဲ့ မိဘေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုတာမ်ဳိးေပါ့။ သူတို ့မွာ လိုအပ္ေနတာ စား၀တ္ေနေရး ခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အေရးႀကီးဆံုးက သူတို ့လိုအပ္ေနတာ က ေမတၲာပါ။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ -ျမန္မာနယ္စပ္က ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ ခိုလႈံေနထိုင္တဲ့ ဒုကသည္စခန္းက ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ဒ ရာေတြကို ေလ့လာခဲ့တဲ့ စိတ္ပညာရွင္ ေဒါက္တာ စာရွာ ဘရာတာဒက္ရွ္က ရွင္းလင္းေျပာျပပါတယ္။

’ကေလးေတြကို တေနရာကတေနရာကို ေရြ ့ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆိုရင္ သူတို ့အ ေျခအေန အေသးစိတ္ကို ရွင္းျပသင့္တယ္၊ ေႏြးေထြးမႈ လိုအပ္ပါတယ္။ ေနရာသစ္မွာ လူစိမ္းေတြနဲ ့ေတြ ့ရမဲ့ ကေလးေတြရဲ့ အတြင္းစိတ္ မလံုျခံဳမႈေတြကို လူႀကီးေတြက ဂရုစိုက္ေပးဖို ့လိုပါတယ္။ ပညာေပး အစီအစဥ္ေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရကိုယ္ တိုင္က လိုလိုခ်င္ခ်င္စီစဥ္ေပးဖို ့အေရးႀကီးပါတယ္”။

ဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဗီယက္နမ္ -အေမရိကန္စ္ေဘးဒ ကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြနဲ ့ ဆူနာမီ ငလ်င္ ေရလႈိင္းေဘး သင့္ ကေလးေတြကို ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ေဆာင္ရြက္ပံု မွတ္တမ္းတင္ သတင္းရုပ္ရွင္ေတြလည္း ျပသပါတယ္။

မုန္တိုင္းေဘးမွ လြတ္ခဲ့သည့္ ကေလးမ်ား စိတ္ဓာတ္အင္အား လိုအပ္ေန

ဒီဗြီဘီ 5 ဇူလိုင္ 2008
ေနာ္ေအးေဖာ ဒီဗြီဘီ သတင္းေထာက္ ထုိင္း

မုန္တိုင္းေဘးဒဏ္ သင့္တာ ၂ လ ျပည့္ျပီတဲ့ ရာ၀တီတိုင္းမွာ စိတ္ဓာတ္အင္အား ကုစားျဖည့္ဆည္းေပးဖို ့ လိုအပ္ေနတဲ့ ကေလးေတြ အမ်ားအျပားရွိေနပါတယ္။

ရန္ကုန္ၾကည့္ျမင္တိုင္ျမိဳ့နယ္မွာ သာဓုေက်ာင္းတိုက္က ေရြွည၀ါဆရာေတာ္ ဦးပညာသီဟ ဦးေဆာင္တဲ့ အဖြဲ ့က ျပင္စလူျမိဳ ့နယ္အပါအ၀င္ ေက်းရြာေတြမွာ ၇ရက္ၾကာ ေလေဘးေထာက္ပံ့ေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ကေလးေတြက ေၾကာက္ရြံ ့ထိတ္လန္ ့ေနဆဲျဖစ္ျပီး သားခ်င္းေတြ ျပန္ေရာက္လာ ေလမလားလို ့ ေမွ်ာ္ေနၾကတဲ့ အတြက္ မိဘမဲ့ ကေလးေတြကို ေမြးစားျပီး ပညာသင္ ၾကား ေပးဖို ့ကိစၥ မျဖစ္ေျမာက္ေသးဘူးလို ့ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီဟက မိန္ ့ ပါတယ္။

“ ေၾကာက္ရြံ ့ထိတ္လန္ ့စိတ္ေတြ၊ နာက်ည္းစရာေတြ စိတ္ေ၀ဒနာေတြ ခံစား ခ်က္ေတြ မျပယ္ေသးတဲ့ အတြက္ ဘယ္လိုဘဲ ႏွစ္သိမ့္ ေဖ်ာင္းဖ်ျပီးေတာ့ အားေပး သိမ္းသိမ္းျပီး ေျပာေပမဲ့လည္း မရပါဘူး”
ေဆြမ်ဳိးေတြ ဆရာ ဆရာမေတြ၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ စတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က ေဖးဖ ကူညီရင္ မိဘမဲ့ကေလးရဲ႕ စိတ္က်န္းမာေရး အေျခအေန သက္သာရရႏိုင္မယ္လို ့ဆရာ ေတာ္က မိန္ ့ပါတယ္။

မုန္တိုင္းေဘးသင့္ေဒသမွာ အေလာင္းးေတြရွိေနဆဲျဖစ္လို ့ လူေသအေလာင္း 20 ကို သရ ဂံုတင္၊ မီးရႈိ ့သၿဂၤ ိဟ္ေပးခဲ ့ျပီး က်ြဲ ႏြား တိရစၧာန္ 17 ေကာင္ကိုလည္း သၿဂၤ ိဟ္ခဲ့တယ္လို ့ ဆရာေတာ္က မိန္ ့ၾကားပါတယ္။
က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြကိုလည္း ေဆး၀ါးကုသမႈေပး ခဲ့ျပီး ေဒသခံ ေဆးခန္းေတြကိုလည္း လိုအပ္တဲ့ ေဆးပစည္းေတြ လွဴဒန္းခဲ့တယ္လို ့ဆ ရာေတာ္က မိန္ ့ပါတယ္။

‘ ေဆးကုေပးစရာရွိတာ ေဆးကုေပးတာေပါ့၊ ေရကန္ေတြ ညစ္ညမ္းေနတာ သုတ္သင္ျပီးေတာ့ ဆည္ေပးတာေပါ့၊ ေက်ာင္းသားေတြကို စာအုပ္စာတမ္းေတြ ေထာက္ ပံ့ေပးတယ္ေလ”
ဆန္၊ ပဲ၊ ဆီ၊ မိုးကာ၊ အိုးခြက္၊ ေပါက္တူး၊ လၢ၊ အ၀တ္အစားစတဲ့ တတ္ႏိုင္တာ ေတြကို ေထာက္ပံ့ကူညီခဲ့တယ္လို ့ဆရာေတာ္က အသိေပးမိန္ ့ၾကားပါတယ္။

လုပ္ငန္းအရင္းအႏွီးမရွိတဲ့ သူေတြက မ်ဳိးစပါးရရင္ေတာင္ ကဇင္း( ကန္သင္း) ေဘးမွာ ထိုင္ေနရံုဘဲေပါ့၊ လယ္ထြန္စရာစက္ရွိလားဆိုတာ ကိုယ္မေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ ကိုယ္မေပးဘူးေလ” စိုက္စရာေကာက္စပါးရွိလား’ ဆိုတာ မေမးဘူးေလ ကိုယ္မွ မေပးႏိုင္တာ၊

“ကိုယ္မေပးႏိုင္ဘဲနဲ ့ သြားေမးလို ့မရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ စိတ္ေကာင္းမွာလဲ၊ ကိုယ္ေပးႏိုင္တာကိုဘဲ ေမးတယ္၊ မေပးႏိုင္တာကို မေမးဘူး၊ သူတို ့လုပ္စားကိုင္စားးတဲ့ ဘ၀အေျခအေနေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာကုိ မေတြးဘူး၊ ေမးလည္း မေမးဘူး၊ သူတို ့ေျပာရင္လည္း “မေျပာေတာ့နဲ ့ ရပ္ထား စိတ္အေကာင္းမွာ စိတ္ဆင္းရဲ မွာ စိုးလို ့’

Burmese Soldiers Still Recruit Underage Youth

By LAWI WENG Wednesday, January 27, 2010

The Burmese army is still recruiting underage youth despite the government's agreement with the UN that such practices would stop.

In the latest incident, Kyaw Min Tun, 14, was conscripted by a soldier in Light Infantry Battalion No. 83, based in Migaungye in Taungdwingyi Township in Magway Division.

His mother, San Thar Win, told The Irrawaddy on Wednesday that her son was taken to the battalion on Jan. 19 at 4 p.m. She said a soldier from the battalion persuaded him to join by saying he would receive a 60,000 kyat (US $60) monthly salary.

She has asked the battalion to release her son, she said, but the military has not complied.

Meanwhile, Aye Myint, a leading labor activist in Pegu Division, said that two other underage youths were taken to the same battalion this month. His group, Guiding Star, works on issues involving child recruitment and forced labor.

The group received 121 recruitment complaints last year, but only about one-third of the youth were released, he said.

He said that the Burmese government should punished soldiers who recruit underage youth. Government officials have signed an agreement with the International Labour Organization to stop such recruitment but soldiers in the field continue the practice, he said.

Meanwhile, the Burmese military government has extended an agreement allowing the UN to monitor complaints of underage recruitment for one more year.

Kari Tapiola, the executive director of the ILO in Geneva, told The Irrawaddy by e-mail that the overall number of underage recruitment complaints has increased.

The forced recruitment of children into the military is a problem which has been recognized at a high level. According to the “Annual Report of the UN Secretary-General to the Security Council on Children and Armed Conflict” in March last year, the Burmese junta “continues to screen and release underage children found in its armed forces during the training process.”

The report said the ILO, together with the International Committee of the Red Cross, was instrumental in the release of 12 underage recruits and had verified the release of 23 children “mostly from involuntary military enrollment.” It was waiting for a government response in 14 other cases.

The UN said in its latest report on the situation that the military is still recruiting child soldiers.

The New York-based Human Rights Watch has said that 70,000 underage soldiers are serving in the Burmese armed forces.

Human rights groups say children are recruited at train stations, bus depots, teahouses, video halls and movie cinemas, and even while walking home at night. The groups say the youth are sometimes threatened and beaten if they refuse to agree to undergo military training. After their training, many are sent to areas where the military is in conflict with ethnic groups.

ကေလးစစ္သားမ်ား စစ္တပ္က ဆက္လက္စုေဆာင္းေန

Thursday, 28 January 2010 14:40 ရန္ပိုင္
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/news/1-news/2494-2010-01-28-07-47-52

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းျခင္း မရွိဟု စစ္အစုိးရက ေျပာဆုိေန ေသာ္လည္း ကေလးစစ္သား အျဖစ္ အဓမၼ ေခၚေဆာင္မႈမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။

မေကြးတုိင္း ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သည့္ အသက္ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္ ေမာင္ေက်ာ္မင္းထြန္းအား ဆင္ေပါင္၀ဲၿမိဳ႕နယ္ မိေက်ာင္းရဲၿမိဳ႕ အေျခစုိက္ ခလရ ၈၃ တပ္ရင္းမွ ဒုတပ္ၾကပ္ ႏုိင္၀င္းဆုိသူက ဇန္န၀ါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ေခၚေဆာင္ သြားေၾကာင္း မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚစႏၵာ၀င္းက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

“လစာေတြ တုိးေနၿပီ၊ ငါတုိ႔ေတာင္မွ အခု လစာကေန ႏွစ္ဆတုိးၿပီလုိ႔ ေျပာၿပီး ဆြယ္သြားတယ္”ဟု ၎က ဆိုသည္။

ဒုတၾကပ္ႏုိင္၀င္းက လစာေငြ က်ပ္ ၆၀၀၀၀ ရရွိမည္ဟု ေျပာဆုိၿပီး ၎၏ စစ္ယူနီေဖာင္းကုိ ေမာင္ေက်ာ္မင္းထြန္းအား ၀တ္ဆင္ ေပးကာ ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေမာင္ေက်ာ္မင္းထြန္းသည္ လက္တဘက္ မသန္သည့္ ဒုကၡိတ တဦးျဖစ္ၿပီး က်န္းမာေရးလည္း မေကာင္းေၾကာင္း မိခင္ျဖစ္သူက ေျပာျပသည္။

ေဒၚစႏၵာ၀င္းသည္ သားျဖစ္သူအား ျပန္လည္ ေခၚေဆာင္ရန္ အတြက္ ၂ ရက္တုိင္ ခလရ ၈၃ သုိ႔ သြားေသာ္လည္း တာ၀န္မႉးက ေတြ႔ဆုံခြင့္ မေပးဘဲ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္း၍ ျပန္လႊတ္ လုိက္ေၾကာင္း သိရသည္။

ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ မၾကာေသးမီက စစ္အစိုးရႏွင့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အလုပ္သမား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ILO) အမႈေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ကယ္ရီ တာပီအိုလာ တုိ႔ ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့ေၾကာင္း၊ သက္ဆုိင္ရာ အထက္လူႀကီးမ်ားမွ သေဘာတူညီ ထားသည့္ စာခ်ဳပ္ကုိ ေအာက္ေျခ အရာရွိအရာခံ အၾကပ္ တပ္သားမ်ားက ဖ်က္ဆီးေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈမ်ား အတြက္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ ေနသည့္ ပဲခူးၿမိဳ႕ မွ ေရွ႕ေနႀကီး ဦေအးျမင့္က ေျပာသည္။

“အေမနဲ႔သား ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိၿပီး ေရာဂါသည္ကုိလည္း မေရွာင္ဘူး ေခၚသြားတယ္၊ မိသားစုဘ၀ကုိ ဖ်က္ဆီးတာပဲ၊ အညာေဒသမွာ ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈက ျပန္ေပးဆြဲသလို ျဖစ္ေနတယ္”ဟု ၎ကဆုိ သည္။

ကေလးစစ္သားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က အမႈေပါင္း ၁၂၁ မႈရွိေၾကာင္း၊ ယခုအမႈသည္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြက္ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ တုိင္ၾကားသည့္ အမႈျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပစ္မႈက်ဳးလြန္သူ မ်ားကုိ အေရးယူမွ သာလွ်င္ ကမၻာ့အလယ္တြင္ နာမည္ေကာင္း ရမည္ျဖစ္သည္ဟု ဦးေအးျမင့္က ေျပာသည္။

ပဲခူးတုိင္းအတြင္း ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းခံရမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ စစ္အစုိးရ၏ သက္ဆုိင္ရာ ၀န္ထမ္းမ်ားသာမက ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕ အစည္းျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကလည္း ၀ုိင္း၀န္းကူညီ ေဆာင္ရြက္ ေပးေၾကာင္း သိရသည္။

အဓမၼကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ILO သုိ႔ တုိင္ၾကားမႈသည္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အတြင္းတြင္ ပုိမုိမ်ားျပား လာေၾကာင္း ကယ္ရီ တာပီအိုလာ ကလည္း ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည္ႏွစ္ မတ္လက ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း မွ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရး ေကာင္စီသုိ႔ ေပးပုိ႔သည့္ ကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္ လက္နက္ကုိင္ ပဋိပကၡဆုိသည့္ အစီအရင္ ခံစာတြင္ ႏုိင္ငံတကာ အလုပ္သမား အဖဲြ႔သည္ မိမိသေဘာ ဆႏၵမပါဘဲ စုေဆာင္းျခင္း ခံထားရသည့္ ကေလးသူငယ္ ၂၃ ဦး လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ခ့ဲေၾကာင္း၊ ထုိအထဲတြင္ ႏုိင္ငံတကာ ၾကက္ေျခနီ ေကာ္မတီႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ကယ္တင္ႏုိင္ခ့ဲသည့္ ကေလး ၁၂ ဦးရိွေၾကာင္း သိရသည္။ တျခားေသာ ကေလး ၁၄ ဦးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အတြက္ အစုိးရမ်ားထံမွ တုံ႔ျပန္ခ်က္ကုိ ေစာင့္ဆုိင္း ေနေၾကာင္းလည္း ပါရွိသည္။

'အ'သံုးလံုး အဆင့္တြင္သာ ေရာင့္ရဲေနရသည့္ သွ်မ္းစာေပ သင္ၾကားခြင့္( မူဆယ္ၿမိဳ႕ သွ်မ္းစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔ ဥကၠဌႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး)

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
http://www.mongloi.org/burmese/2008-08-03-16-07-27/2008-08-03-16-05-20/662-2010-01-27-03-16-08.html
ေမး - မူဆယ္ၿမိဳ႕နယ္ သွ်မ္းစာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔ရဲ႕အေျခအေန အရင္ဆံုး မိတ္ဆက္ေပးပါလား

ေျဖ - သွ်မ္းစာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈက စတင္ဖြဲ႔စည္းတာက ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ကတည္းကစခဲ့ၿပီဗ် က်ေႏွာ္က ၁၄ ေယာက္ေျမာက္ ဥကၠဌေပါ႔ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္ ၃၃ ဦးနဲ႔ဖြဲ႔စည္းထားပါတယ္ လုပ္ငန္းကေတာ့ ႏွစ္စဥ္ေတာ့ သွ်မ္း အ သံုးလံုးသင္တန္းေတြ ပို႔ခ်ေပးတယ္ ရပ္ကြက္ထဲမွာေရာ ၿမိဳ႕နယ္တြင္းက ေက်းရြာေတြမွာေရာ တစ္ခါတေလ ၿမိဳ႕ရဲ႕အေပၚပိုင္းမွာေက်းရြာေတြမွာ သြားပို႔ခ်တယ္ ႀကံဳရင္ႀကံဳသလိုေပါ႔ ပံုမွန္ေတာ့မရိွဘူးဗ် တစ္ႏွစ္ကို တစ္ခါ တေလလည္း တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါတေလလည္း ႏွစ္ႀကိမ္ အနည္းဆံုးေတာ့ တစ္ႀကိမ္ေတာ့ျဖစ္တယ္ဗ် တျခားေဒသ ေတြ မွာေတာ့ သူမ်ားအကူအညီေတာင္းရင္ သင္တန္းဆရာေတြပို႔ေပးပါတယ္ ခင္ဗ် ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ဝဝဝ ဝန္းက်င္မွာ ေတာ့ ဗန္းေမာ္ဘက္မွာ သင္တန္းဖြင့္ေတာ့ က်ေႏွာ္တို႔ဆီက သင္တန္းဆရာေတြပို႔ေပးတယ္ ခင္ဗ်။

ေမး - ဗမာစာေရးဆရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မူဆယ္မွာ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြလုပ္ေနတာ သိရေတာ့ သွ်မ္း စာေပနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာပြဲလုပ္တာတို႔ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း စာအုပ္ထုတ္ေဝႏိူင္တဲ့ အေျခအေန ဘယ္လိုရိွလဲ ခင္ဗ်

ေျဖ - ၿပီးခဲ့တဲ့လတုန္းက လုပ္တဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲမွာေတာ့ က်ေႏွာ္တို႔ကို ဖိတ္တယ္ သြားတက္ပါတယ္ မေန႔ က လုပ္တဲ့ဟာက်ေတာ့ က်ေႏွာ္တို႔လည္း ဖိတ္စာမရလို႔ မတက္ျဖစ္ဘူး ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ အမိအဖ ေက်းဇူးဆိုၿပီးေပးထား တယ္ ေက်ာင္းသားေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သြားတာေတြ႔တယ္ဗ် သွ်မ္းစာေပနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ထုတ္ေဝပိုင္ခြင့္က ေတာ့ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မေမးမိဘူး ၿပီးခဲ့တဲ့ က်ေႏွာ့္အရင္ ဥကၠဌ လက္ထက္က မူဆယ္ၿမိဳ႕သမိုင္း အက်ဥ္းဆိုၿပီးေတာ့ ထုတ္ခဲ့ဘူးပါတယ္ ေရာင္းဖို႔လည္းမဟုတ္ေတာ့ ဒီအတိုင္း ထုတ္ျဖစ္ပါတယ္ စာအုပ္ထြက္ လာေတာ့အဲဒီစာအုပ္ဘယ္လို ထုတ္သလဲ ေခၚေမးတာေတာ့ရိွတယ္ခင္ဗ် ေရာင္းဖို႔မဟုတ္ေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ၿပီး သြားတယ္က်န္တဲ့လက္ကမ္းစာေစာင္ ေတြ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ရိွတယ္ ကဗ်ာတို႔ဘာတို႔က်ေတာ့ အ သံုးလံုးသင္တန္းမွာပဲဆိုေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မရိွဘူး

ေမး - သွ်မ္းစာေပကို ကေလးငယ္ေလးေတြကို သင္ၾကားေပးပါသလား

ေျဖ - ကေလးေရာလူႀကီးေရာ တစ္ၿပိဳင္တည္းသင္တာပဲ ဆက္ရွင္ ခြဲၿပီးေတာ့ ကေလးဆိုလည္း ကေလးအတန္းခြဲ အလိုက္ေပါ႔ ရြာေတြဆင္းၿပီးသင္တယ္ ၿမိဳ႕ေပၚမွာလည္း ရပ္ကြက္အလိုက္ဆင္းၿပီး သင္တယ္ အတန္းက်ေတာ့ သူ
တို႔ မွီရင္မွီသလိုေလ သင္တန္းစဖြင့္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အရင္ေရာထားလိုက္တယ္ အဲလိုေရာၿပီးေတာ့ စာအရင္သင္ ၾကည့္တာေပါ႔ လိုက္ႏိူင္တဲ့လူေတြကို သတ္သတ္ခြဲတယ္ မလိုက္ႏိုင္တဲ့လူေတြကို သတ္သတ္ထားတယ္ အဲလိုခြဲ သင္တယ္ကေလးဆိုရင္ လည္း စာလိုက္ႏိူင္ရင္ လူႀကီးနဲ႔ေရာသင္တယ္ လူႀကီးေတြဆိုလည္း ဘာမွ အေထာက္ အကူမရိွေသးဘူးဆိုရင္ကေလးနဲ႔ ေရာသင္ေပးတယ္ အတန္းရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာ မရိွပါဘူး အ သံုးလံုး ေက်ရံုပဲေရာ

ေမး - ျပဌာန္းခ်က္စာအုပ္နဲ႔ သင္ၾကားတဲ့အထဲမွာ သွ်မ္းလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သမိုင္းေတြသင္ၾကားခြင့္ရိွလား

ေျဖ - သွ်မ္းစာေပနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ႔အဖြဲ႔ ဗဟိုကေပးတဲ့ျပဌာန္းခ်က္နဲ႔ပဲသင္တယ္ အ သံုးလံုးေက်ဆိုေတာ့ သမိုင္းေတြဘာေတြ ေတာ့မသင္ဘူးခင္ဗ် အတန္းပညာမရိွေတာ့ ခက္ဆစ္ပဲသင္တာကိုး အေျခခံပဲ သင္တာ ဆိုေတာ့ လူႀကီးေတြလည္း အေျခခံသင္ခ်င္တဲ့သူေတြပဲလာသင္တယ္ တတ္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ အ သံုးလံုးေက် သင္ တန္း လာ မတက္ေတာ့ဘူးေပါ႔ စာတင္တဲ့အခါမွာ အ သံုးလံုးေက်သင္တန္းအတြက္ပဲ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းရ တာ အဲလို

ေမး - သွ်မ္းျပည္ထဲမွာ သွ်မ္းစာသင္ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခြင့္ေရာရိွလား

ေျဖ - က်ေႏွာ္တို႔ဒီဘက္အပိုင္းမွာေတာ့ ေက်ာင္းဖြင့္တာမေတြ႔ေသးဘူးဗ် မရိွဘူးဗ် ရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ဘံုပိုင္ ဇရပ္ ေတြရိွတာေပါ႔ အဲမွာပဲစုေပါင္းၿပီးေတာ့ သင္တယ္ ရပ္ကြက္ေတြမွာလည္း သာေရးနာေရးလုပ္ဖို႔ဇရပ္ေတြရိွ တယ္ အဲမွာစုၿပီးမွပဲသင္တာေပါ႔ ေက်ာင္းေဆာက္ပိုင္ခြင့္ကေတာ့ တင္ၾကည့္မွပဲ သိမယ္ထင္တယ္ က်ေႏွာ္ေတာ့တစ္ခါမွ မတင္ၾကည့္ဖူး ေသးဘူး အာဏာပိုင္ေတြကေတာ့ ပိတ္ပင္တာေတာ့မရိွဘူး တကယ္လို႔လုပ္တယ္ဆိုရင္လည္း ပံုမွန္စာတင္ၿပီး လုပ္တာပဲေလ သင္ၾကားတဲ့အပိုင္းမွာ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေတာ့ မရိွပါဘူး

ေမး - သွ်မ္းယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေရာ ဘာေတြလုပ္ေဆာင္ေနလဲဗ်

ေျဖ - အႀကီးအက်ယ္လုပ္တာေတာ့ သွ်မ္းႏွစ္သစ္ကူးေပါ႔ သွ်မ္းစာေပနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈကပဲ ကမကထ ျပဳၿပီးေတာ့
က်င္းပတာေပါ႔ ရပ္ကြက္ျပည္သူေတြ လူႀကီးေတြ ရယက ေတြအကုန္လံုး ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့လုပ္ၾကတာပဲေလ အမာခံကေတာ့ သွ်မ္းယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔က ကမကထ လုပ္တာေပါ႔ က်န္တဲ့ဟာေတြကေတာ့သူ႔အပိုင္းနဲ႔သူေပါ႔ ေလ သႀကၤန္ပြဲလိုဟာမ်ိဳးေတြ ေဘးကေနပဲပံ့ပိုးေပးပါတယ္

ေမး - ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဝတ္စားဆင္ယင္ ထံုးဖြဲ႔မႈေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္ေတြမွာေရာ လြတ္လပ္မႈ ရိွပါသလား

ေျဖ - လြတ္လြတ္လပ္လပ္ရိွပါတယ္ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကပဲ မူဆယ္တစ္ခြင္မွာေပါ႔ေလ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ပြဲေတြလည္း တစ္သမတ္တည္း ျဖစ္ေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့ သံုးေလးဖြဲ႔ေပါ႔ေလ အဖြဲ႔သဘာပတိေတြပါတယ္ သာသနာအဖြဲ႔ေတြပါ
တယ္ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔လည္းပါတယ္ က်ေႏွာ္တို႔စုေပါင္းၿပီးေတာ့ သတ္မွတ္ခဲ့တာ စာအုပ္တစ္အုပ္ေတာ့ ထြက္ ထား ပါတယ္ မဂၤလာေဆာင္ရင္ ဘယ္အခ်က္ေတြ လိုက္နာရမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ႔ေနာ မဂၤလာေဆာင္တဲ့အခ်ိန္မွာသွ်မ္းရိုးရာဝတ္စံု ဝတ္ရမယ္ေပါ႔ေလ ေတာင္းရမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ငွက္ေပ်ာ ဘယ္ႏွစ္ဖီးပါမယ္ လက္ဖက္ထုတ္ဆန္ေတြ ဘယ္လို ပါမယ္ သွ်မ္းရိုးရာ ျပသာဒ္ ေတြလုပ္တာ အားလံုး တစ္သမတ္တည္းလုပ္ရေအာင္ သတ္မွတ္ လိုက္တယ္ အသက္ ၅ဝ နဲ႔ ရဝ ၾကားဆိုရင္ ၅ ေဆာင္လုပ္ရမယ္ ရဝ အထက္ ၉ဝ တို႔ဆိုရင္ ရ ေဆာင္လုပ္ရမယ္ဒီအပိုင္းေလးေတြ ေပါ႔ဗ်ာမဂၤလာေဆာင္ ဆိုရက္လည္း တခ်ိဳ႕က ငွက္ေပ်ာယူတယ္ တခ်ိဳ႕က မႈန္႔ကြ်တ္ ယူတယ္ အဲလိုမျဖစ္ရေအာင္လို႔ပါ

ေမး - ဗမာစာနဲ႔စကားက ရံုးသံုးဘာသာအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေတာ့ တိုင္းရင္းသားစာေပေတြက အသံုးမဝင္ဘူး
ျဖစ္ေနတယ္ဗ် အဲေတာ့ သွ်မ္းဘာသာစကား စာေပ ယဥ္ေက်းမႈ ရဲ႕ အလားအလာေတြေရာ ဘယ္လိုျမင္မိလဲဗ်

ေျဖ - က်ေႏွာ္ငယ္ငယ္တုန္းက ဆိုရင္ ေက်ာင္းထဲမွာ ဒုတိယအတန္းအထိကို သွ်မ္းစာသင္ခဲ့ရတယ္ အခု က်ေႏွာ္တို႔ ကေလးေတြက်ေတာ့ ေက်ာင္းမွာမသင္ရေတာ့ဘူး က်ေႏွာ့္ဆႏၵေပါ႔ေလ ျဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ ေက်ာင္းမွာသင္ရင္ ေတာ့ အခုလို မပင္ပန္းရေတာ့ဘူး ေပါ႔ဗ်ာ ႏွစ္တိုင္းႏွစ္တိုင္း ရပ္ကြက္ေတြဆင္းၿပီးေတာ့ အ သံုးလံုး သင္တန္းဆင္းေပးေနရတာ ေက်ာင္းမွာသင္ရရင္ေတာ့ အဆင္အေျပဆံုးေပါ႔ဗ်ာ အဲဒါေတာ့ က်ေႏွာ့္ရဲ႕ ဆႏၵပါ မူဆယ္တခြင္ ေရြလီတခြင္ေပါ႔ေလ ထံုးေမာဝ္ ေပါ႔ေနာ္အသက္ႀကီးေတြလည္း အခုထိ ဗမာစကားမတတ္ေသးတာ လည္း ရိွတယ္ ဒီဘက္အပိုင္းေတာ့ စိုးရိမ္စရာမရိွေသးဘူးဗ် ကာလ အပိုင္းအျခား တစ္ခုအထိေတာ့ မစိုးရိမ္ရ ေသးဘူးေပါ႔


ေမး - ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ အျခားေနရာေတြမွာရိွတဲ့ သွ်မ္းလူမ်ိဳးေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔တိမ္ေကာေပ်ာက္ကြယ္
လာတာေတြ႔ရေတာ့ သွ်မ္းစာေပနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔အေနနဲ႔ တျခားေဒသေတြမွာေရာ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ အေန
အထားရိွပါ သလားခင္ဗ်

ေျဖ - က်ေႏွာ္တို႔လည္း လက္လွမ္းမီ သေလာက္ေပါ႔ေနာ္ ခါတိုင္းဆို ဒီမိုးကုတ္ဘက္မွာေရာ အလယ္ပိုင္းဘက္
မွာေရာေပါ႔ေနာ္ တကၠသိုလ္မ်ား သွ်မ္းစာေပယဥ္ေက်းမႈေပါ႔ေနာ သွ်မ္း အ သံုးလံုးသင္တန္းေတြ သြားသင္ေပး
တယ္ခင္ဗ် သင္တန္းဆရာေတြလိုတယ္ဆိုရင္ နယ္ေတြကိုေတာင္းရင္ က်ေႏွာ္တို႔လည္းေပးတယ္ အခု ၃ ၊ ၄ ႏွစ္အပိုင္းေတာ့ နယ္ေဝးေတြက မပို႔ျဖစ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ ဟိုမွာလည္း အစီအစဥ္က မရိွဘူးျဖစ္ေနတယ္ေလ

ေမး - ထပ္ေျပာစရာမ်ားရိွေသးလားဗ်

က်ေႏွာ္တို႔က ႏိုင္ငံေရးလည္းမလုပ္တတ္ဘူး ကြ်မ္းလည္းမကြ်မ္းက်င္ဘူး သွ်မ္းစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ အတြက္ပဲ ေဇာက္ခ် ေဆာင္ရြက္မယ္ ကိုယ္မကြ်မ္းက်င္တဲ့အပိုင္းကိုေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘူးဗ် ဒီမွာကေတာ့ ပေလာင္ ကခ်င္သွ်မ္း ရိွမွာေပါ႔ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းေတာ့ သဟဇာတျဖစ္ပါတယ္ မူဆယ္က စီးပြားေရးဘက္ပဲ လံုးပန္း ၾကေတာ့ေလ ဒီအပိုင္းမွာ ပဋိပကၡ မရိွၾကဘူးဗ် ၂ဝ၁ဝ ဟိုဘက္ပိုင္း ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲ ရိွရင္ေတာ့ ဘယ္လိုလာမလဲဆိုတာ အေျပာင္းအလဲ ကိုပဲေစာင့္ေနတာေပါ႔ဗ်ာ ရင္ေတာ့ေလးမိတာေပါ႔ဗ်ာ ျပည္သူတစ္ေယာက္အ ေနနဲ႔ ကံကိုပဲ ကိုယ့္ဘက္ကို ျမႇားဦးလွည့္ပါေစ လို႔ပဲ ဆုေတာင္းေနရတာေပါ႔
Last Updated ( ဗုဒၶဟူးေန႕၊ 27 ဇန္န၀ါရီ 2010 )

ဥာဏ္အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံု

Written by ႏွင္းဆီ
Thursday, 30 July 2009 10:55
ဖူးငံု ဆယ္ေက်ာ္သက္မဂၢဇင္း ၾသဂုတ္လ ၂၀၀၉

ကြၽန္မ မႏွစ္က ျမန္မာျပည္ကို ပထမဦးဆံုး ေရာက္ခဲ့တုန္းက ရန္ကုန္မွာ တစ္လေနရင္း ျမန္မာလူမႈေရး အေၾကာင္း စိတ္၀င္စားစရာေတြ အစံု သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္မက တကၠသိုလ္မွာ ပညာေရး ပါရဂူဘြဲ႕အတြက္ စာတမ္းျပဳစုေနတဲ့သူ ျဖစ္တဲ့ အေလ်ာက္ ျမန္မာပညာေရး စနစ္အေၾကာင္း အထူးျပဳ စူးစမ္းရင္း ျမန္မာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြကို ခဏခဏ ေဆြးေႏြးမိတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ ေျပာတာေတြထဲမွာ တစ္ခုက ကြၽန္မအေနနဲ႔ သိပ္အံ့ၾသစရာ မေကာင္းဘူးဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ သူတို႔ ေျပာတာ က ျမန္မာျပည္မွာ တကၠသိုလ္ ၀င္စာေမးပြဲ ေအာင္စာရင္း အရ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ၀င္ခြင့္ သတ္မွတ္ထားေတာ့ အမွတ္သိပ္ေကာင္းရင္ သိပၸံကို ေလ့လာခြင့္ရၿပီး အမွတ္မေကာင္းရင္ ၀ိဇၨာပညာရပ္ကိုပဲ ေလ့လာခြင့္ရတယ္။ အမွတ္ အေကာင္းဆံုးပဲ ဆိုရင္ ဆရာ၀န္အျဖစ္ ဒါမွမဟုတ္ အင္ဂ်င္နီယာအျဖစ္ အလုပ္ လုပ္ႏိုင္တယ္။

ဒီအခ်က္ေတြက ဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္မအေနနဲ႔ အံ့ၾသစရာေကာင္းသလဲ ဆိုေတာ့ ဒါေတြက အေမရိကန္ပညာေရး စနစ္နဲ႔ မတူပါဘူး။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ကေတာ့ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးလို႔ တကၠသိုလ္ကိုတက္ခ်င္ရင္ အက္စ္ေအတီ (SAT) လို႔ေခၚတဲ့ စာေမးပြဲတစ္ခုကို ေျဖရေပမယ့္ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း ၀င္ခြင့္က ဒီစာေမးပြဲရဲ႕ အမွတ္ စာရင္းေပၚမွာ မတည္ပါဘူး။ အမွတ္ေကာင္းရင္ ဂုဏ္ရွိတဲ့ တကၠသိုလ္မွာ ၀င္ခြင့္ရမွာပဲ။ အမွတ္ မေကာင္းဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့ တကၠသိုလ္ မ၀င္ႏိုင္ဘူးဆိုတာက ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ တကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ဆိုတာ SAT အမွတ္အျပင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းမွာရတဲ့ အမွတ္၊ အားကစားနဲ႔ တျခား ေက်ာင္းအျပင္ အလုပ္ေတြ၊ ဆရာ၊ ဆရာမရဲ႕ ေထာက္ခံစာေတြ အေပၚ မွာတည္တယ္။ (ဒီ ေက်ာင္းအျပင္ အလုပ္ေတြ ဆိုတာ ဂီတ၊ အႏုပညာ၊ ေခါင္းေဆာင္မႈစတဲ့ အရည္အခ်င္း ေတြကို ေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြပါပဲ။)

ဥပမာ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္က SAT မွာ အမွတ္ ေကာင္းေကာင္း ရေပမယ့္ အထက္တန္းေက်ာင္း မွာရတဲ့ အမွတ္က မေကာင္းရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေက်ာင္းအျပင္ ကိစၥ သိပ္မပါ၀င္ဖူးဘူး ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုး တကၠသိုလ္ေတြကို ၀င္ခြင့္ရခ်င္မွရ မယ္။ ဒါေပမယ့္ တကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ရၿပီးရင္ေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို ေလ့လာလို႔ရတယ္။

ဒီ အေမရိကန္စနစ္မွာ တကၠသိုလ္ ေရာက္ရင္ ဘယ္ဘာသာရပ္ ေလ့လာမယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ကို အထက္တန္း ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔တန္း ဆံုးျဖတ္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြက တကၠသိုလ္ ေရာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးမွ အဓိကအ ထူးျပဳ ဘာသာရပ္ကို ေရြးၾကရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘီေအ(B.A)၊ ဘီအက္စ္စီ (B.Sc) ဘြဲ႕ရၿပီးမွ ဆရာ၀န္၊ ေရွ႕ေန၊ ဆရာမျဖစ္ခ်င္ရင္ အထူး စာေမးပြဲ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ေျဖရတယ္။ ဒီ အထူး စာေမးပြဲဆိုတာ (၀ိဇၨာနဲ႔ သိပၸံပညာရပ္ေတြ အတြက္) ဂ်ီအာရ္အီး GRE, (ဥပေဒအတြက္) အယ္လ္ဆတ္ LSAT, (ေဆးတကၠသိုလ္အတြက္) အမ္ခတ္ MCAT ျဖစ္ၿပီး အမွတ္အရ ဘြဲ႕လြန္ သင္တန္း ၀င္ခြင့္ ရ၊ မရ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ GREက အပိုင္း ၃ ပိုင္းခြဲထားၿပီး တစ္ပိုင္းက သခ်ၤာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုေျဖရတယ္။ ေနာက္တစ္ပိုင္းက ဘာသာစကားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖရတယ္။ ေနာက္တစ္ပိုင္းမွာ က်ေတာ့ စာစီစာကံုး ေရးရတာပါ။ ၀ိဇၨာပညာ ရပ္ကိုေလ့လာခ်င္တဲ့ သူေတြအတြက္ သခ်ၤာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အပိုင္းမွာရတဲ့ အမွတ္က အေရးမႀကီးပါဘူး။ ဥပမာ ကြၽန္မ ပညာေရး ပါရဂူ သင္တန္းကို ၀င္ခြင့္ရဖို႔ ေလွ်ာက္တုန္းက ကြၽန္မက သခ်ၤာကို သိပ္မကြၽမ္းက်င္ေပမယ့္ ပါရဂူ သင္တန္းကို ၀င္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

အေမရိကန္ စနစ္နဲ႔ ျမန္မာစနစ္ကို ႏိႈင္းယွဥ္ ၾကည့္ရင္ဥာဏ္အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျခားနားတဲ့ ယူဆခ်က္ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္ ဆိုတာကို ျမင္ႏိုင္တယ္။ ျမန္မာစနစ္အရ ဥာဏ္ကို ဘယ္လို ျမင္သလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ကြၽန္မ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိတုန္းက ပညာမွာ အသိ ပညာ၊ အတတ္ပညာ ဆိုၿပီး ပညာႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္ လို႔ သိရတယ္။ အတတ္ပညာက အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိပံု ရေပမယ့္ ျမန္မာ စာေမးပြဲစနစ္ အရဆိုရင္ အသိ ပညာကေတာ့ တစ္မ်ဳိးပဲ ရွိတယ္လို႔ ယူဆပါ တယ္။ ဒီစနစ္အရ သိပၸံကို နားလည္ႏိုင္တဲ့ လူေတြ က စာေပ၊ သမိုင္း၊ အႏုပညာကို နားလည္ႏိုင္တဲ့ လူထက္ ပိုဥာဏ္စြမ္းၾကတယ္လို႔ ဆိုလိုခ်င္ပံုပါပဲ။

ျမန္မာစနစ္မွာ ေကာင္းတာက အေရးႀကီးတဲ့ အလုပ္ အတြက္ အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြပဲ လုပ္လို႔ လူမႈေရး အတြက္ ေကာင္းတဲ့အျပင္ ဒီအေရးႀကီးတဲ့ အလုပ္အတြက္ ၀န္ထမ္း အလံုအေလာက္ရွိမယ္။ ေတာ္တဲ့ အင္ဂ်င္ နီယာရွိရင္ ခိုင္တဲ့ တံတားရမွာပဲ။ အခု အေမရိ ကန္ႏိုင္ငံမွာ ျပႆနာတစ္ခုက ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ အလံုအေလာက္ မရွိဘူး။ အလုပ္၀င္ခြင့္ကို စာေမးပြဲ အမွတ္အရ သတ္မွတ္ ဆံုးျဖတ္ရင္ ဒီျပႆနာ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ကြၽန္မ ထင္မိတယ္။

အေမရိကန္ စနစ္ကေတာ့ ဥာဏ္ဆိုတာ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္လို႔ ယူဆေတာ့ အဲဒီ ဥာဏ္အမ်ဳိး မ်ဳိးကို စစ္ခ်င္ရင္ စစ္တမ္းထုတ္နည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး သံုးရတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီယူဆခ်က္ အရ သိပၸံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္က အေရးႀကီးဆံုးပဲ ဆိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၁၀၊ ၂၀ အတြင္းမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ ဥာဏ္ အေၾကာင္းယူဆခ်က္ေတြ အမ်ား ႀကီး ေျပာင္းလဲလာခဲ့တယ္။ ၁၉၈၃ မွာ ေဟာင္း ၀ဒ္ဂါရ္ဒနာ(Howard Gardner)ဆိုတဲ့ ပညာေရး ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္က ဥာဏ္အမ်ဳိးမ်ဳိး အေၾကာင္း စာအုပ္ တစ္အုပ္ ေရးခဲ့တယ္။ ဒီစာအုပ္ မွာ သူ႔ရဲ႕ ဥာဏ္မ်ဳိးစံု သီအိုရီ(Theory of Multiple Intelligences) ဆိုတာကို ရွင္းျပတယ္။

သူ႔သီအိုရီ အရ ဘာသာစကားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္ (Linguistic Intelligence)၊ ယုတၱိနဲ႔ သခ်ၤာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္ (Logical-Mathematical Intelligence)၊ ဂီတနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္ (Musical Intelligence)၊ ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္ (Bodily-Kinesthetic Intelligence))၊ ေနရာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္(Spatial Intelligence)၊ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္ (Interpersonal Intelligence)၊ မိမိကို နားလည္မႈနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္ (Intrapersonal Intelligence) ဆိုတဲ့ ဥာဏ္ ၇ မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အဲဒီဥာဏ္ေတြကို ပိုနားလည္ေအာင္ ကြၽန္မ အျမင္ကို နည္းနည္း ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ဥပမာ လူတစ္ေယာက္က ဘာသာစကားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္းရင္ ဘာသာစကားေတြကုိ လြယ္လြယ္ သင္ႏိုင္ၿပီး စကားအဓိပၸာယ္ကို ေကာင္းေကာင္း ေျပာျပႏိုင္တယ္ဆို ေတာ့ စာေရးဆရာ/ဆရာမ၊ ကဗ်ာဆရာ/ဆရာမ၊ ေရွ႕ေနအေနနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ အဆင္ေျပမွာပဲ။ ယုတၱိနဲ႔ သခ်ၤာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္းရင္ သဘာ၀ သိပၸံနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ အလုပ္မွာ ကြၽမ္းက်င္မယ္။

ဂီတနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္းရင္ ဂီတစာဆို၊ ဂီတသမား အေနနဲ႔ ပန္းဆြတ္မယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္မွာ စြမ္းရင္ေတာ့ အားကစား၊ အက ဟန္က်မယ္။ ေနရာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္းတဲ့ လူက်ေတာ့ ပစၥည္းေတြကို ဘယ္လို ေနရာတက် ထားသင့္ သလဲလို႔ စိတ္ကူးႏိုင္လို႔ ဗိသုကာ၊ အင္ဂ်င္နီယာ အေနနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ ကြၽမ္းက်င္မယ္။ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္းသူ ကေတာ့ လူေတြရဲ႕ အမူအရာ၊ စိတ္ခံစားမႈကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ ႏိုင္လို႔ ေစ်းေရာင္းသူ၊ ေခါင္းေဆာင္၊ အၾကံေပး စတဲ့အလုပ္ေတြမွာ ေပါက္ေျမာက္မယ္။ မိမိ ကိုယ္ကို နားလည္မႈနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္စြမ္း ရင္ေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ ေကာင္းေကာင္း နားလည္တဲ့ သူျဖစ္လို႔ ဘာအလုပ္မွာျဖစ္ျဖစ္ အက်ဳိးရွိမွာပဲ။ ေနာက္ၿပီး တျခား ဘာဥာဏ္ေတြ ရွိပါလိမ့္ဦးမလဲ လို႔ ေတြးၾကည့္ၾကပါစို႔။

ဥပမာ ကိုယ္က်င့္ တရားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္(Moral Intelligence) စကၡဳနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဥာဏ္ (Visual Intelligence), အခ်က္အျပဳတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္ (Culinary Intelligence) စတဲ့ဥာဏ္ေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ ဂါဒနာရဲ႕အဆိုအရ ဥာဏ္ေတြက ၀ါသနာပဲ ဆိုတဲ့ အယူအဆက သိပ္မမွန္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခု က တခ်ဳိ႕ လူေတြက ဥာဏ္ရွိၿပီး၊ တခ်ဳိ႕က ဥာဏ္မရွိဘူး ဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ တကယ္တမ္းေတာ့ လူေတြက ကိုယ္စီ ကိုယ္ငွ ဥာဏ္တစ္မ်ဳိးစီ ရွိၿပီး လူတိုင္းမွာ Unique Combination of Intelligence လို႔ေခၚတဲ့ တစ္မ်ဳိးစီ သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔ ဥာဏ္ေတြ ေပါင္းစုထားတာရွိၾကတယ္။

ဥပမာ ကြၽန္မက ေနရာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္နဲ႔ ယုတိၱနဲ႔ သခ်ၤာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္မွာ သိပ္မစြမ္းဘဲ ဘာသာစကားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥာဏ္မွာ ပိုအားသန္လို႔ အင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္လုပ္ရင္ မေပါက္ေျမာက္ ႏိုင္ေပမယ့္ ေက်ာင္းဆရာမ အျဖစ္လုပ္ရင္ ပိုအဆင္ေျပတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဇာတိဥာဏ္ ရွိေပမယ့္ အဲဒီ ဥာဏ္ရင့္သန္ဖို႔ အခြင့္မရွိရင္ေရာ၊ ကိုယ္ပိုင္ ႀကိဳးစားမႈ မရွိရင္ေရာ ဇာတိဥာဏ္ရဲ႕ အစြမ္းအစ ေပၚမထြက္လာႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းမွာ ကေလးေတြက ဥာဏ္မ်ဳိးစံုကို ရင့္သန္ဖို႔ အခြင့္ရွိဖို႔ အထူးလိုအပ္တယ္လို႔ ကြၽန္မ ျမင္တယ္။ အဲဒီသီအိုရီက အေမရိကန္ ပညာေရး စနစ္မွာ တစ္စတစ္စ အရာတြင္လာလို႔ တကၠသိုလ္၀င္ဖို႔ လိုအပ္ခ်က္ေတြကလည္း ေျပာင္းလဲလာၿပီး ၀င္ခြင့္က စာေမးပြဲ အမွတ္စာရင္းတစ္ခုတည္း အေပၚ မွာတည္တယ္ဆိုတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ဥာဏ္အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ယူဆခ်က္ေတြ မတူဘူးဆိုေတာ့ ပညာေရး စနစ္ေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္လို႔ မလြယ္ေပမယ့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးက တစ္မ်ဳိးစီ လူငယ္ေတြအတြက္ အက်ဳိးရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆိုရင္ ကြၽန္မ ျမန္မာ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ယူဆခ်က္ေတြအေၾကာင္း ပိုေလ့လာ ခ်င္ပါတယ္။ ဥပမာ ျမန္မာျပည္မွာရွိတုန္းက ကာယအင္အားနဲ႔ ဥာဏအင္အား အေၾကာင္း ၾကားဖူးေပမယ့္ ဒီအင္အားႏွစ္ခုက ဘယ္လိုကြာ သလဲဆိုတာ ကြၽန္မ စိတ္၀င္စားတယ္။ ကာယ အင္အားက ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္ တဲ့ဥာဏ္နဲ႔ ဆင္သလားဆိုတာ ကြၽန္မ စဥ္းစားေနပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္မ ဒီအေၾကာင္း ေတြကိုေလ့လာေဆြးေႏြးရင္ တျခားပညာေရးကို စိတ္၀င္စားတဲ့ လူေတြက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း ဗဟုသုတ ရၾကမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။


ႏွင္းဆီ


ႏွင္းဆီဟာ ေကာ္နဲလ္တကၠသိုလ္မွာ ပညာေရးဆိုင္ရာ ပါရဂူဘြဲ႕ တက္ေရာက္ေနတဲ့ အေမရိကန္ေက်ာင္းသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အမည္ရင္းက Rose Metro ျဖစ္ၿပီး သူဟာ ေကာ္နဲလ္တကၠသိုလ္မွာပဲ ျမန္မာစာကို သင္ယူခဲ့ပါတယ္။ သူ ျမန္မာစာ ေလ့လာေနတာ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ အဓိက စိတ္၀င္စားတာက ပညာသင္ၾကားတဲ့ နည္းလမ္းအသြယ္ သြယ္ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ေက်ာင္းတစ္ဖက္ တက္သလို အေမရိကမွာရွိတဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာလည္း ဆရာမအျဖစ္ အလုပ္ လုပ္ေနပါတယ္။ အခုေဖာ္ျပတဲ့ ေဆာင္းပါးဟာ သူကိုယ္တိုင္ ျမန္မာဘာသာနဲ႕ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျမန္မာဘာသာနဲ႕ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါတယ္။ ဖူးငံုတို႕အေနနဲ႕ သူ႕ေဆာင္းပါးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ အၾကံေပးလိုတာ ျဖစ္ေစ၊ သူ႕ကို တစ္ခုခု ေမးျမန္းခ်င္တာျဖစ္ေစ ဖူးငံုဆယ္ေက်ာ္သက္မဂၢဇင္း ကို စာေရးသားေပးပို႕ႏိုင္ပါတယ္။ သူ႕ကို တိုက္႐ိုက္ စာေရးဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ေတာ့ rose.metro@gmail.com This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it သို႕ စာေရးသား ဆက္သြယ္ႏိုင္ေၾကာင္းပါ။

အယ္ဒီတာ