ပညာရွာရာ စိတ္၏ လြတ္လပ္မႈ

သူရိန္ထက္လင္း
(စပယ္ျဖဴ မဂၢဇင္း အမွတ္ (၁) ဇြန္လ၊ ၂၀၀၄)

ပညာေရးလက္ေတြ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ စိတ္ပညာ၏ ပါ၀င္ကူညီမႈကို ေရွ႕အခန္း၌ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ယင္းမွာအျခားမဟုတ္။ ကေလးပညာေရး ပ်ဳိးေထာင္မႈ၌ ဘာသာပညာသက္သက္ သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးျခင္းကို အဓိကမထားဘဲ ကေလးတို႔၏ ဗီဇစြမ္းရည္ ဘ၀လိုအင္ အျပဳအမူႏွင့္ စိတ္ပါ၀င္စားမႈမ်ားကိုပါ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရန္ျဖစ္သည္။ ပညာေရးသည္ လူႏွင့္ ဆက္လုပ္ရေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္သည္။ လက္သမားဆရာကဲ့သို႔ သစ္တံုး သစ္ေခ်ာင္းမ်ားကို သြင္းယူရသည္မဟုတ္။ မကၲင္းနစ္ ဆရာကဲ့သို႔ စက္ပစၥည္းကိရိယာတို႔ျဖင့္ကိုင္တြယ္ တပ္ဆင္ရသည္ မဟုတ္။ အဖိုးတန္ သက္ရွိ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ ျဖစ္သည္။ သည့္အတြက္ ပညာေရးသည္ အမွားအယြင္းမခံ။

ပညာေရးလက္ေတြ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္စံု တစ္ရာ အမွားအယြင္းရွိပါက ကေလးငယ္တို႕၏ ဘ၀ တစ္ေလ်ွာက္လံုး တိမ္းပါးသြားႏိုင္သည္။ ဆက္လက္ ေတြးယူေသာ္ အနာဂတ္ လူငယ္မ်ား၏ ဘ၀ အရည္ အေသြးႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေရးရာ အလံုးစံုတို႔သည္ပင္ ဆုတ္ယုတ္ နိမ့္ပါးသြားႏိုင္သည္။သည့္အတြက္ ပညာေရး၌ ကေလးတို႕၏ ဗီဇစြမ္းရည္ပုန္းမ်ားႏွင့္ ကာယစိတၲ အရည္အေသြးတို႔ကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖင့္ ျမႇင့္တင္ေပးရမည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ကေလးတို႕အေနျဖင့္ ဘဝအေႏွာင္အတန္း တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး စိုးရိမ္ေသာက ဗ်ာပါဒ ကင္းကင္းျဖင့္ ပညာရွာေဖြခြင့္ ရွိေစရန္ လိုေပသည္။

လူတြင္ရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားရွိသည္။ ဘဝလိုအင္မ်ားရွိသည္။ ဆာေလာင္သည့္အခါ အစာ လိုမည္။ ေရဆာသည့္အခါေရလိုသည္။ ေအးသည့္အခါ အဝတ္လိုမည္။ နာက်င္ ေဝဒနာ ခံစားရသည့္အခါ ေဆးဝါးကုသမႈလိုမည္။ ယင္းတို႕ကို ရုပ္ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။ ထို႕အတူတစ္ကိုယ္ရည္ အထီးက်န္သည့္အခါ အေပါင္းေဖာ္လိုမည္။ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ေသာအခါ ေျဖေဖ်ာ္မႈလိုမည္။ စိတ္အားငယ္ေသာခ်ိန္ အားေပးျမႇင့္တင္မႈလိုမည္။ ယင္းတို႕ကို စိတ္ဘဝ လိုအပ္ ခ်က္မ်ားဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ယင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို မူတည္၍ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ ဘဝလံုၿခံဳမႈ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဝင္ေငြ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈ အပန္းေျဖ နားေနမႈ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းႏွင့္ လြတ္လပ္မႈမ်ားကို အလိုရွိၾကပါလိမ့္မည္။ သို႕ရာတြင္ လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ ယင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ လိုအင္မ်ားကို အျပည့္အဝ ျဖည့္ဆည္းခံစားရမည္မဟုတ္ေပ။ အထူးသျဖင့္ ပညာ ရွာေဖြဆည္းပူး ေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားအဖို႕ ယင္းဘဝလိုအင္မ်ား မျပည့္စံုပါက သူတို႕ေလးေတြ၏ ပညာေရး ခရီး တြင္ လမ္းမေပါက္ဘဲျဖစ္ႏိုင္သည္။ ပညာရွာရာ စိတ္၏လြတ္လပ္မႈဆိုရာ ဘဝလိုအင္တို႕မွ လြတ္လပ္ ရန္ (Freedom from wants)ႏွင့္ စိုးရိမ္ေသာက(အေၾကာက္တရား) တို႔မွ လြတ္လပ္ရန္ ( Freedom from anxiety & fear) တို႕ကို ညြန္းဆိုျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔ကိုရွင္းလင္းရန္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပမည့္ ကေလးငယ္ႏွစ္ဦး၏ ျပႆနာကို ေစာေၾကာၾကည့္ေစလိုပါသည္။

ပထမကေလးမွာ လူလတ္တန္းစား မိသားစုမွ ေမြးဖြားလာေသာ “ေဂ်ာ္နီ”ေလးျဖစ္သည္။ ကေလးက သူလိုခ်င္ ေနေသာ ေရာင္စံုခဲတံဘူးေလးကို မဝယ္ေပးသျဖင့္ မိခင္အား စိတ္ေကာက္ၿပီး ညစာမစားဘဲ အငတ္ခံေနသည္။ ဒုတိယကေလးမွာ ရရစားစားမိသားစုမွ ေမြးဖြားလာေသာ “ေရာ္ဂ်ာ” ေလးျဖစ္သည္။ ေရာ္ဂ်ာတို႕ မိသားစုမွာ ဆင္းရဲတြင္းနက္လွသျဖင့္ နပ္မွန္ေအာင္ပင္ မနည္း ရုန္းကန္ ေနရသည္။ ယခုလည္း ဖခင္အလုပ္မွ ျပန္မလာ ေသးသျဖင့္ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ ညစာမစားရေသးပါ။ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ ေဝဒနာကို ခံစားေနရသည္။

ျပႆနာမွာ “ညစာမစားသူခ်င္း အတူတူ မည္သူက လြတ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးကို ပိုင္ဆိုင္ပါသနည္း” ဟူသည္ပင္၊ ရွင္းပါသည္။ ေဂ်ာ္နီေလးမွာ သူ႕မိခင္က ေရာင္စံုခဲတံဘူးေလး ဝယ္ေပးလ်ွင္ ဒါမွမဟုတ္ သူကိုယ္တိုင္စိတ္ဆိုးေျပလွွ်င္ ညစာကို အခ်ိန္မေရြးထ စားေသာက္ႏိုင္သည္။ ညစာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးသူ႕မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အျပည့္အဝရွိသည္။ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ အခ်ိန္မေရြးထ စားစရာ မရွိ။ ညစာကို သူမေရြးခ်ယ္သည့္ အျပင္ သူ႕ဖခင္အဆင္မေျပလ်ွင္ ညစာမွ စားရပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ေသာက ျဖစ္ေနရရွာသည္။ သည့္အတြက္ ေဂ်ာ္နီေလးကို လြတ္လပ္သူအျဖစ္ ရႈျမင္ႏိုင္သည္။ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ ဘဝေႏွာင္တည္းမႈကို ခံေနရသျဖင့္ လြတ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးကို မခံစားရရွာ။ စိုးရိမ္ေသာကပင္ ျဖစ္ေနရရွာသည္။ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ျခင္း ႏွင့္ ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ား မျပည့္ဝျခင္းသည္ ပညာသင္ယူျခင္း၌ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ဥပမာ.......

အိမ္မွ ထမင္းမစားဘဲ ေက်ာင္းသို႕လာရေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာ အားအင္ ျပည့္ဝပါမည္နည္း။ ေက်ာင္းဆင္းအိမ္ျပန္ေသာအခါ ထမင္းမွစားရပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ ေနရွာေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာ စာသင္ေျဖာင့္ေပမည္နည္း။

ဆိုလိုသည္မွာ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ မိသားစုဝင္ ကေလးမ်ား ပညာစိတ္ဝင္စားမႈနည္းပါးရျခင္းမွာ အေျခခံ ဘဝလိုအင္မ်ား မျပည့္ဝေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ မက္ဆီကန္ ေက်ာင္းသားေလးမ်ားသည္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ခူးခ်ိန္ရာသီတြင္ ေက်ာင္းသို႕မလာေပ။ မိဘမ်ားကို ဝင္ေရာက္ကူညီေနၾကရသည္။ သူတို႕အဖို႔စားဝတ္ေနေရး ျပည့္စံုေရးအတြက္ ကူညီရန္မွာ ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္၍ ပညာသင္ယူျခင္းထက္ အေရး ႀကီးသကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ သည့္အတြက္ အလ္လီဆင္ေဒးဗစ္ (Allison Davis) ကဲ့သို႕ ပညာရွင္မ်ားက “စား၀တ္ေနေရး မျပည့္စံုေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား စာသင္ေက်ာင္းကို ပိုမိုမက္ေမာလာေအာင္ ဘဝ ပညာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ား လံုလံု ေလာက္ေလာက္ ျဖည့္ဆည္းေပးရမည္”ဟု အႀကံျပဳသည္။ လိုအပ္ပါက လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးက ပူးေပါင္းေျဖရွင္းရမည့္ ျပႆနာျဖစ္သည္။

လူသား၏ အျခားေသာ အေျခခံဘဝလိုအင္တစ္ခုမွာ ေဘးအႏၲရာယ္တို႕မွ ကင္းလြတ္ရန္ (ဝါ) ဘဝလံုျခံဳမႈ ရွိရန္ပင္ျဖစ္သည္။ ကေလးသည္ အစားအေသာက္အေနအထိုင္ မွန္ကန္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ကာယ ဖံြ႕ၿဖိဳး ေနေပမည္။ က်န္းမာဝၿဖိဳးေနေပမည္။ သို႔ေသာ္မေတာ္တဆ ဒဏ္ရာရရွိျခင္း၊ အနာ ေရာဂါကူးစက္ျခင္း၊ ရုတ္တရက္ အႏၲရာယ္က်ေရာက္ျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ေဘးရန္စႏိုင္သည္။ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မဆို ေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ မႀကံဳေတြ႕လို၊ ဘဝကို လံုၿခံဳမႈ ရွိရွိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္လိုသည္။ သည့္အတြက္ အသြားအလာ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ရသည္။ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား မႀကံဳေတြ႕ေစရန္ သတိထားေနၾကရသည္။ အနာေရာဂါ မကူးစက္ႏိုင္ရန္ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္ေသာ အစာကိုသာစားျခင္း၊ ေရာဂါကာကြယ္ေဆး မွီဝဲသံုးစြဲျခင္းတို႕ကိုျပဳရသည္။ လူသားတို႕ရင္ဆိုင္ႀကံဳ ေတြ႕ရမည့္ အႏၲရာယ္မ်ားတြင္ မေတာ္တဆ ထိခိုက္ နာက်င္မႈႏွင့္ ဖ်ားနာေရာဂါ ေရေဘး မီးေဘး ငလ်င္ေဘးစသည့္ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ လူမ်ဳိး ဘာသာ ပဋိပကၡ ခိုးဆိုးလုယက္ မၿငိမ္မသက္မႈ မ်ား စစ္ပြဲမ်ားစသည့္ လူမႈမတည္ၿငိမ္မႈ အႏၲရာယ္ဟူ၍ ခြဲျခားႏိုင္ေပသည္။

စစ္အတြင္းေက်ာင္းတက္ေနရေသာ ကေလးသည္ စိတ္၏လံုၿခံဳမႈတို႕ရရွိမည္ မဟုတ္ေပ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္လို႕မွ ေဘးလြတ္ပါမည္လားဟုစိုးရိမ္ေနရွာသည္။ ေရႀကီးေနေသာ ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ကာ အိမ္ျပန္ရမည္ကို ေတြးပူ ေနေသာ ကေလးသည္လည္း စာထဲစိတ္ဝင္စားမည္မဟုတ္ေပ။ ေသနတ္ သမားတို႕၏ ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရေသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ဳိးကိုလည္း မည္သည့္ကေလးမွ သြားခ်င္မည္ မဟုတ္ေပ။ အနာေရာဂါတို႕ ႏွိပ္စက္ခံေနရေသာ ကေလးသည္လည္း ပညာကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္ သင္ယူဆည္းပူးႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ၊ ကေလးတို႔ ေဘး အႏၲရာယ္ ကင္းကင္း လံုၿခံဳမႈရွိရွိျဖင့္ ပညာသင္ ယူရန္ လိုအပ္ေပသည္။ သည့္အတြက္ ယေန႔ စာသင္ေက်ာင္း မ်ားတြင္ ေက်ာင္းက်န္းမာေရးႏွင့္ အျခား ေသာ လံုၿခံဳေရး ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ထားရွိေပးသင့္သည္။

ဘဝလံုၿခံဳမႈအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရာမွာ ေဖာ္ျပပါ ရုပ္ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားအျပင္ စိတ္ဘဝလံုၿခံဳမႈ လိုအင္ကိိုလည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားရပါမည္။ ယင္းမွာ အျခားမဟုတ္ ပညာရွာရြယ္ ကေလးငယ္တုိ႔အား စိတ္၏ေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္မႈႏွင့္ ေႏြးေထြးလံုၿခံဳမႈကို ေပးႏိုင္စြမ္းေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာကို လိုလား ေတာင့္တမႈမွာ လူသားဘဝတြင္ အေရးပါေသာ စိတ္အေျခခံ လိုလားခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၲာႏွင့္ ၾကင္နာယုယမႈကို မခံစား ရေသာ ကေလးသည္ ေရႏွင့္ေဝးေသာ ၾကာကဲ့သို႕ ဘဝ ေျခာက္ေသြ႔ႏြမ္းလ်ကာ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ မခ်မ္းေျမ့ ႏိုင္ေပ။ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ခံစားရေသာ ကေလး သည္ ေမတၲာတရား၏ အဖိုးထိုက္တန္ပံုကို သိနားလည္ၿပီး အျခားသူမ်ားအားလည္း ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာေပလိမ့္မည္။

ကေလးငယ္တို.သည္ အစ္ကို အစ္မမ်ား လူႀကီးမိဘမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ရရွိလိုၾက သည္။ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အိမ္တြင္ အခ်စ္မခံရေသာ ကေလးသည္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဆရာ ဆရာမမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာမႈကို ရရွိရန္လိုအပ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက မိမိအား ဂရုစိုက္မည့္သူ မရွိဟု စိတ္အားငယ္ေပမည္။ ေက်ာင္းစာသင္ရာမွာလည္း စိတ္မပါျဖစ္တတ္သည္။

ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို မခံစားရေသာ ကေလးသည္ စိတ္အားငယ္ျခင္း မေက်နပ္ မေရာင့္ရဲျခင္း ရြံရွာျခင္း ဝန္တိုျခင္းစသည့္ သဘာဝဆိုးမ်ား ဝင္ေရာက္လာတတ္ေပသည္။ ထိုအခါ စိတ္ထားဖြံ.ၿဖိဳးမႈ ဘက္တြက္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တတ္ၿပီး ဘဝျပႆနာမ်ားကိုလည္း ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရႏိုင္သည္။ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ရရွိေသာ ကေလးမွာမူ စိတ္၏ လံုၿခံဳမႈကို ခံစားရေပသည္။ ထို.ေၾကာင့္ အိမ္မွ ထြက္ႏိုင္ေသာ အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အရပ္ထဲမွာျဖစ္ေစ စာသင္ေက်ာင္းမွာျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိကာ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းမႈတို႔တြင္ ေျပျပစ္လာမည္။ ဘဝၾကင္ေဖာ္ရွာသည့္ အရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါမွာလည္း အခ်စ္ျပႆနာ မရႈပ္ေထြးဘဲ မ်ွေဝေပးဆပ္ႏိုင္ေပမည္။

စားဝတ္ေနေရး ဘဝလံုၿခံဳေရး ခ်စ္ျခင္းေမတၲာတို.အျပင္ လူသား၏ အျခားလိုအင္တစ္ခုမွာ မိတ္ေဆြ ေပါင္းသင္း လိုလားခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။ လူသည္ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း သစ္တစ္ပင္မဟုတ္ေပ၊ လူမႈ အသိုင္းအဝန္း သက္ဝင္ ရွင္သန္ေနသူ သာျဖစ္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ အဆက္အဆံျပဳရင္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရင္း ေပါင္းသင္းေနထိုင္ၾကသည္ သာျဖစ္သည္။ ကေလးငယ္ဘဝတြင္ မိဘ အစ္ကို အစ္မမ်ား၏ အခ်စ္ေမတၲာႏွင့္ ၾကင္နာ ယုယမႈကို လိုခ်င္သည္။ မိသားစု အလယ္တြင္ ေနရာေပးခံရေသာ္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ျဖစ္ေစသည္။ ယင္းသည္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး လိုအင္၏ အေျခခံလည္းျဖစ္သည္။

မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မဆို အရပ္ထဲမွာလည္းေကာင္း စာသင္ေက်ာင္းမွာလည္းေကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ အေပါင္းအသင္း မ်ား၏ အေရးေပးျခင္း အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ခံလို၏။ အမ်ားအလယ္မွာ ထင္ေပၚလို၏။ အမ်ား၏ ဝိုင္းပယ္မႈကိုမူ မခံစားလို အခ်ဳိ႕ကေလးမ်ားသည္ အမ်ား၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို မခံရပါက အဖ်က္စိတ္ဝင္ၿပီး နည္းလမ္းမမွန္ေသာ အမူအက်င့္တို႔ ျဖင့္ တစ္ပါးသူမ်ားက မိမိအား ဂရုျပဳလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ကေလးသူငယ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္တို႔အား ပတ္ဝန္းက်င္ ဆက္ဆံေရးမွာ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္ ထိုက္သင့္ေသာ လူမႈအဆင့္အတန္းျဖင့္ ေနရာေပးသင့္သည္။ ကေလးတို႔ကိုယ္တိုင္ကိုလည္း သူတို႔လိုလားေသာ အဆင့္အတန္းႏွင့္အညီ ပတ္ဝန္းက်င္ အေပါင္းအသင္း မ်ားႏွင့္ ညႇိယူဆက္ဆံႏိုင္ရန္ အေလ့ အက်င့္ ေပးရမည္။ ရံဖန္ရံခါ လူမႈေရးမွာ မ်က္ႏွာသာ အေပးမခံရသျဖင့္ ပညာေရးမွာ ထိခိုက္သည္ မ်ားရွိသည္။

စာသင္ေက်ာင္းမွာ ဆရာ ဆရာမမ်ား၏ အဆင့္အတန္း ခဲြျခားဆက္္ဆံျခင္း ဖိႏွိပ္ျခင္း အျပစ္ တင္ျခင္းကို ခံရေသာ ကေလးအတန္းေဖာ္မ်ား၏ ႏွိမ့္ခ် အရွက္ခြဲျခင္း ခနဲ.ျခင္း ရန္လို မုန္းထားျခင္းကို ခံရေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာလ်ွင္ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ေပ်ာ္ပိုက္ပါမည္နည္း။ သည့္အတြက္ စာသင္ေက်ာင္း မ်ားသည္ ကေလးတို.၏ လူမႈေရးအားနည္းခ်က္ ပညာေရးအားနည္းခ်က္မ်ားကို ျဖည့္စြမ္း အကူအညီေပးရမည္။ အတန္းသား အခ်င္းခ်င္းအားလည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တန္ဖိုးထား ေလးစားရန္ တစ္ဦး၏ အရည္အခ်င္းကို တစ္ဦးက ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳရန္ ပညာေရး အပါအဝင္ အျခား ဖံြ႔ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းမ်ားမွာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈရွိရွိျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ေနာက္လိုက္ေကာင္းတုိ႔ ၏ အမူအက်င့္မ်ားကို ေမြးျမဴတတ္ေစရန္ ေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ ေပးရပါမည္။ လူမႈဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မွာ အဆင့္အတန္းျမင့္မားရန္ ေမ်ွာ္မွန္းထားသူမ်ားသည္ ပညာကို ပိုမိုလို လားစြာ အေလးထား သင္ယူတတ္ ၾကသည္။ ပညာတတ္ျခင္း အားျဖင့္ ဘဝဖူလံုျပည့္စံုၿပီး ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းေဆာင္ရည္မ်ားလည္း ျမင့္မားလာႏိုင္ ေပသည္။

လူသား၏ စိတ္အေျခခံ လိုအင္မ်ားတြင္ ဘဝဖူလံုျပည့္စံုလိုမႈႏွင့္ ကိုယ္ပို္င္စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္မားလိုမႈ တို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားရပါမည္။ လူသည္ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မၾက ေနလိုသည္။ မိမိအရည္အေသြး ကို မိမိျမႇင့္တင္ၿပီး ျပႆနာအေထြေထြကို ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းလိုသည္။ ဘဝ ျမင့္မားလိုမႈသည္ လူကို ေမာင္းႏွင္ေပးေသာ ေစ့ေဆာ္တြန္းအား သည္ ပညာရွာရွာ အလုပ္လုပ္ရာမွာ စြမ္းထူးတို႔ကို ေပးစြမ္းသည္။ ဟားဘတ္စပင္စာ (H.Spencer) ဆ္ိုခဲ့သလိုပင္ ပညာေရးသည္ ၿပီးျပည့္ စံုေသာ ဘဝေနထိုင္မႈ (Complete living) အတြက္ ျပင္ဆင္ေပးျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ သက္ေမြးပညာႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ ျဖစ္သည္။

ပညာေရးသည္ လူသား၏ သက္ေမြးဘဝျပည့္စံုလံုေလာက္ေစရန္ အာမခံေပးဖို႔လိုသည္။ သက္ေမြးဘဝ အာမခံခ်က္ဆိုရာမွာ စားဝတ္ေနမႈတည္းဟူေသာ ဘဝလိုအပ္ခ်က္တို႔ဖူလုံရန္သာမက သင့္ေလ်ာ္ေသာ လူ႔အဆင့္အတန္းႏွင့္အညီ ရွင္သန္ေနထိုင္ ႏိုင္ရန္ပါ ရည္ရြယ္ရပါမည္။ သက္ေမြးဘဝ အာမခံခ်က္မရွိေသာ ပညာေရးမ်ဳိးကို မည္သည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ကမွ် စူးစူးစိုက္စုိက္ေလ့လာ သင္ယူမည္ မဟုတ္ေပ။ လူသည္ မိမိအဆင့္အတန္းကို တိုးတက္ျမင့္မားလိုသည္။ ပညာေရး အရျဖစ္ေစ လူမႈေရးအရျဖစ္ေစ စီးပြါးေရးအရျဖစ္ေစ ဇြဲရည္သန္သန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း မိမိ ေမွ်ာ္မွန္းထားေသာ အဆင့္အတန္းမ်ဳိးကို ပိုင္ဆိုင္လိုၾကေပသည္။ လူသား၏ ဘဝအဆင့္အတန္းႏွင့္ ကိုယ္ပုိင္စြမ္းေဆာင္ရည္တို႔ ျမင့္မားရန္ ပညာသည္ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္သည္။ ပညာသည္ သက္ေမြး အလုပ္အကိုင္ စားဝတ္ေနေရး ဖူလံုမႈ သင့္ေလ်ာ္ေသာ လူမႈအဆင့္အတန္း ရရွိရန္အတြက္ အဓိက က်ေသာ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္။ အျခားတစ္ဖက္ ကလည္း တစ္ကိုယ္ရည္ စြမ္းရည္ျဖင့္ ျမင့္မားလိုမႈႏွင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ အခ်က္အလက္မ်ား ရွာေဖြစုေဆာင္းႏိုင္ရန္ ေတြးဆေျမာ္ျမင္ႏိုင္ရန္ တီထြင္ဖန္တီး တတ္ရန္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ထားရွိကာ အလုပ္လုပ္တတ္ရန္ ပညာကို လိုလားစြာ ရွာေဖြရေပမည္။

ကေလးတို႕၏ပညာရွာေဖြဆည္းပူးေရး ခရီးစဥ္မွာ ဘဝလုိအပ္ခ်က္မ်ား၏ အေရးပါ လႊမ္းမိုးမႈမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ကေလးတို႔၏ ပညာရွာေဖြဆည္းပူးေရးတြင္ ဘဝ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုးမ်ား တေလးတပင္ရွိ မေနရပါ။ စိုးရိမ္ ေသာက ဗ်ာပါဒ တရားတို႔မွလည္း လြတ္ကင္းရန္လိုေပသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ပညာေရးဟူသည္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြ ဆည္းပူးရေသာ ( Free to Learn) လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ မည္သို႔ပင္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြဆည္းပူးခြင့္ ရွိပါေသာ္ျငားလည္း ဘဝအေႏွာင္ အတည္းမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ရေသာ စိတ္ဖိစီးေလးလံျခင္း စိုးရိမ္ေသာက ျဖစ္ရျခင္းမ်ားသည္ ပညာရွာေဖြ ဆည္းပူးမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစပါသည္။ သည့္အတြက္ ဆရာ ဆရာမ မ်ားသည္ ကေလးတို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ေငးငိုင္ေနသည္ကိုလည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္စာထဲ စိတ္မဝင္စားရသည္ကိုလည္းေကာင္း ေလ့လာစံုစမ္း ရေပမည္။ ကေလးတို႕မွာ စိတ္လိုအင္ မျပည့္ဝမႈမ်ား အခက္အခဲႏွင့္ ဆံုးရႈံးမႈမ်ားရွိပါက ေႏြးေထြးစြာ အားေပးကူညီရမည္။ ကေလးတို႔ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ပညာရွာေဖြႏိုင္ေစရန္ စီမံဖန္တီးေပးထားရေပမည္။

ရည္ညႊန္္းခ်က္-
ေက်းလက္မွ ေက်ာင္းတက္ေနေသာ ညီ/ညီမငယ္မ်ားသို႔

သူရိန္ထက္လင္း
(ကေလးပညာေရး ပ်ဳိးေထာင္မႈ)
စပယ္ျဖဴမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ (၁) ဇြန္လ၊ ၂၀၀၄

တိုက္ၿပိဳၿပီး အခ်ိန္မီမကယ္ႏိုင္၍ ဆယ္တန္းေျဖေက်ာင္းသူ ေသဆုံး

NEJ/ ၁၅ မတ္ ၂ဝ၁ဝ
မတ္လ (၁၄) ရက္၊ ညေန (၄) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ ပန္းဘဲတန္း ၿမိဳ႕နယ္ရွိ သုံးထပ္တုိက္ၿပိဳက်သျဖင့္ တကၠသုိလ္၀င္ခြင့္စာေမးပြဲ ေျဖဆုိေနသူ ေက်ာင္းသူတဦး ေသဆုံးသြားသည္။

ျဖစ္ပြားမႈကုိ သြားေရာက္ၾကည္႐ႈခဲ့သူတဦးက “ေသဆံုးသူ မိန္းကေလးတဦးရဲ႕ လက္ထဲမွာေတာ့ မိုဘိုင္းဖုန္းတလံုး ကိုင္ထားတာ ေတြ႔တယ္။ သူမအေနနဲ႔ အျပင္ကို ေနာက္ဆံုး ဘယ္အခ်ိန္က ဆက္သြယ္ခဲ့သလဲ၊ ဆက္သြယ္လို႔ ရမရ ဆိုတာကိုေတာ့ မသိရဘူး” ဟု ေျပာသည္။

လမ္း (၃၀) တြင္ ေနထုိင္သူ တဦးအဆုိအရ ေသဆုံးသြားခဲ့ေသာ မိန္းကေလးမွာ ျပင္ပသို႔ ဖုန္းျဖင့္ ႏွစ္ႀကိမ္ဆက္သြယ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ တုိက္ၿပိဳက်ၿပီး (၁) နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာမွသာ ရပ္ကြက္အတြင္းမွ ျပည္သူမ်ား၊ မီးသတ္ႏွင့္ အရန္မီးသတ္တို႔က တႏုိင္တပုိင္ ၀င္ေရာက္ ရွင္းလင္းၾကေၾကာင္း၊ ကရိန္းကားအလတ္စားျဖင့္လည္း အပ်က္အစီးမ်ားကုိ ဖယ္ရွားေနသည္ကုိေတြ႔ရေၾကာင္း၊ ထိထိေရာက္ေရာက္ႏွင့္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ မရွင္းလင္းႏိုင္သျဖင့္ အတြင္း၌ ပိတ္မိေနသူအား အခ်ိန္မီ မကယ္တင္ႏုိင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“ကရိန္းေတြနဲ႔ ဖယ္ေနတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ အထဲမွာ ကေလးမေလးတေယာက္ ပိတ္မိေနတယ္။ ၿပိဳက်ၿပီး (၂) နာရီေက်ာ္ ေလာက္မွ အေရးေပၚကား သြားသံၾကားရတာ။ အသက္ရွင္ဖုိ႔ သိပ္မလြယ္ဘူး” ဟု အနီး၀န္းက်င္၌ ေနထုိင္သူတဦးက အခင္းျဖစ္ပြားေနစဥ္က ေျပာျပသည္။

အဆုိပါဆယ္တန္းေက်ာင္းသူမွာ တိုက္ၿပိဳက်ၿပီး အတြင္း၌ ပိတ္မိေနစဥ္ သူမ၏ဖခင္ကိုင္ေသာ လက္ကိုင္ဖုန္းကို ဆက္သြယ္၍ သူမအထဲတြင္ ရွိေနေၾကာင္းႏွင့္ ေမွာင္မဲေနသျဖင့္ ေၾကာက္ေနေၾကာင္းကို ဖုန္းဆက္ေျပာခဲ့ေၾကာင္း၊ သူမ ဖုန္းဆက္ၿပီး မၾကာခင္ မွာပင္ အဆိုပါတုိက္မွာ ထပ္မံၿပိဳက်သြားခဲ့ေၾကာင္း သူမအား ျပင္ပမွဖုန္းျဖင့္ ျပန္လည္ေခၚဆိုေသာ္လည္း လံုး၀ အဆက္သြယ္ မရခဲ့ဘဲ ည (၈) နာရီေက်ာ္မွသာ သူမ၏အေလာင္းကို ျပန္လည္ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာျပသည္။

ၿပိဳက်သည့္ေန႔သည္ တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ တိုက္ေအာက္ဘက္ ဆိုင္ခင္းေရာင္းခ်သူအခ်ဳိ႕ ဆိုင္ပိတ္ထားသကဲ့သို႔ တိုက္ထဲေနသူအခ်ဳိ႕လည္း အျပင္ထြက္ေနျခင္းေၾကာင့္ လူမ်ားစြာ မပိတ္မိေသာ္လည္း ၿပိဳက်ၿပီး (၁) နာရီခဲြခန္႔ၾကာသည္အထိ ဝါးျငမ္းမ်ားကုိ ဖယ္ရွားမပစ္ႏိုင္ေၾကာင္း မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ေျပာသည္။

အခင္းျဖစ္ပြားရာသုိ႔ မီးသတ္ယာဥ္ (၂) စီးလည္း ေရာက္ရွိလာၿပီး ညဘက္တြင္ အဆိုပါကားေပၚမွ မီးဆလိုက္ႀကီးမ်ား ထိုးေပးကာ ကရိန္းကားႀကီးႏွစ္စီးက ေလးလံသည့္ အုတ္တံုး၊ သံယက္မႀကီးမ်ားကို ဆဲြယူဖယ္ရွားေၾကာင္း၊ ည (၁၁) နာရီခန္႔တြင္ ေသဆုံးသူ မိန္းကေလးကုိ ဆြဲထုတ္ႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈခဲ့သူတဦးက ေျပာသည္။

ယခုၿပိဳက်ခဲ့ေသာ အမွတ္ (၆၃၆) ကုန္သည္လမ္းႏွင့္ လမ္း (၃၀) ေထာင့္ရွိ သံကူကြန္ကရစ္ သုံးထပ္တုိက္ကုိ လြန္ခဲ့ေသာ (၄) လ ခန္႔ကတည္းက အႏၲရာယ္ရွိ အေဆာက္အအုံဟူေသာ ဆုိင္းဘုတ္ကုိ လာေရာက္တပ္သြားေၾကာင္း၊ ၿပိဳက်သည့္ေန႔အထိ သုံးထပ္စလုံးတြင္ ေနထုိင္သူတို႔ရွိေၾကာင္း၊ ၿပိဳက်စဥ္ ေနထိုင္သူအခ်ိဳ႕မွာ ျပင္ပသုိ႔ေရာက္ေန၍လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕မွာ ၿပိဳက်က်ခ်င္း အျပင္သုိ႔ ေျပးထြက္ႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေၾကာင္း မ်က္ျမင္ေတြ႔ႀကဳံသူမ်ားထံမွ သိရသည္။

တုိက္ၿပိဳၿပီးေနာက္ (၂) နာရီခန္႔ အၾကာတြင္ အေပၚထပ္ျပတင္းေပါက္ေဘာင္မ်ား ထပ္မံၿပိဳက်ခဲ့သျဖင့္ တုိက္ပ်က္ရွင္းလင္းေနသူ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ (၃) ဦး ဒဏ္ရာရခဲ့ေၾကာင္း အခင္းျဖစ္ပြားမႈကုိ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈသူတဦးက ေျပာသည္။

အဆိုပါတိုက္ခန္းအနီး ေနထိုင္သူတဦးက အႏၲရာယ္ရွိ အေဆာက္အအုံအျဖစ္ ေၾကညာၿပီးေနာက္ လူမ်ားကုိ ဆက္လက္ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳထားျခင္း၊ ကန္ထ႐ိုက္ကို ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးျခင္းကိုၾကည့္လွ်င္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီက မည္မွ်အထိ လာဘ္စားသည္ကုိ သိႏိုင္ေၾကာင္း၊ တိုက္ခန္းေနျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္လည္း တိုက္ကို ၿဖိဳခ်ၿပီး ျပန္ေဆာက္ပါက ျပန္လည္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရရန္ မေသခ်ာမႈ၊ ကန္ထ႐ိုက္ကို ေပးရမည့္ေငြ၊ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္အတြက္ စည္ပင္ကို လာဘ္ထိုးရမည့္ေငြတုိ႔ကို တြက္ခ်က္ၿပီး မေျပာင္းေရႊ႕ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

တိုက္ၿပိဳေသာေနရာသုိ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ေရာက္ရွိလာၿပီး ဓာတ္ပံု႐ိုက္ သတင္းယူေနၾကေသာ သတင္းေထာက္မ်ားကို ႐ိုင္းပ်စြာ ဆဲဆိုေမာင္းထုတ္ခဲ့သည္ဟု သတင္းေထာက္တဦးက ေျပာျပသည္။

အရြယ္မတုိင္မီ စစ္ထဲအသြင္းခံရသည့္ ကေလး

ေနာ္ႏိုရင္း DBV ၁၀ မတ္လ ၂၀၁၀

ကေလးစစ္သားနဲ႔ လုပ္အားေပး ပညာေရးစာေပ ILO ထုတ္ေ၀မည္

Monday, 15 February 2010 RFA
ျမန္မာနိုင္ငံအတြင္း အတင္းအဓမၼ လုပ္အားေပး ခိုင္းေစမႈနဲ႔ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလး သူငယ္ေတြကို တပ္သား စုေဆာင္းမႈ ျပႆနာ ေျဖရွင္းႏိုင္ေရးမွာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစဖို႔ ပညာေပး စာရြက္စာတမ္းေတြ ပံုနိွပ္ ျဖန္႔ခိ်နိုင္ဖို႔ ILO အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအဖဲြ႔ ရန္ကုန္ရံုးက စီစဥ္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (ILO) အမႈေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမူွး မစၥတာ ကယ္ရီ တာပီယိုလာ (အလယ္)ကို အစည္းအေဝးတခုတြင္ ေတြ႔ရပံု။ (Photo: www.ilo.org)

ဒီ ပညာေပးစာအုပ္ငယ္ကို ျမန္မာနဲ႔ အဂၤလိပ္ ဘာသာေတြအျပင္ တိုင္းရင္းသားဘာသာေတြနဲ႔ လည္း ထုတ္ေဝ ဖို႔ ရိွတယ္လို႔ ILO ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ စတိဗ္ မာရွယ္က အာအက္ဖ္ေအကို ေျပာပါတယ္။

ILOအေနနဲ့ ဒီ ပညာေပးစာေပေတြကို ျပည္သူအမ်ား နားလည္သေဘာေပါက္ဖို့ ရိုးစင္းတဲ့ အဂၤလိပ္စာ ျမန္မာစာေတြနဲ့ ထုတ္ေဝဖို႔ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ အဓမၼလုပ္အားေပး ခိုင္းေစမႈ၊ အရြယ္မေရာက္ ေသးဘဲ တပ္သားစုေဆာင္းမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျမန္မာအစိုးရက ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြကို ေဖာ္ျပထားမွာ ျဖစ္သလို ဒီလို အမႈအခင္းေတြ ျဖစ္လာရင္ ILO အဖဲြ႔ၾကီးကို ဘယ္လို ခ်ဥ္းကပ္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတာလည္း ေဖာ္ျပထားမယ္လို့ မစၥတာမာရွယ္က ေျပာပါတယ္။

ဒီလို ပညာေပးစာရြက္စာတမ္းေတြ ထုတ္ေဝျဖန့္ခိ်ခြင့္ ျပဳဖို႔ ျပီးခဲ့တဲ့လက ILO အလုပ္အမႈေဆာင္ အရာရိွ မစၥတာကယ္ရီ တပီယိုလာ ျမန္မာနိုင္ငံ လာေရာက္စဥ္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တာ ျဖစ္ျပီး ထုတ္ေဝဖို႔ သေဘာတူ ထားျပီး ျဖစ္တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။

ဒီ ပံုနိွပ္ထုတ္ေဝမယ့္ မူၾကမ္းကို အစိုးရထံ တင္ျပထားတယ္လို႔ မစၥတာစတိမာရွယ္က ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခြင့္ျပုခ်က္ေတာ့ မရေသးဘူးလို့ ဆိုပါတယ္။ ILO အဖဲြ႔ၾကီးဟာ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းမႈနဲ႔ အဓမၼလုပ္ အားေပးခိုင္းေစမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကုလသမဂၢက တာဝန္ေပးခံထားရတဲ့ တခု တည္းေသာ နိုင္ငံတကာအဖဲြ႔စည္း တခုျဖစ္ပါတယ္။
2010-02-14 RFA

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ ကေလးကဗ်ာႏွင့္ သီခ်င္းၿပိဳင္ပြဲက်င္းပ

Saturday, 13 February 2010 18:54
ဇာနည္မာန္ Irrawaddy

အိႏၵိယႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား၏ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ယေန႔ က်ေရာက္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ ၉၅ ႏွစ္ ေျမာက္ ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္၊ ကေလးမ်ားေန႔ ကေလးကဗ်ာႏွင့္ သီခ်င္းျပိဳင္ပြဲကို နယူးေဒလီျမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္သည္။

အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးေရးရာ အဖြဲ႔ (ျမန္မာႏိုင္ငံ) WRWAB မွ ဦးစီးျပဳလုပ္သည့္ အဆိုပါ ျပိဳင္ပြဲတြင္ နယူးေဒလီရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္ကေလးငယ္ ၃၀ ေက်ာ္ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ၾကသည္။

“တခ်ိဳ႕ကေလးေတြက ဒီမွာပဲ ေမြးၾကေတာ့ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း မသိၾကေတာ့ အဲ့ဒါေလးေတြ သိေအာင္ သူတို႔ စိတ္၀င္စားမယ့္ ကဗ်ာေလးေတြ၊ သီခ်င္းေလးေတြ ယွဥ္ျပိဳင္ေစျပီး အခုလို လုပ္ေပးတာပါ”ဟု WRWAB မွ သဘာပတိအဖြဲ႔၀င္ မနန္ဇီ က ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။

နယူးေဒလီတြင္ ယေန႔က်င္းပေသာ ကေလးဗ်ာႏွင့္ သီခ်င္းၿပိဳင္ပြဲ (ဓာတ္ပုံ - ဇာနည္မာန္/ဧရာ၀တီ)

ကေလးငယ္မ်ား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းကို သိရွိေစရန္၊ ေလးစားအားက်မႈရွိေစရန္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရး ရရယူေပးခဲ့သူ အျဖစ္မွ ေမ့ေပ်ာက္ျခင္းမရွိေစရန္ ရည္ရြယ္ေၾကာင္း သူကဆိုသည္။

ကဗ်ာဆရာ ေနမင္းနီက ကေလးငယ္မ်ား ဗဟုသုတျဖစ္ေစရန္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းႏွင့္ ကေလးမ်ားေန႔ဟု သတ္မွတ္ခဲ့ပံုကို ေဟာေျပာခဲ့ျပီး ကေလးငယ္မ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း ေရးစပ္ထားေသာ “ေအာင္ဆန္းဇာနည္” ကဗ်ာအပါအ၀င္ တျခားေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ သီခ်င္းမ်ားကို ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ၾကသည္။

မနန္ဇီက “ကေလးေတြကိုေတာ့ က်မတို႔က ေအာင္ဆန္းဇာနည္ ကဗ်ာကို ျပိဳင္ေစတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တျခား ကေလးေတြလည္း ပိုစိတ္၀င္စားေအာင္ ေပ်ာ္ေအာင္ဆုိျပီး သူတို႔အားသန္ရာႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာေလးေတြ ကေလးသီခ်င္းေလးေတြ ျပိဳင္ခုိင္းတယ္ေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

အိႏၵိယေရာက္ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား၏ ကေလးငယ္ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္ သည္မ်ား ကို သင္ၾကား ေပးမည့္ သီးသန္႔သင္တန္းမ်ား မရွိၾကဘဲ မိဘမ်ားမွ သင္ၾကားေျပာျပမႈျဖင့္သာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေၾကာင္းကို သိၾကရသည္။

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို သိပါတယ္၊ သူက လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္လို႔ ၾကားဖူးတယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ႕ အေဖ၊ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ သင္ေပးတယ္၊ ကဗ်ာရွိတယ္ေလ “ေအာင္ဆန္းဇာနည္”၊ “ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ” ဆိုတာေလ၊ အဲ့ဒီကေန ဒီေန႔က သူ႔ေမြးေန႔ဆိုတာသိပါတယ္၊ သူ႔လိုျဖစ္ခ်င္ပါတယ္၊ သူ႔လို ျဖစ္ရင္ ဗမာျပည္ျပန္ရရင္ အကုန္လံုး၊ စာသင္ ေက်ာင္းေတြ ေကာင္းေကာင္းျပန္လုပ္ခ်င္ပါတယ္”ဟု ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ေမာင္ေအာင္မိုးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာျပသည္။

ဒုကၡသည္ ကေလးငယ္ အမ်ားစုမွာမူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အေၾကာင္းကို အေသအခ်ာမသိၾကသလို ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို လည္း သိပ္မသိၾကေပ။

ကဗ်ာရြတ္ျပိဳင္ပြဲ၀င္မည့္ ၆ ႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္ေလး တဦးကလည္း “ေအာင္ဆန္းဇာနည္ ကဗ်ာက ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ သင္ေပး တာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုေတာ့ မသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔က သူ႔ေမြးေန႔တဲ့၊ ျမန္မာျပည္လား .. အဲ့ဒါလည္း မသိဘူး”ဟု ေျဖၾကားခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ယေန႔ ကေလးမ်ားေန႔ျဖစ္၍ ေပ်ာ္ရႊင္ေၾကာင္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို Happy Birthday ဟု ေျပာလိုသည္ဟု သူကဆိုသည္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံမွ ကေလးငယ္မ်ားသည္ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ ကေလးမ်ားေန႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ကို က်င္းပ ခြင့္ရခဲ့ၾကေသာ္ လည္း ျပည္တြင္းမွ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ျပဳလုပ္ေပးေသာ အခမ္းအနားမ်ားတြင္ အာဏာပိုင္ မ်ား၏ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္းမ်ားကို ခံရေၾကာင္း သိရသည္။

“ဒီပဲခူးမွာေပါ့ေနာ္ ကေလးေလးေတြအတြက္ ပန္းခ်ီျပိဳင္ပြဲ၊ ကဗ်ာရြတ္ျပိဳင္ပြဲ လုပ္ေပးတာ၊ လမ္းထိပ္ကေန လာျပီး ေစာင့္ၾကည့္ ေနတာေတြရွိတယ္၊ မွတ္တမ္းေတြ ယူတယ္”ဟု ပဲခူးျမိဳ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ျမိဳ႕နယ္ စည္းရံုးေရး အဖြဲ႔၀င္ ေဒၚခင္ညြန္႔မူ က ဆိုသည္။

သန္လ်င္ျမိဳ႕ သမေကာလိပ္ေရွ႕ရွိ ဆိုင္တခုတြင္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားဦးေဆာင္ျပဳလုပ္သည့္ အခမ္းအနား တခု၌လည္း အာဏာပိုင္မ်ားက အခမ္းအနား နဖူးစည္း စာတမ္းမ်ားကို ျဖဳတ္ခိုင္းျခင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုပါ တီရွပ္၀တ္ဆင္လာသူမ်ားအား ဓာတ္ပံုမ်ား ရိုက္ယူျခင္း၊ အမည္ႏွင့္ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္မ်ား ေမးျမန္းျခင္း တို႔ကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ေက်ာင္းသားတဦးကဆို သည္။

ထို႔အတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔အတြက္ ဆြမ္းကပ္လွဴဒါန္းျခင္းကို သံုးခြျမိဳ႕ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔၀င္ လူငယ္မ်ားက ျပဳလုပ္ရာတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ၾကြခ်ီျခင္းမျပဳရန္ အာဏာပိုင္မ်ားကတားျမစ္ခဲ့၍ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ား သို႔သာ ဆြမ္းခ်ိဳင့္မ်ားပို႔ခဲ့ရသည္ဟု အဖြဲ႔၀င္လူငယ္တဦးက ဆိုသည္။

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးတြင္ ျပဳလုပ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ႏွင့္ ကေလးမ်ားေန႔တြင္မူ အေႏွာင့္အယွက္ တစံုတရာမရွိဘဲ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ကဗ်ာျပိဳင္ပြဲ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္း ေျပာျပိဳင္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။

“မေန႔ကေတာ့ လံုျခံဳေရးေတြ အမ်ားၾကီး လာတယ္၊ ဒီေန႔က်ေတာ့ မရွိေတာ့ဘူး၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ လုပ္ခြင့္ ရတယ္၊ ကေလး ေတြ ၂၀၀ ေလာက္ရွိမယ္၊ ကေလးေတြလည္း ေပ်ာ္ၾကတယ္”ဟု ဗဟိုေကာ္မတီအဖြဲ႔၀င္ ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာျပသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ (ကေလးမ်ားေန႔) ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ က်င္းပ

2010-02-13 RFA
ဒီေန႔ က်ေရာက္တဲ့ ၉၅ နွစ္ေျမာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ကေလးမ်ားေန႔ အျဖစ္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ျမန္မာစာသင္ေက်ာင္းေတြ ျဖစ္တဲ့ CDC အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ့ SAW အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ ဒီကေန႔ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၃ရက္ေန႔ မနက္ပိုင္းက ျပဳလုပ္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။


ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ SAW အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ၂ဝ၁ဝ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္သည့္ ၉၅ နွစ္ေျမာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ျမန္မာနိုင္ငံကေလးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားတြင္ ကေလးငယ္တဦး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ခြန္းေကာက္နႈတ္ခ်က္ကို ျပန္လည္ရြတ္ဆို ျပိဳင္ပဲြဝင္ေနပံုျဖစ္ပါသည္။ (Photo: RFA)

လက္ရိွ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္းမွာ စီးပြားေရး ခြ်တ္ျခံဳက်မႈေတြေျကာင့္ ျမန္မာကေလးငယ္ေတြဟာ ပညာေရးန႔ဲ အလွမ္းေဝးသြားျပီး ကေလးအလုပ္သမား၊ ကေလးစစ္သားဘဝေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ့ ကေလးအခြင့္အေရးနဲ႕ ဖံြ႔ျဖိဳးေရး ေတြဟာ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ အဖ်က္ဆီး ခံေနရသလို ကေလးမ်ားေန႔ကို လည္း က်င္းပေပးတာ မရိွဘူးလို႔ CDC အထက္တန္းေက်ာင္းရဲ႕ ကေလးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာတဲ့ ေဒါက္တာစင္သီယာ
ေမာင္က ေျပာပါတယ္။

ေဒါက္တာ စင္သီယာေမာင္။ ။ “ျမန္မာနိုင္ငံရဲ့ ကေလးမ်ားရဲ့ အေျခအေနဟာ တကမၻာလံုးမွာ အဆိုးဝါးဆံုး အေျခအေနမွာ ရိွေနတယ္ ဆိုတာကို က်မတို႔ ထပ္ျပီးေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီ ကေလးမ်ားေန႔ ဆိုတာကို ေဆာင္ရြက္နိုင္ဖို႔အတြက္ ဆက္လက္ က်င္းပ နိုင္ဖို႔အတြက္နဲ႔ ကေလးအခြင့္အေရးေတြ တိုးျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အတြက္ကို ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဒီ နိုင္ငံတကာ အဖဲြ႔အစည္းေတြက ဒီထက္ ပိုျပီးေတာ့ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ က်မ ေျပာခ်င္ပါတယ္”

ဒီ ကေလးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားကို ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ေဒသတြင္း ျမန္မာေရြ႔ေျပာင္း စာသင္ေက်ာင္း ေတြက ကေလးငယ္ တေထာင္ ေက်ာ္ တက္ေရာက္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ လာတဲ့ ျမန္မာလူငယ္တဦးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန့ကို ျမန္မာကေလးမ်ားေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ က်င္းပတာမ်ဳိး မရိွေတာ့သလို လြတ္လပ္ေရးဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုလည္း လူငယ္ေတြ မသိေတာ့ဘူး
လို႔ သူအျမင္ကို ေျပာပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ကို ျမန္မာနိုင္ငံကေလးမ်ားေန႔အျဖစ္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကို SAW အထက္တန္း ေက်ာင္းမွာလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔အခမ္းအနားမွာ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ ေပ်ာ္ပဲြရႊင္ပဲြေတြ အားကစားပဲြေတြနဲ႔ ပန္းခီ်၊ ကဗ်ာ စတဲ့ျပိဳင္ပဲြေတြအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ခြန္း ေကာက္နုတ္ခ်က္ အေျပာ ျပိဳင္ပဲြကိုလည္း က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ ျပိဳင္ပဲြမွာ တတိယတန္း ေက်ာင္းသားကေလးေတြက ၁၉၄၅ ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ စတုတၲအၾကိမ္ေျမာက္ နိုင္ငံ့ ေခါင္းေဆာင္ အစည္းအေဝးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းထဲက ေကာက္နုတ္ခ်က္ေတြကို ထုတ္နႈတ္ ေျပာၾကားၾကပါတယ္၊၊

SAW အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကေလးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားမွာ ဆာမူေထာ္၊ ေစတနာ၊ မိုးမခ စတဲ့ ျမန္မာစာသင္ေက်ာင္း ေတြက ကေလးငယ္ တရာေက်ာ္ ပါဝင္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ပဲခူးျမိဳ႕မွာလည္း ၉၅ နွစ္ေျမာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔နဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ကေလးမ်ားေန႔ပဲြကို ပဲခူးတိုင္း အန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးအဖဲြ႔က ဦးစီးျပီး ျမိဳ႕နယ္စည္းအဖဲြ႕ဝင္ ေဒၚခင္ညြန္႔မူ ေနအိမ္မွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။

ေဒၚခင္ညြန့္မူ။ ။“ျမန္မာနိုင္ငံ ကေလးမ်ားေန့ကို တခ်ဳိ႕ကေမ့ေတာင္ ေမ့ေနၾကတာ။ ေက်ာင္းပိတ္လို႔သာ ပိတ္ၾကတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီကေလးမ်ားေန႔ မင္းတို႔ကို ပိတ္ရတာလဲ ဆိုတာေတြ ရွင္းျပတာေပါ့ေနာ္။ ဗိုလ္ခု်ပ္က ဒို႔ကို လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ အဲဒါေတြတင္ မဟုတ္ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ရိုးသားတယ္၊ ၾကိဳးစားတယ္။ ဒါေတြကို ကေလးေတြ အားက်ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါေလးေတြ
ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ က်မတို႔ ေျပာပါတယ္”

ဒီပဲြကို ကေလး ၃ဝ ေက်ာ္နဲ႔ အဖဲြ႔ဝင္ ၂ဝ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ျပီး သက္ဆိုင္ရာကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ မွတ္တမ္းယူတာ လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အလားတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ပဲြကို ရန္ကုန္တိုင္း သန္လ်င္ျမိဳ႕နယ္၊ အမႈထမ္းရပ္ကြက္၊ သဲလမ္းမွာ ရိွတဲ့ သမဝါယမ ဒီဂရီ ေကာလိပ္ေရွ႕က အေအးဆိုင္မွာ ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း တက္ၾကြစြာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ ဦးစီးျပီး သံဃာေတာ္ေတြကို
ဆြမ္းကပ္ကာ စတုဒီသာ ေကြ်းေမြးခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အခမ္းအနား တက္ေရာက္တဲ့ လူငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုပါ တီရွပ္ေတြ ဝတ္ဆင္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ပန္းပဲတန္းလူငယ္ေတြကလည္း နိုင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားတဲ့ လူငယ္ေတြကို အေအးဆိုင္တဆိုင္မွာ စုျပီးရုရွားစာေရးဆရာ ေတာ္စတိြဳင္းရဲ့ ေမြးစားသား ဝတၳဳကို ဖတ္ခိုင္းျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေျကာင္း ေဆြးေႏြးပဲြ လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ လူငယ္ ကိုသီဟေဇာ္က
ေျပာျပပါတယ္။

ကိုသီဟေဇာ္။ ။“နိုင္ငံေရးနဲ႔ မပတ္သက္ဖူးတဲ့ လူငယ္လူရြယ္ေတြကို လိုက္ရွာ။ ရွာျပီးေတာ့ သူတို႔ကို ဒီကိစၥေတြ ေသခ်ာ ရွင္းျပျပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ေလးအေနနဲ႔ ေတာ္စတိြဳင္းရဲ့ ဝတၳဳေလးကို ၾကိဳဖတ္ခိုင္းထားတယ္။ တေယာက္ကို ၅ မိနစ္စီ အခိ်န္ေပးျပီး ေတာ့ ေဆြးေႏြးတယ္။ ေတာ္စတိြဳင္းရဲ့ ေမြးစားသားဝတၳဳကို ေရြးရတဲ့အေၾကာင္းက ဒီဝတၲဳထဲမွာ ညစ္ပတ္ေနတဲ့ စားပဲြကို ညစ္ပတ္ေနတဲ့
အဝတ္နဲ႔ ထပ္သုတ္လို႔ သန္႔ရွင္းမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ သူဟာ မေကာင္းမႈကို မေကာင္းမႈနဲ႔ မတိုက္ဖ်က္ဘဲနဲ႔ မေကာင္းမႈကို ေကာင္းမႈနဲ႔ တိုက္ဖ်က္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ လူတေယာက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီဝတၳဳေလးဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ေဆြးေႏြးတာျဖစ္တယ္”

သန္လ်င္က လူငယ္ေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ပဲြကို ျပီးခါနီးမွာ သတင္းတပ္ဖဲြ႔ရဲေတြ ေရာက္လာျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုပါ တီရွပ္ အကၤ် ီဝတ္တဲ့ လူငယ္ေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ယူျပီး ပဲြတက္ေရာက္တဲ့သူ နာမည္စာရင္းကို ေကာက္ယူခဲ့ ပါတယ္။ ေမြးေန႔ပဲြ နဖူးစီးစာတမ္းကိုလည္ ျဖဳတ္ယူ သြားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္း သံုးခြျမိဳ႕နယ္က အဲန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္ေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ ေမြးေန႔ဆြမ္းကပ္ပဲြအတြက္ သံဃာေတာ္ေတြကို ပင့္ဖိတ္ထားရာမွာ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ေတြက သံဃာေတာ္ေတြကို ဖိအားေပးတဲ့အတြက္ မၾကြလာ နိုင္တာေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး
ေက်ာင္းတိုက္ေတြကို လိုက္လံ ဆြမ္းပို႔ရတယ္လို့ သိရပါတယ္။

အိႏိၵယနိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြရဲ့ ကေလးေတြကို နယူးေဒလီ အေျခစိုက္ အမ်ဳိးသမီး အခြင့္အေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေရးရာဌာန (ျမန္မာနိုင္ငံ) က စုစည္းျပီး ကဗ်ာရြတ္ပဲြနဲ႔ ပန္းခီ်ျပိဳင္ပဲြ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီပဲြမွာ ကေလးငယ္ ၈ဝ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ ျပိဳင္ပဲြဝင္ခဲ့ျပီး အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ေပးအပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

A (H1N1) ပိုးရွိသူ ေက်ာင္းသား ၁၄ ဦး ေတြ႔ရွိ

ဆလိုင္း ဟံသာစန္း | ေသာၾကာေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၂ ရက္

နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ရန္ကုန္တိုင္း ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ မူလတန္းေက်ာင္းႏွင့္ အထက္ေက်ာင္းအတြင္း ေက်ာင္းသား ၁၄ ဦးတြင္ ကမၻာ့လူတုပ္ေကြးေခၚ A (H1N1) ပိုး ေတြ႔ရွိခဲ့ေၾကာင္း ေက်ာင္းဆရာမမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီးဌာနမွ ဝန္ထမ္းမ်ားက ယခုလ ၈ - ၉ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ ေဆးစစ္ခဲ့ရာ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ အမွတ္ ၂၃ မူလတန္းေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသား ၈ ဦးႏွင့္ အမွတ္ ၄ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသား ၆ ဦးတြင္ ေတြ႔ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

“၈ ရက္ေန႔က ေက်ာင္းက ကေလးေတြကို စစ္ေဆးတဲ့အခါက်ေတာ့ ၈ ဦးမွာ ပိုးေတြ႔တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ရက္ကစၿပီး ေက်ာင္းပိတ္ထားတာ။ ၃ ရက္ေပါ့ေနာ္။ ကေလးေတြကေတာ့ ေျမာက္ဥကၠလာပ ေဆး႐ုံမွာ ကုေနတယ္” ဟု အေျခခံပညာ မူလတန္းေက်ာင္း (အမက) ၂၃ မွ ေက်ာင္းဆရာမတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ေျမာက္ဒဂံု အထက ၄ မွ ေက်ာင္းဆရာမတဦးကလည္း “ေက်ာင္းသား ၆ ဦးမွာ ပိုးေတြ႔လို႔ ေျမာက္ဥကၠလာပက ေဝဘာဂီေဆး႐ုံမွာ ကုသေနပါတယ္။ ေရာဂါကေန သက္သာေနပါၿပီ။ ေဆးဦးတယ္ေပါ့။ သတ္မွတ္ရက္ ၁၀ ရက္အတြင္းေတာ့ ကေလးေတြက ေဆး႐ုံမွာ ေနရမယ္” ဟု ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး “ဒီမွာ ျဖစ္ေနတာေတာ့ က်မတို႔ေက်ာင္းရယ္၊ (အလယ္တန္းေက်ာင္း) အလက ၁ ရယ္၊ အမက ၂၃ ရယ္။ ေဘာ္ဒါေဆာင္က ကေလးေတြ စာသင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ လာျဖစ္ကုန္တဲ့ သေဘာေပါ့ေနာ္” ဟု ေျပာသည္။

ေက်ာင္းသားမ်ားတြင္ A (H1N1) ပုိး ေတြ႔ရွိျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျမာက္ဒဂံု ေဆး႐ံုႏွင့္ ေဝဘာဂီ ေဆး႐ုံတို႔ကို ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းၾကည့္ရာ တာဝန္က် ဝန္ထမ္းမ်ားက ေျဖၾကားျခင္း မျပဳခဲ့ပါ။

ယမန္ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံု သတင္းစာတြင္ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ ၄၃ ရပ္ကြက္ရွိ ေဘာ္ဒါေဆာင္တခုမွ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ စစ္ေဆးၾကည့္ရာ ေရာဂါပိုးေတြ႔ရွိသူ ၂၁ ဦး ရွိၿပီး၊ ပိုးေတြ႔သူႏွင့္ သံသယရွိသူ လူနာ ၄၇ ဦးကုိ ေဝဘာဂီ၊ ေျမာက္ဥကၠလာပႏွင့္ သကၤန္းကၽြန္းစံျပ ေဆး႐ုံတို႔တြင္ ကုသေပးေနေၾကာင္းႏွင့္ မဂၤလာဒံုတြင္လည္း ၿပီးခဲ့သည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔က ပိုးရွိသူ ၄ ဦး ထပ္မံေတြ႔ရွိခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။

ထိုေဖာ္ျပခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ A (H1N1) ေရာဂါပိုးေတြ႔ရွိသူေပါင္း ၉၈ ဦး ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖဲြ႔ (WHO) ႐ံုးက ယခုလ ၁ဝ ရက္ေန႔အထိ လက္ခံရရွိေသာ စာရင္းမ်ားအရ ေရာဂါပိုးေတြ႔ရွိသူ ၈၁ ဦး ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

“ေရာဂါႏွိမ္ႏွင္းေရးအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ အရင္ကတည္းက ပူေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေနတာပါ။ ဒီေရာဂါက ဒီဇင္ဘာတုန္းက ခဏရပ္သြားတယ္။ အခု ျပန္ေပၚလာတဲ့ အေနအထားမွာ က်ေနာ္တို႔ ေရာဂါႏွိမ္ႏွင္းေရးေတြ ဆက္လုပ္ေနပါတယ္” ဟု WHO မွ အမ်ဳိးသား အၾကံေပးအရာရွိ ေဒါက္တာမ်ဳိးလြင္က ေျပာသည္။

ေက်ာင္းအတြင္း ေရာဂါျဖစ္ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ကူးစက္ခံရမည္ကို စိုးရိမ္ေၾကာင္း ၄၇ ရပ္ကြက္ေန အထက ၄ မွ ေက်ာင္းသား မိဘတဦးက ယခုလုိ ေျပာဆိုသည္။

“က်မကေလးေတြကို တနလၤာေန႔ကတည္းက ေက်ာင္းမလႊတ္တာ။ ကူးမွာစိုးလို႔ေလ။ အဲဒီေရာဂါက အတူထိုင္ေနရင္းလည္း ကူးႏိုင္ေတာ့ စိုးရိမ္လို႔။ ဆရာမေတြကေတာ့ ခြင့္တိုင္မယ္ဆိုရင္ မိဘကိုယ္တိုင္ လာတိုင္ရမယ္လို႔ ေျပာေတာ့ က်မလည္း သြားတိုင္လိုက္တယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္အတြင္း A (H1N1) ျဖစ္ပြားသူ ၆၉ ဦး ရွိခဲ့ေၾကာင္း ယခုလ ၈ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ စကၤာပူႏုိင္ငံမွ ေလေၾကာင္းျဖင့္ ျပန္လာေသာ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ေက်ာင္းသူ တဦးထံမွ A (H1N1) ပိုး ပထမဦးဆံုး ေတြ႔ရွိခဲ့သည္။

အေမရိကတိုက္ မကၠဆီကိုႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္းက ဝက္မ်ားတြင္ စတင္ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးေနာက္ မ်ိဳးစိတ္အသစ္ ေပါက္ဖြားကာ လူသို႔ ကူးစက္ခဲ့သည့္ A (H1N1) (ထိုစဥ္က ဝက္တုပ္ေကြး)
ေရာဂါသည္ ကမၻာ့ေဒသ အႏွံ႔အျပားသို႔ ျပန္႔ႏွံ႔ ကူးစက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ထိုႏွစ္ ဇြန္လအတြင္း WHO က ကမၻာ့ကပ္ေရာဂါ (အျမင့္ဆံုး အဆင့္) အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

A (H1N1) ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၁၁ ႏိုင္ငံမွ လူဦးေရ အနည္းဆံုး ၁၅၁၇၄ ဦး ေသဆံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း WHO က ယခုလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာခဲ့သည္။

(ရဲရင့္ေအာင္ တည္းျဖတ္သည္။)

ခ်စ္သူမ်ားေန႔တဲ့လား

ဒီေန႔ ..
ေဖေဖၚဝါရီ ၁၄ရက္
“ခ်စ္သူမ်ားေန႔” တဲ့လား
ညီမေလးေရ ...
ရင္ခုန္ေနသလား
ကဒ္ကေလးေတြ၊ ပန္းကေလးေတြ ..
ေခ်ာကလက္ေလးေတြ၊
... ေတြ၊ .... ေတြ
ဟိုက သည္က
အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး ..
မင္းရေနသလား ...

လူငယ္ေတြလဲ ... အုတ္အုတ္က်က္က်က္
လူလည္ေတြလဲ ... ႐ႈပ္႐ႈပ္ယွက္ယွက္
လူလတ္ေတြလဲ ကသုတ္ကရက္
လူတတ္ေတြကလဲ ဗ႐ုပ္ဘယက္၊
ေအာ္ ...
တကယ္ေတာ့ ...
ဒီေန႔ဟာ ...
ဂေရဂိုရီယံ ကမၻာသံုး ေနျပကၡဒိန္ရဲ့
၄၅ ရက္ေျမာက္ေန႔ ...
“ကေလာဒီယပ္စ္” ဆိုတဲ့
သေဘာမႀကီးျမတ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္
ဧကရာဇ္ဘုရင္ယုတ္ရဲ့အမိန္႔ကို လစ္လ်ဴေသြဖည္ၿပီး
ခ်စ္သူေတြကို တိတ္တဆိတ္ လက္ထပ္ေပးတဲ့
တာနီၿမိဳ႕က Saint Valentinus ဆိုတဲ့
သူေတာ္စင္ပုဂၢိဳလ္ႀကီး
ေရာမမွာ ..
ႏိွပ္စက္ၿပီးေခါင္းျဖတ္ခံရတဲ့ေန႔ပါ ....
သူတို႔ဟာသူတို႔
ဂုဏ္ျပဳရင္ျပဳပါေစ ...
တို႔ေတြနဲ႔ အေဝးႀကီးပါကြယ္ ...

ညီမေလးရယ္
တစ္ခုေလာက္
ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားပါဦး
မေန႔က ...
ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၃ရက္ေန႔ေလ
လြန္ခဲ့တဲ့ ၉၄ႏွစ္ကာလက
ေႏြအကူး ...
ေလ႐ူးေတြ ေဝေနတဲ့
အဲဒီေန႔ ....
စေနေန႔ မနက္
အ႐ုဏ္တက္လို႔
မိုးေသာက္က်င္းတဲ့အခိ်န္မွာ ....
“ထိန္လင္း” ဆိုတဲ့
ကေလးငယ္ကေလး ...
ဟိုး အညာက နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕မွာ ..
ေမြးဖြါးခဲ့တယ္
သူက ...
စာေပကိုခ်စ္တယ္
အမွန္တရားကို ခ်စ္တယ္
ခ်စ္သူကိုခ်စ္တယ္
ရင္ေသြးေတြကို ခ်စ္တယ္
အဲဒါေတြ အားလံုးထက္ပိုၿပီး ...
တို႔တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္သတဲ့

ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သတၲိ၊
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သမာဓိ၊
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သီလ၊
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ စာဂ
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သိကၡာ၊
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ ပညာ၊
ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သစၥာ၊
သူ႔မွာ အကုန္ရိွသတဲ့ ....

ေနာက္ဆံုး ...
အဲဒါေတြအကုန္လံုး
တိုင္းျပည္ကိုေပးၿပီး
ဘာမွ ယူမသြားရွာေလတဲ့ ....

ခ်စ္သူေကာင္းတစ္ေယာက္
ေယာက်္ားေကာင္းတစ္ေယာက္
ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္
အေၾကြေစာခဲ့ရတဲ့ ၾကယ္တစ္ပြင့္
တို႔ရဲ့ ...
မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ကိုေတာ့
ခ်စ္ဖို႔ေမ့ေနၾကတာ
ရင္နာလိုက္တာကြယ္

“ေဖေဖၚဝါရီဆယ့္သံုးမွာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ။
တေထာင့္ကိုးရာတဆယ့္ငါး၊
ေရွ့ေနဦးဖာ သား။
ဇာတိနတ္ေမာက္ မေကြးခရိုင္၊
သိၾကမ်ားခုတိုင္။
ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္တဲ့ဇာနည္ဖြား၊
မိခင္ေဒၚစု သား ...”


ငယ္ငယ္က
ဆိုခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေလး ...
အခုေတာ့ ဘယ္မွာလဲ

ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္တဲ့
အီတလီက သူေတာ္စင္ကို
သူတို႔ဟာသူတို႔ ဂုဏ္ျပဳၾကရာက
ျဖစ္လာတဲ့ “ဗယ္လင္တိုင္းေန႔” ဆိုတာထက္ ..
အဲဒီေန႔မတိုင္ခင္ တေန႔ဟာ
တို႔ေတြအတြက္ ..
ပိုၿပီး ေလးနက္ျပန္႔က်ယ္တဲ့
အဓိပၸာယ္ ရိွပါတယ္ကြယ္ ...
ဒီႏွစ္ေတာ့ ရိွပါေစေတာ့
ညီမေလးရယ္ ....