ေက်ာင္းအသစ္၊ သင္ရိုးအသစ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္

www.maukkha.org
ေလာကနိယာမ ဓမၼတာအရ တန္ခူးေလႏွင့္အတူ ပိေတာက္အသစ္ ပြင့္ခဲ့ျပန္ပါျပီ။ ဥတုရာသီအလိုက္ ခ်စ္စရာ လက္ေဆာင္ ေလးမ်ားကို ပံုမွန္ ေပးေလ့ရွိစျမဲ။ အစိမ္းေရာင္ သစ္ခက္သစ္ရြက္မ်ား အၾကားတြင္ ႏွစ္သစ္အၾကိဳ ေရႊ၀ါေရာင္ ပြင့္သစ္မ်ားႏွင့္ ေလာကကို အလွဆင္ထားသည္မွာ ေက်းဇူးတင္စရာ အလြန္ေကာင္းလွ ပါသည္။ ပံုမွန္၊ အခ်ိန္မွန္ပင္ ဖူးပြင့္ေ၀ဆာေစျခင္း တာ၀န္ကို မပ်က္ကြက္ခဲ့ပါ။ ဤေျပာင္းလဲျခင္း အသစ္၏ ဥတုရသသစ္ကို လူတိုင္းညီမွ်စြာ ရယူခံစားခြင့္လည္း ေပးထား ေသးသည္။ ခြဲျခားထားျခင္းအလ်ဥ္းမရွိပါ။

မ်ားမၾကာမီကာလတြင္ အေနာက္ေတာင္ မုတ္သုန္ေလအသစ္ႏွင့္အတူ မိုးေပါက္ေငြပုလဲတို႔ သက္ဆင္းလာ ပါေတာ့မည္။ အညစ္အေၾကးတို႔ကို သူႏိုင္သမွ်ေတာ့ သန္႔စင္ေပးလိမ့္ဦးမည္။ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ ခံစားေနရသည့္ အပူခ်ိန္လည္း အနည္းငယ္ က်ဆင္းလာေတာ့မည္။ ဤအခ်ိန္ကား ေက်ာင္းစတင္ အပ္ႏွံရန္ မဂၤလာအခါေပတည္း။ သူငယ္တန္း ေက်ာင္းသား အသစ္မ်ားအတြက္ မိဘတို႔ ေက်ာင္းမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ၾကေတာ့မည္။ အျဖဴအစိမ္း ေခါင္းေဆာင္တို႔လည္း ပညာသင္ႏွစ္ အသစ္အတြက္ စတင္ လႈပ္ရွားရပါေတာ့မည္။ တစ္ေႏြရာသီလံုး ဖုန္တက္ေနေသာ ေက်ာက္သင္ပုန္းကို သန္႔ရွင္းျခင္းႏွင့္အတူ စတင္လိုက္ျခင္းပင္။ ေက်ာင္းသားအသစ္လက္ခံျခင္း၊ မွတ္ပံုတင္ျခင္း၊ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားကို သင့္ေလ်ာ္ရာအတန္းလိုက္ ေနရာခ်ထားျခင္း၊ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးမ်ား ေကာက္ခံျခင္း၊ တစ္ႏွစ္တာ သင္ၾကားေရးအစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲျခင္း၊ ေက်ာင္း၀န္ထမ္းမ်ားျဖည့္ဆည္းျခင္း၊ မ်ားေျမာင္လွေသာ ေက်ာင္းလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို ပထမႏွစ္၀က္၊ တႏွစ္လံုး စသည္ျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ျပကၡဒိန္ဇယားထဲတြင္ မွတ္သားျခင္း၊ အစည္းအေ၀းမ်ား က်င္းပျခင္း၊ အထက္အမိန္႔စာ မ်ားအရ စီစဥ္ရျခင္းတို႔ျဖင့္ ပညာသင္ႏွစ္ အဦးအစကို အျပံဳးပန္းမ်ား ဆင္ျမန္းလ်က္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါေတာ့မည္။

ကံေကာင္းေသာ ကေလးငယ္မ်ားမွာ လြယ္အိတ္အသစ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ရေတာ့မည္ကို ၾကိဳေတြးျပီး ၀မ္းေျမာက္ ေနၾကသည္။ ဦးဦးေဒၚေဒၚကိုကိုမမ ေဆြမ်ဳိးမ်ား၏ ဦးစားေပးျခင္းတို႔ကိုလည္း ပိုမိုရရွိလ်က္။ မိဘမ်ားမွာလည္း တျပံဳးျပံဳးႏွင့္ ဆိုဆံုးမလ်က္။ အနာဂတ္ဘ၀တို႔အတြက္ စိတ္ကူးယဥ္ေတြးေတာလ်က္။ မ်ဳိးဆက္ေဟာင္းႏွင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္တို႔ ၂ ခုစလံုး အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားပါရွိေသာ ဤ ၾကည္ႏႈးစရာ ျမင္ကြင္းတို႔မွာ မိုးဦးရာသီ၏ မရိုးႏို္င္ေသာ ျမင္ကြင္းအခ်ဳိ႕ပါ။ ေႏြးေထြးလံုျခံဳေသာ ရင္ခြင္မ်ားအလယ္တြင္ ဤကေလးငယ္တို႔ လူလားေျမာက္ ၾကပါေတာ့မည္။

ထို႔ထက္ “ပိုကံေကာင္းေသာ” ကေလးမ်ားလည္း ရွိေနပါေသးသည္။ “ပိုမိုေကာင္းမြန္သည္” ဟု “ယံုၾကည္” ၾကသည့္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ တက္ခြင့္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေပ်ာက္ဆံုးေန ခဲ့ေလေသာ ပုဂၢလိကေက်ာင္းမ်ား တရား၀င္ ဖြင့္လွစ္ခြင့္ရရွိျခင္းပင္။ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ၾကိဳဆို သင့္သည္မွာကား အမွန္ပင္။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ေဒသတြင္း အဆင့္မီရန္ ၾကိဳးစားမည္ဟု အခ်ဳိ႕ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကသည္။ ကုိယ္ထူကိုယ္ထ ပုဂၢလိေက်ာင္းမ်ားအတြက္လည္း အစီအစဥ္မ်ား ကို ေရးဆြဲေနၾကသည္။ အဆင့္မီ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း အသစ္ဟု ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ား ထြက္လာသည္။ ကိုယ္တိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရေတာ့မည္ဟု အားခဲထားၾကသည္။ အရည္အေသြး တိုးတက္ေစရန္ အားထုတ္မႈကို ၾကိဳဆိုအပ္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ေအာင္ျမင္ပါေစဟု ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းလိုက္ပါသည္။

ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးရွိ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းမ်ားတြင္မူ လြယ္အိတ္ အသစ္ေလာက္ႏွင့္လည္း စိတ္ကူးယဥ္ ေပ်ာ္ရႊင္ရန္ မလံုေလာက္ ေတာ့။ ကားအသစ္၊ လက္ေဆာင္အသစ္တို႔ႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ၾကေတာ့မည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္မူကား အစိမ္းေရာင္ လူသားမ်ားႏွင့္ နီးစပ္ရာ စီးပြားေရးသမားတို႔က ပညာေရးကို အပ်င္းေျပ ကစားရန္ ကြင္းဖြင့္ေပး လိုက္သလိုပင္။ အမ်ား ျပည္သူပိုင္ နာမည္ၾကီး ေက်ာင္းၾကီးတို႔ကို ခြဲတမ္းေ၀ယူျခင္း၊ အလုအယက္ သိမ္းပိုက္ျခင္းတို႔မွာ လူျမင္မေကာင္း ျဖစ္ရေခ်သည္။ မ်ဳိးဆက္ ပညာေရးသယံဇာတကို သူတို႔ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ အသံုးခ်ၾက ပါဦးမည္။ ကြာျခားေနေသာ လူမႈစီးပြား အဆင့္အတန္းကို အနာဂတ္ မ်ဳိးဆက္မ်ားအတြက္လည္း ပိုမို၍ “ဟ” ထားၾကပါ လိမ့္ဦးမည္။

သို႔ေသာ္………။

သို႔ေသာ္ ကေလးအခ်ဳိ႕မွာကား မနီးမေ၀းက စာသင္ေက်ာင္းၾကီးကို ၾကည့္လ်က္ ေၾကကြဲ ေနၾကရသည္။ သူတို႔မိဘမ်ားမွာ လည္း တမိႈင္မိႈင္။ လြယ္အိပ္အသစ္ႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ရမည့္အေရးကို စိတ္ကူးယဥ္ရန္ မဆိုထားႏွင့္။ တစ္ရက္တာ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ တစ္အိမ္လံုး နိစၥဓူ၀ အလုပ္လုပ္ေနၾကရေလသည္။ ဥမမယ္၊ စာမေျမာက္ ကေလးငယ္မ်ားလည္း ၀မ္းစာကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ ရွာေပးေနရပါသည္။ တစ္ႏွစ္ထက္ တႏွစ္ ပိုမိုလို႔ ၾကီးျမင့္လာေသာ ေက်ာင္းစရိတ္မ်ားကို အဘယ္သို႔ တက္ႏုိင္ၾကပါမည္နည္း။ “သားသားတို႔၊ မီးမီးတို႔ ဒီႏွစ္ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ ရမလားဟင္” ဟူ၍လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျဖင့္ ေမးစရာမလိုပါ။ ေက်ာင္းပညာေရးမွာ သူတို႔ႏွင့္ အလွမ္းေ၀းကြာေသာ သီးသန္႔ ေနရာျဖစ္သည္ကို ဘ၀ေပး ခံစားခ်က္ျဖင့္ သိနားလည္ျပီးသား။ ကေလးသူငယ္ အခြင့္အေရးႏွင့္ ပညာေရး အခြင့္အေရးဆိုသည္ကို ၾကားပင္မၾကားဖူးၾကေသး။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္က စတင္ခဲ့သည့္ အားလံုးအတြက္ ပညာေရး ႏိုင္ငံတကာလႈပ္ရွားမႈမွာ ဤေနရာ၊ ဤျမိဳ႕နယ္၊ ဤျမန္မာေက်းလက္သို႔ မေရာက္ေသး။

ေက်းလက္အခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ကား ရြာ ၄၊ ၅ ရြာေလာက္အကြာမွာသာ ယုိင္နဲ႔နဲ႔ မူလတန္းေက်ာင္းကေလး ရွိတတ္သည္။ ၂၀၁၀ မိုးရာသီအတြက္ မျပင္ဆင္ရေသး။ အမိုးအကာအတြက္ ရြာလူထုမွ ပံ့ပိုးေပးရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနရဆဲ။ ေက်ာင္းလမ္းလည္း ေဖာက္ရဦးမည္။ စာသင္ခံုမ်ားလည္း မလံုမေလာက္ႏွင့္။ ျပီးခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားက လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ေသာ ဖတ္စာအုပ္မ်ားမွာလည္း ဖတ္မရေတာ့ေသာ အေျခအေနမ်ားႏွင့္။ စုတ္ျပဲလ်က္။ တစ္ဦးတည္းေသာ ရြာေက်ာင္းဆရာကလည္း အေဖၚ ေက်ာင္းဆရာ ေဟာင္းမ်ား စာသင္ႏွစ္မစခင္ အခ်ိန္မီ ျပန္လာပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ေသာ မ်က္ႏွာႏွင့္။ ၄ တန္းျပီးဆံုးသြားေသာ ရြာေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားအမ်ားစု အတြက္မွာကား စာသင္ခန္းတို႔ကို ရာသက္ပန္ စြန္႔ခြာရေပျပီ။ အသက္ ၁၅ ႏွစ္ခန္႔အထိ ကေလးတုိင္း ေက်ာင္းတက္ေရာက္ခြင့္ ဥပေဒ၊ ပညာေရး အရည္အေသြး တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေရးႏွင့္၊ အခမဲ့ မူလတန္းပညာေရးႏွင့္ ေက်ာင္းဆရာဘ၀ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္အညီ ခ်မ္းေျမ့ ဖူလံုေရး ေၾကြးေၾကာ္သံ တို႔ကိုေတာ့ ရြာေက်ာင္းဆရာေလး ၾကားဖူး သလိုလို ရွိသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ မိုးဦးႏွင့္အတူ စာသင္ႏွစ္အသစ္ကား စတင္ပါေတာ့မည္။ ရြာတြင္ လိုအပ္ေနေသာ ေက်ာင္းအသစ္တို႔ကို တည္ေဆာက္ရန္၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ဖတ္စာအုပ္ အခ်ိန္မီ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရရွိရန္၊ ဆရာအလံုအေလာက္ျဖည့္ဆည္း ေပးရန္ႏွင့္၊ ကေလးတိုင္း ေက်ာင္းလာအပ္ႏိုင္ရန္၊ ပညာေရးသမားမ်ားက ပညာေရးကို ဦးေဆာင္ခြင့္ ရရွိရန္ႏွင့္ ေက်ာင္းတြင္း ဒီမိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတို႔ ျဖစ္ထြန္းေစရန္ တို႔အတြက္ကို တာ၀န္သိသူတို႔မွ တာ၀န္ယူ ၾကပါလိမ့္မည္။ အေရးၾကီးသည္မွာကား သင္ရိုးညြန္းတမ္း လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာ ေက်ာင္း အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္တို႔ အျပည့္အ၀ ရရွိရန္ (ေက်ာင္းတိုင္းတြင္) လိုအပ္ ေနပါသည္။ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ျပီး ဒီမိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဆိတ္သုဥ္းေနရသည့္ ဤကာလ၀ယ္ ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ စာသင္ခန္း မ်ား၌ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံ ယဥ္ေက်းမႈကို စတင္ရပါလိမ့္ည္။ အနာဂတ္အတြက္ အေသခ်ာဆံုးေသာ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ အျခားေသာ ေမွ်ာ္လင့္ အားကိုးစရာမရွိပါ။ ေလာေလာဆယ္တြင္ ပိုမို အေရးၾကီးသည္မွာကား ျမန္မာ ကေလးငယ္ အားလံုး (အားလံုး) ၂၀၁၀ ဇြန္လ ၁ ရက္ေန႔ တြင္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းမ်ားအတြင္း ေရာက္ရွိရန္ ျမိဳ႕တုိင္း၊ ရပ္တိုင္း၊ ရြာတုိင္းမွ အထူး ၾကိဳးစားသင့္ပါသည္။

အယ္ဒီတာအဖြဲ႔
ေမာကၡပညာေရးမဂၢဇင္း
ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္၊ တန္ခူးလ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္။
ဧျပီလ၊ ၂၀၁၀။

ေဘာလ္စ္ရဲ႕ လိင္ပညာေပးေရး ပယ္ခ်ခံရ

www.maukkha.org
ျဗိတိႏိုင္ငံမွ `ကေလးမ်ား ေက်ာင္းမ်ားႏွင္႔ မိသားစု မ်ားဆိုင္ရာ ၀န္ၾကီး´ အက္ဒ္ ေဘာလ္စ္ (Ed Balls) ရဲ႕ ၁၅ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးမ်ား မသင္မေနရ လိင္ပညာေပးမွႈ အပါအ၀င္၊ အဓိက ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွႈ အစီ အစဥ္မ်ားကို ကြန္ဆာေဗးတစ္ ပါတီ၏ ေထာက္ခံမွႈ မရ၍ ပါလီမာန္တြင္ ပယ္ခ်ခံခဲ႔ရသည္။


မစၥတာ ေဘာလ္စ္ ရဲ႕ အသက္ ၁၅ႏွစ္ အရြယ္ရွိကေလးမ်ား ေက်ာင္းတြငး္ လိင္ပညာေပးေရး မသင္မေနရ ျပဌာန္းခ်က္ကို ကေလး မိဘမ်ားႏွင္႔ ကြန္ဆာေဗးတစ္(Tories) အုပ္စုမ်ားက လႊတ္ေတာ္တြင္ ဗီတိုျဖင္႔ ပယ္ခ်ခဲ႔သည္။ “ကေလးဟာ အသက္ ၁၆ႏွစ္ ေရာက္တဲ႔တိုင္ေအာင္ ကေလး ဟာကေလးပဲ။ တကယ္လို႔ မသင္မေနရ လိင္ သခၤန္းစာေတြ ေပးေနရင္ ေက်ာင္းထုတ္ပစ္မယ္။ မိဘမွာလည္း ကိုယ္႔ သားသမီး ေက်ာင္း ထုတ္ပစ္ျပီး အျခား နည္းနဲ႔ ပညာ သင္ေပးႏိုင္တဲ႔ အခြင္႔ အေရး ရွိရမွာပဲ” လို႔ သူတို႔က ဆင္ေျခတက္ၾကသည္။

ေဘာလ္စ္ ကလည္း “အစိုးရရဲ႕ လိင္ပညာေပးမွႈကို မသင္႔ေလ်ာ္ဘူးထင္ျပီး၊ မိဘက သားသမီးကို ေက်ာင္းထုတ္ခြင္႔ မရွိ ဆိုတဲ႔ ျပဌာန္းခ်က္ အသစ္ကို ဆက္လက္တင္ျပမယ္” လို႔ ဆိုသည္။ “ပညာေရးမွာ လိင္ ကိစၥဟာ အေရးၾကီးတယ္၊ ေရွာင္ရန္ ေဆာင္ရန္ေတြကို သိထားသင္႔တယ္၊ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ ဟာ လိင္နဲ႔ ပညာေရး ဆက္စပ္မွႈ ရွိပံုကို နားလည္ ဆည္းပူး သင္႔တယ္၊ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ မရခဲ႔တဲ႔ အခြင္႔အေရး ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြကို ေပးရတာပဲ” ဟု ဆက္ေျပာသြားသည္။

ကြန္ဆာေဗးတစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆန္႔က်င္က်င္ သူ႔ရည္မွန္းခ်က္ ျဖစ္သည့္ စာသင္ခန္းတြင္း လိင္မသင္မေနရ ကိစၥကို ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား နား၀င္ေအာင္ ဆက္လက္ စည္းရံုးရင္း ေနာက္တၾကိမ္ တင္ျပဦးမည္ဟု ေဘာလ္စ္က ေျပာသြားသည္။

ဘီဘီစီ

ကခ်င္ဘာသာေရးဆရာေတြ ဖိအားေပးခံေနရ

www.maukkha.org
ေကအိုင္အို ေခၚ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးကိစၥ လက္ခံ လာေအာင္ စည္းရံုးေပးဖို႕ အခ်က္ အပါအဝင္ အခ်က္ ေလးခ်က္ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား ၿမိဳ႕ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္ ဓမၼတကၠသိုလ္က ႏွစ္စဥ္ က်င္းပေနက် သင္တန္းေက်ာင္းသား မိတ္ဆက္ပြဲမွာ ေျမာက္ပိုင္းတုိင္း တိုင္းမွဴးက ခရစ္ယာန္ ဘာသာေရး ဆရာေတြကို ဖိအားေပး ေျပာဆိုခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။

ဧၿပီလ ၉ ရက္ မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္မွာ ျမစ္ႀကီးနား ကခ်င္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္ ဓမၼတကၠသိုလ္ကို ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း တုိင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုးဝင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအဖြဲ႕ဝင္ေတြ ေရာက္လာၿပီး ဓမၼဆရာ အသစ္ ၂၀၀ ေလာက္ကို ေျပာၾကားသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုးဝင္း ေျပာသြားတဲ့ မိန္႕ခြန္းအခ်က္ ၄ ခ်က္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ကခ်င္လူမႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ကြန္ယက္အဖြဲ႕ ဥကၠဌဦးေအာင္ဝါက အခုလို ေျပာပါတယ္။

နံပါတ္တစ္ အခ်က္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဆရာေတြ မိမိေဒသကို ျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕အသင္းေတာ္ အသင္းသား ေတြကို ျမစ္ဆံုေရကာတာ မဆန္႕က်င္ဖို႕ရာ ေျပာတယ္။ နံပါတ္ႏွစ္က- ေကအိုင္အိုကို နယ္ျခားေစာင့္ လက္ခံဖို႕ရန္ မင္းတို႕သြားၿပီးမွ စည္းရံုးေရးတရားေဟာဖို႕ ေျပာတယ္။ နံပါတ္ သံုးကေတာ့ ေနာင့္နန္းက်မ္းစာေက်ာင္းကို ၿငိမ္း ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ က်ေရာက္ေၾကာင္းနဲ႕ အဲဒီ ေနာင့္နန္း က်မ္းစာတကၠသုိလ္ကို ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရရဲ႕ လက္ေအာက္မွာထားၿပီးမွ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ၾကည့္ရွဳေစာင့္ေရွာက္သြားမယ္ ဆိုတဲ့ဟာကိုေျပာတယ္။ နံပါတ္ေလးကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံဖို႕ တရားေဟာေပးပါ ဆိုၿပီးမွ ေျပာတယ္

အဲဒီလို ေျပာၾကားသြားတဲ့အထဲမွာ တကယ္လို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုးဝင္းေျပာတဲ့အတိုင္း မလုပ္ဖူးဆိုရင္ ေနာင့္နန္းက်မ္းစာ တကၠသိုလ္ကို အစိုးရက သိမ္းယူမယ္ဆိုတဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္တဲ့သေဘာ ပါေနတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘာသာေရးဆရာေတြ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနၾကၿပီး ဘာသာေရးလုပ္ငန္းေတြ သူတို႕လက္ေအာက္ေရာက္ရင္ အရင္ကထက္ပိုၿပီးေတာ့ ကန္႕သတ္ပိတ္ပင္မႈေတြ ၾကံဳေတြ႕ႏိုင္သလို ဘာသာေရးလုပ္ငန္းမို႕ အစိုးရထိမ္းခ်ဳပ္တဲ့ကိစၥ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႕႔ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။

RFA

ရန္ကုန္ လူ႔မလိုင္ အီးဂရက္စ္ေက်ာင္းသားမ်ား ႏိုင္ငံေရးပါတီ ေထာင္ေတာ့မည္

Monday, ေမာကၡသတင္း (ျပည္တြင္း)
www.maukkha.org
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သမၼတဟိုတယ္အေျခစိုက္ ျမန္မာအီးဂရက္စ္ (Myanmar Egress) ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီ မွတ္ပံုတင္ျပီး နအဖ စစ္အစိုးရ က်င္းပမယ္႔ လာမယ္႔ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္မယ္လို႔ အဲဒီအဖြဲ႔ ဥကၠဌ ျဖစ္တဲ႔ ေဒါက္တာတင္ေမာင္သန္းက ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။ မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပခဲ႔တဲ႔ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႔ဆံုပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီ ေထာင္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေၾကာင္း တက္ေရာက္ သူေတြက ျပန္ေျပာပါတယ္။


ျမန္မာအီးဂရက္္စ္ကို လူ႔စြမ္းအားဖြံျဖိဳးေစဖို႔၊ အရပ္ဘက္ႏိုင္ငံေရးပါတီပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ဖို႔၊ အေျခခံဥပေဒသစ္ လက္ခံေစဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားနဲ႔ ၂၀၀၆ခုႏွစ္မွာ စတင္တည္ခဲ႔ေထာင္ျပီး၊ သမၼတဟိုတယ္မွာ အခေၾကးေငြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး လူမွႈေရး သင္တန္းမ်ားပို႔ခ်ေပးခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာအီးဂရက္စ္ကို ရန္ကုန္ လစဥ္ထုတ္ Living Color Magazine နဲ႔ တပတ္တၾကိမ္ထုတ္ The Voice Journal တို႔ရဲ႕ အမွဳေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ ဆိုသူနဲ႔ ေမြးျမဴေရးနဲ႔ ေရလုပ္ငန္းမွ ေဒါက္တာ တင္ေမာင္သန္းတို႔က တည္ေထာင္ခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ဟာ အရင္က Living Color မဂၢဇင္းအပါအ၀င္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕သား ေဒါက္တာရဲႏိုင္၀င္းနဲ႔ အတူပူးတြဲ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သူပါ။

သမၼတဟိုတယ္မွာ ဖြင္႔တဲ႔ ျမန္မာအီးဂရက္စ္သင္တန္းကို နအဖစစ္အစိုးရကို အစဥ္တစိုက္ ေထာက္ခံလာသူ စကၤာပူက ေဒါက္တာ ေက်ာ္ရင္လွႈိင္ဆိုသူနဲ႔ မဆလ ဥကၠဌၾကီး ဦးေန၀င္း၊ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ တို႔ရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံ မိတ္ေဆြၾကီး ေဒါက္တာေရာဘတ္ေတလာ တို႔က ၀ိုင္းရံေပးေနတာျဖစ္ပါတယ္။

သင္တန္းကာလ ပံုမွန္ ၃လ သတ္မွတ္ျပီး၊ သင္တန္းေၾကး က်ပ္ေငြတစ္သိန္း ေပးသြင္းရပါတယ္။ ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ မဟာတန္း တစ္ခုလည္းတက္ျပီး၊ အီးဂရက္္စ္လည္း တက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသားၾကီး တစ္ဦးကေတာ့ သူ႔အေတြ႕အၾကံဳကို အခုလိုေျပာပါတယ္။

“ႏိုင္ငံျခားထြက္ စေကာလားရွစ္ေတြ ခ်ိတ္လို႔ ရမလားဆိုတဲ႔ မွန္းခ်က္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ေတြက သြားတက္ၾကတာ။ ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လွႈိင္တို႔က စကၤာပူကေန ႏိုင္ငံျခားကဆရာေတြ မလာတတ္တယ္။ သူတို႔ကလည္း ဟုတ္တိ ပတ္တိသင္တာ မဟုတ္ဘူး၊ အလည္သေဘာလာျပီး၊ ဟိုဟာဖတ္ ဒီဟာဖတ္ေျပာျပီး Assignment ေပးျပန္ သြားၾကတာပဲ။ သိပ္ထူးျခားတာမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ သမၼတဟိုတယ္ ေက်ာင္းသြားတက္ရတာ လူ႔မလိုင္ အသိုင္း အ၀ိုင္းထဲ ၀င္တိုးရတာ။ ဒါကိုက ဖက္ရွင္တစ္ခုအေနနဲ႔ ျဖစ္ေနတာေပါ႔၊ အခု ဒီေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားစု အစိုးရ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ဆိုတာ ဘာဆန္းလို႔လဲ”

ယခု ျမန္မာအီးဂရက္စ္ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမယ္႔ Green Party ကို ျမန္မာအီးဂရက္စ္အဖြဲ႔ရဲ႕ အမွႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ တစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ ငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ဒုကၠဌ ဦးလွေမာင္ေရႊက ေရြးေကာက္ပြဲ ကုန္က်စရိတ္အတြက္ ရန္ပံုေငြ ထည့္၀င္မွာျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

တရားမွ်တမႈ မရွိတဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျပည္တြင္းျပည္ပ အတိုက္အခံ အင္အားစုေတြက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာအီးဂရက္စ္ ေက်ာင္းသားေတြက ႏိုင္ငံေရးပါတီေထာင္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

ေမာကၡသတင္း (ျပည္တြင္း)

ထား၀ယ္တကၠသိုလ္ ၄ ထပ္ေဆာင္ဖြင္႔ပြဲတြင္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ အလြန္အကြ်ံၾကြား၀ါ

ေမာကၡသတင္း (ျပည္တြင္း)
www.maukkha.org
တနသၤာရီတိုင္း ထား၀ယ္ျမိဳ႕တြင္ ထား၀ယ္တကၠသိုလ္ ပင္မေလးထပ္ေဆာင္ ဖြင္႔ပြဲ အခမ္းအနားကို မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔ မနက္က ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္သိန္းစိန္ တက္ေရာက္ ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔သည္။ ၆၅ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ (အမွန္မွာ-ေတာ္လွန္ေရးေန႔) ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင္႔ ဖြင္႔လွစ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။

သူ႔မိန္႔ခြန္းတြင္ “တနသၤာရီတိုင္းအတြင္း ေနထို္င္ၾကသည့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္လူရြယ္မ်ား အေနျဖင္႔ အဆင္႔ျမင့္ ပညာ လက္လွမ္းမွီမွီ တက္ေရာက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ထား၀ယ္တကၠသိုလ္ႏွင္႔ ျမိတ္တကၠသိုလ္မ်ား ဖြင္႔လွစ္ေပး ခဲ႔ျပီး၊ တကၠသိုလ္ ႏွစ္ခုစလံုးတြင္ ေလးထပ္ေဆာင္မ်ား ဖြင္႔လွစ္ေပးခဲ႔ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဒသဖြံျဖိဳးေရး ျဖစ္လာ ေစဖို႔ ကြန္ပ်ဳတာပညာရွင္မ်ား၊ အင္ဂ်င္နီယာမ်ား စသည့္ လူသားအရင္းအျမစ္မ်ား ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ ေၾကာင္း” ေျပာၾကားသြားသည္။

တဆက္ထဲတြင္ “ယေန႔ အဆင္႔ျမင္႔ပညာက႑ကိုၾကည့္ရင္ တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ ၁၅၉ေက်ာင္း ဖြင္႔လွစ္ႏိုင္ခဲ႔ျပီး၊ ၁၉၈၈ခုႏွစ္တြင္ရွိခဲ႔သည့္ တကၠသိုလ္ဒီဂရီ ၃၂ေက်ာင္းႏွင္႔ ႏွဳိင္းစာလွ်င္ ၅ဆ တိုးတက္ခဲ႔ေၾကာင္း၊ သင္ၾကားေရး အစီအစဥ္မ်ားတြင္လည္း ယခင္ ဘာသာရပ္ ရ၉ခု ရွိခဲ႔ရာက ယခု မဟာဘြဲ႔ သုေတသနဘြဲ႔ႏွင့္ ပါရဂူဘြဲ႔ သင္တန္းမ်ား အပါအ၀င္ သင္ၾကားေရး အစီအစဥ္ ၂၁၅ခု အထိ တိုးခ်ဲ႕ႏိုင္ေၾကာင္း” ခ်ဲ႕ကား ေျပာဆိုသြားသည္။

ဒါ႔အျပင္ “ယခုအခါ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္ရွိ တကၠသိုလ္မ်ားမွ ပါရဂူဘြဲ႕ ၃၃၀၀ေက်ာ္ ေမြးထုတ္ ေပးခဲ႔ေၾကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္ ပါရဂူ ဘြဲ႔သင္တန္းသား ၂၈၀၀ေက်ာ္ တက္ေရာက္ဆည္းပူးေလ႔လာ ေနေၾကာင္း” မခ်ိမဆန္႔ ေျပာဆိုသြားသည္။

ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ဖြင္႔ပြဲ တက္ေရာက္ခဲ႔သည္႔ ထား၀ယ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕ကေတာ႔ “အေဆာက္ အဦသာရွိတာ၊ ေက်ာင္းသားအေဆာင္မရွိ၊ စာၾကည့္တိုက္မရွိ၊ ဘာသာရပ္အလိုက္ ကိုးကား ရည္ညြန္းစရာ စာအုပ္စာတမ္းမရွိ၊ အရည္အခ်င္းမွီဆရာမရိွ၊ ဓါတ္ခြဲခန္း သုေတသနခန္းဆိုတာ ေ၀းလာေ၀း၊ က်ဳရွင္စရိတ္ ေတြကၾကီးျပီး ေက်ာင္းျပီးဖို႔ေတာင္ မနည္းရုန္းၾကရဦးမယ္၊ မဟာဘြဲ႔လိုဟာမ်ဳိးကလည္း thesis ရွဲဒိုးေရးခိုင္းဖို႔ ေငြအမ်ားၾကီးကုန္ဦးမွာ” လို႔ ျငီးတြားေနၾကသည္။

ဘြဲ႔ရ အလုပ္လက္မဲ႔မ်ားမွာလည္း စိတ္ဓါတ္က်ေရာဂါ စြဲကပ္လာၾကသည္ဟုဆိုသည္။ ျမိတ္၊ ထား၀ယ္ ေဒသမ်ားမွ လူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ တကၠသိုလ္ျပီးေအာင္တက္ဖို႔ထက္ အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕တြင္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ဖို႔ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင္႔ ထြက္ခြါေနၾကသည္ဟု သိရသည္။

ေမာကၡသတင္း (ျပည္တြင္း)

ကၽြန္ေတာ္ သိသင့္သမွ် အရာအားလံုး သူငယ္တန္းကတည္းက သင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ

ဘ၀မွာ ဘယ္လုိေနမည္၊ ဘာေတြလုပ္မည္၊ ဘယ္ပံုျဖစ္ရမည္ ဆုိတာေတြႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ကၽြန္ေတာ္ သိသင့္ သိထုိက္သည့္အရာ အမ်ားစုကုိ သူငယ္တန္းမွာ ကတည္းကပင္ ကၽြန္ေတာ္သင္ယူခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ အသိဥာဏ္ အေျမာ္အျမင္ ဟူသည္ တကၠသုိလ္၊ ေကာလိပ္ဆုိသည့္ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ရွိသည္မဟုတ္၊ မူႀကိဳေက်ာင္းက ကေလး ကစားသည့္ သဲက်င္းေလးထဲမွာ ပင္ရွိေနပါသည္။

အဲသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္သင္ခဲ့ သိနားလည္ခဲ့ရတာေတြက အမ်ားႀကီး။
ဘယ္အရာမဆုိ အမ်ားႏွင့္ ေ၀မွ်ယူရမည္။
မတရား မလုပ္ရ။
သူတစ္ပါးကို မရုိက္ရ။
ပစၥည္းတစ္ခု ယူကုိင္ၿပီးလွ်င္ မူလေနရာမွ ျပန္ထားရမည္။
ကုိယ္ရႈပ္ထားသည့္ အမိႈက္ ကုိယ့္ဘာသာ ရွင္းရမည္။
ကုိယ့္ဥစၥာ မဟုတ္ဘဲ မယူရ။
ကုိယ့္ေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ထိခိုက္နာက်င္သြားလွ်င္ ေတာင္းပန္ရမည္။
အစာမစားမီ လက္ေဆးရမည္။
အိမ္သာသြားၿပီးလွ်င္ ေရဆြဲခဲ့ရမည္။
ကြတ္ကီ(ဘီစကစ္) ႏွင့္ ႏြားႏုိ႔သည္ ပူပူေႏြးေႏြး စားသံုးမွေကာင္းသည္။
ဘ၀ကို မွ်တစံုလင္စြာ ေနထုိင္ရမည္။
စာနည္းနည္းဖတ္ရမည္။
ဦးေႏွာက္က နည္းနည္းစဥ္းစားရမည္။
ပံုဆြဲရမည္၊ ေဆးျခည္ရမည္၊ သီခ်င္းဆုိရမည္၊ ကရမည္၊ ကစားရမည္၊ အလုပ္လုပ္ရမည္၊ အားလံုးနည္းနည္းစီ ေန႔စဥ္လုပ္ရမည္။

ၿပီးေတာ့………….
ေန႔လယ္ခင္းမွာ တစ္ေရးအိပ္ရမည္။
အျပင္ထြက္လွ်င္ ယာဥ္ အသြားအလာကို ၾကည့္၊ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ လက္တြဲ မခြဲမခြာဘဲ ကူးရမည္။
ေလာကႀကီးထဲက အံၾသစရာေတြကို ၾကည့္တတ္ျမင္တတ္ရမည္။ ပလတ္စတစ္ခြက္ထဲက သစ္ေစ့ေလးကုိ သတိရ၊ အျမစ္က ေအာက္ဘက္ထုိးဆင္းသြားၿပီး ပင္စည္က အေပၚေထာင္တက္လာျခင္းျဖစ္သည္ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ သည္ကိစၥ ဘယ္သူမွ် အေျဖမေပးႏုိင္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း သည္သစ္ေစ့ေလးအတုိင္း အံ့ၾသစရာ။

ၿပီး... ေရႊငါးေလးေတြ၊ ဟမၼစတာ ႀကြက္ႀကီးေတြ၊ ႀကြက္ျဖဴေလးေတြအျပင္ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သည့္ ပလတ္စတစ္ခြက္ထဲက သစ္ေစ့ေလးသည္ပင္ တစ္ေန႔မွာ ေသဆံုးရမည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သည္လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္း……..။

အဲသည္ေနာက္ ဒစ္(ခ)(ေကာင္းေလး)ႏွင့္ ဂ်ိန္း (ေကာင္မေလး) ပါသည့္ ဖတ္စာအုပ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္း ေတြးၾကည့္စမ္းပါ။ သင္ပထမဆံုး သင္ရသည့္ သင့္အတြက္ အႀကီးမားဆံုး ေ၀ါဟာရက ဘာလဲ။
Look ၾကည့္ပါ .. တဲ့။ မွန္သည္။ လုိက္ရွာၾကည့္ပါ။ တစ္ေနရာရာမွ ပါသည္။ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားပါသည္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါသည္။ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္မႈပါသည္။ လူ၊ တိရစၦာန္၊ သစ္ပင္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္တုိ႔ ဆက္စပ္ ရပ္တည္ေနပံုကို ျပသည့္ ecology သေဘာတရားကိုလည္း သူ႕အထဲမွာ ေတြ႔ရမည္။ ႏုိင္ငံေရး၏ သေဘာကိုလည္း တစ္စြန္းတစ္စ ရိပ္စားမိရသ္ည္။ အသိဥာဏ္ရွိစြာ အသက္ရွင္ ေနထုိင္ရန္ နည္းလမ္းမ်ားလည္း သူေပးထားသည္။

စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
ကမၻာေပၚမွာ ရွိသည့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူသားေတြအားလံုးသာ ေန႔လယ္ ၃ နာရီမွာ ကြတ္တီ ပူပူစား ၊ ႏြားႏုိ႔ ပူပူေလးေသာက္ကာ ေစာင္ေလး ကုိယ္စီၿခံဳၿပီး တစ္ေရးအိပ္ၾကမည္ဆုိလွ်င္ ကမၻာႀကီး သခုထက္ မည္မွ် ပို၍ ေအးခ်မ္းသြားပါမည္နည္း။

သုိ႔တည္းမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္အသီးသီးမွာ “ကုိယ္ ကုိင္မိသည့္ ပစၥည္းကုိ မူလ ေတြ႔ခဲ့သည့္ ေနရာမွာ ကုိယ္ျပန္ထားမည္၊ ကုိယ္ရႈပ္သည့္ အမိႈက္ကုိ ကုိယ္ျပန္ရွင္းမည္” ဟူေသာ မူ၀ါဒကုိယ္စီ တိတိက်က် ခ်ထားၾကမည္ ဆုိလွ်င္ေကာ သည္ကမၻာႀကီး ဘယ္ေလာက္သာယာလွပသြားမည္နည္း။

ၿပီး…….စဥ္စားၾကည့္ပါ။ သင္တုိ႔ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အသက္အရြယ္ ဘယ္မွ် ရွိသည္ဆုိေစ အျပင္ေလာက ကမၻာထဲထြက္သည့္ အခါ လက္ခ်င္းၿမဲၿမဲတြဲ၍ မခြဲမခြာ သြားၾကမည္ဆုိလွ်င္ အားလံုးအတြက္ မည္မွ်ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့စရာ ျဖစ္သြားပါ မည္နည္း……………။

ေဖျမင့္
ႏွလံုးသား အာဟာရ စာအုပ္မွ…
မူရင္း။ ။ Robert Fulghum ၏ All Really Needed To Know I Learned In Kindergarten.

ႏိုင္ငံတကာေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌမွ ပညာေရးအတြက္ ၁ဂိုး လႈပ္ရွားမႈ 1GOAL campaign တြင္ ပူးတြဲတာ၀န္ယူ

ေမာကၡသတင္း
www.maukkha.org
1Goal (၁ဂိုး) လႈပ္ရွားမႈဟာ ေဘာလံုးအားကစားရဲ႕ စြမ္းပကားကို အသံုးခ်ျပီး ၂၀၁၀ ကမၻာ့ဖလား ေဘာလံုးပြဲေတာ္ FIFA World Cup မွာ အားလံုးအတြက္ ပညာေရးလႈပ္ရွားမႈ Education for all အေပၚ ထိထိေရာက္ေရာက္ ရွိေစဖို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ ထားတာပါ။

အတူတကြသာ ပူးေပါင္း လႈပ္ရွားၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စာသင္ခန္းအျပင္ဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေယာက်ၤားေလး၊ မိန္းကေလးေတြအတြက္ ပညာေရးအခြင့္အေရးဆိုတာ အိပ္မက္မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာေစမယ္။

ကမၻာ့လံုးဆိုင္ရာ ပညာေရးဟာ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္တရား ျဖစ္လာေစဖို႔ အတြက္ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ 1GOAL ၁ ဂိုး လႈပ္ရွားမႈမွာ ပူးတြဲဥကၠဌအေနနဲ႔ FIFA ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ဘလက္တာက တာ၀န္ယူလိုက္ပါျပီ။ ဒီေၾကညာခ်က္ ကို ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံ ဘုရင္မၾကီး ရာနီယာ အယ္အဘ္ဒူလာနဲ႔ ေတြ႔ဆံုအျပီး သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တာပါ။ ဘုရင္မၾကီး ရဲ႕ ဖိတ္ေခၚခ်က္ျဖစ္တဲ့ 1GOAL လႈပ္ရွားမႈမွာ ပူးတြဲဥကၠဌတာ၀န္ကိုယူဖို႔ ဘလက္တာက သေဘာတူခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

1GOAL ကမ္ပိန္းရဲ႕ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ညိႇႏႈိင္းေရးမွဴးျဖစ္တဲ့ အို၀ိန္း ဂ်ိမ္းစ္က “အင္မတန္ ထူးျခားတ့ဲ သတင္းပါ။ ေဘာလံုး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ FIFA နဲ႔ ဆပ္ဘလက္တာတို႔ရဲ႕ ၁ ဂိုး လႈပ္ရွားမႈအေပၚ ေထာက္ခံမႈဟာ လာမယ့္မ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္ အက်ဳိးရွိ ေစမယ့္ ထူးျခားတဲ့ အေမြအႏွစ္ကို ထားရစ္ခဲ့ဖို႔ အေရးၾကီးတဲ့ အားကစားပြဲေတာ္တစ္ရပ္အေနန႔ဲ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကူညီခြင့္ ရရွိတာပါ။ ကမၻာ့ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အားကစားပြဲစဥ္ေတြ နီးကပ္လာတာနဲ႔အမွ် ဧည့္ခန္းေတြထဲမွာ ထုိင္ျပီး ၾကည့္ရႈအားေပး ၾကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ပရိသတ္အတြက္သာလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈမဟုတ္ဘဲ ၇၂ သန္းေသာ ကေလးငယ္ေတြ စာသင္ခန္း အတြင္းဘက္ကို ေရာက္ရွိေအာင္လည္း ပထမဆံုးအၾကိမ္ အျဖစ္ ကူညီႏုိင္ဖို႔ FIFA က ၾကိဳးစား သြားပါမယ္။” လို႔ ေျပာၾကားလို္က္ပါတယ္။


1 GOAL လႈပ္ရွားမႈကို ပူးတြဲတည္ေထာင္သူျဖစ္ျပီး ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ပူးတြဲဥကၠဌလည္းျဖစ္တဲ့ ေဂ်ာ္ဒန္ ဘုရင္မ ရာနီယာ နဲ႔အတူ FIFA ဥကၠဌဘလက္တာတို႔က ဒီႏွစ္က်င္းပမဲ့ ကမၻာ့ဖလားေဘာလံုးပြဲမွာ ကေလးမ်ားအားလံုးအတြက္ ပညာေရးဟာ သမိုင္းတြင္က်န္ရစ္ေစဖို႔ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳျပီး ၾကိဳးစား သြားမယ္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဘုရင္မရာနီယာက လြန္ခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ခဲ့ျပီး ကမၻာ့ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ FIFA က ေထာက္ခံေပး ထားတဲ့ ဒီလႈပ္ရွားမႈ ဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေထာက္ခံလက္မွတ္ေရးထိုးသူေတြကို ေတာင္အာဖရိကမွာ က်င္းပမယ့္ ကမၻာ့ဖလားပြဲမတိုင္မီ ေကာက္ခံရယူဖို႔ရည္မွန္းထားပါတယ္။

ဒီလႈပ္ရွားမႈဟာ ကမၻာတ၀ွမ္းလံုးမွာရွိတဲ့ေဘာလံုးကစားသူေတြရယ္၊ ပရိသတ္ကိုပါ အင္တာနက္၀ဘ္ဆိုက္ www.join1goal.org မွာ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္တဲ့၊ လက္မွတ္မထုိးႏိုင္ရွာတဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ကိုယ္စား နာမည္ေရးထိုးဖို႔ လံႈ႕ေဆာ္ထားပါတယ္။ တစ္ကမၻာလံုးပညာေရးလႈပ္ရွားမႈ (GCE) နဲ႔အတူပူးေပါင္း လႈပ္ရွားတဲ့ 1GOAL လႈပ္ရွားမႈအေနနဲ႔ အစိုးရေတြကို ပညာေရးအကူအညီ ပိုေပးၾကဖို႔ ေတာင္းဆိုထား ပါတယ္။ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ ကုလသမဂၢထိပ္သီးညီလာခံရဲ႕ ပညာေရး အဆိုျပဳခ်က္ အတိုင္းလည္း ရပ္တည္ၾကဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ထားပါတယ္။

ပညာေရးကို အာရံုစိုက္လာေအာင္ လံႈ႔ေဆာ္မႈျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အေျခခံပညာေရးကို ဆံုးရံႈးေနဆဲျဖစ္တဲ့ ကေလးငယ္ ၇၂ သန္းအတြက္ စာသင္ခန္းတြင္းေနရာရရွိေစဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ထားတာပါ။ 1GOAL ရဲ႕ ပူးတြဲဥကၠဌတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ ဂ်က္ဆီကာအယ္ဘာဟာ ကေလးတုိင္း စာသင္ခန္းအတြင္း ေရာက္ရွိေစဖို႔မွာ ၾကံဳေတြ႔ရမယ့္ စိန္ေခၚမႈေတြရယ္၊ ျပင္ဆင္မႈေတြရယ္ကို ကိုယ္တိုင္ၾကည့္ရႈဖို႔အတြက္ ေတာင္အာဖရိကကို ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က လာေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေတြ႔ဆုံပြဲမွာ ဘုရင္မ ရာနီယာနဲ႔ ဥကၠဌ ဘလက္တာတုိ႔ဟာ ကမၻာ့ဖလားပြဲနီးကပ္လာတာနဲ႔အမွ် လႈပ္ရွားမႈအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မယ့္ အစီအစဥ္ေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါေသးတယ္။
ေမာကၡသတင္း
www.maukkha.org

ပညာရွာရာ စိတ္၏ လြတ္လပ္မႈ

သူရိန္ထက္လင္း
(စပယ္ျဖဴ မဂၢဇင္း အမွတ္ (၁) ဇြန္လ၊ ၂၀၀၄)

ပညာေရးလက္ေတြ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ စိတ္ပညာ၏ ပါ၀င္ကူညီမႈကို ေရွ႕အခန္း၌ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ယင္းမွာအျခားမဟုတ္။ ကေလးပညာေရး ပ်ဳိးေထာင္မႈ၌ ဘာသာပညာသက္သက္ သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးျခင္းကို အဓိကမထားဘဲ ကေလးတို႔၏ ဗီဇစြမ္းရည္ ဘ၀လိုအင္ အျပဳအမူႏွင့္ စိတ္ပါ၀င္စားမႈမ်ားကိုပါ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရန္ျဖစ္သည္။ ပညာေရးသည္ လူႏွင့္ ဆက္လုပ္ရေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္သည္။ လက္သမားဆရာကဲ့သို႔ သစ္တံုး သစ္ေခ်ာင္းမ်ားကို သြင္းယူရသည္မဟုတ္။ မကၲင္းနစ္ ဆရာကဲ့သို႔ စက္ပစၥည္းကိရိယာတို႔ျဖင့္ကိုင္တြယ္ တပ္ဆင္ရသည္ မဟုတ္။ အဖိုးတန္ သက္ရွိ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ ျဖစ္သည္။ သည့္အတြက္ ပညာေရးသည္ အမွားအယြင္းမခံ။

ပညာေရးလက္ေတြ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္စံု တစ္ရာ အမွားအယြင္းရွိပါက ကေလးငယ္တို႕၏ ဘ၀ တစ္ေလ်ွာက္လံုး တိမ္းပါးသြားႏိုင္သည္။ ဆက္လက္ ေတြးယူေသာ္ အနာဂတ္ လူငယ္မ်ား၏ ဘ၀ အရည္ အေသြးႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေရးရာ အလံုးစံုတို႔သည္ပင္ ဆုတ္ယုတ္ နိမ့္ပါးသြားႏိုင္သည္။သည့္အတြက္ ပညာေရး၌ ကေလးတို႕၏ ဗီဇစြမ္းရည္ပုန္းမ်ားႏွင့္ ကာယစိတၲ အရည္အေသြးတို႔ကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖင့္ ျမႇင့္တင္ေပးရမည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ကေလးတို႕အေနျဖင့္ ဘဝအေႏွာင္အတန္း တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး စိုးရိမ္ေသာက ဗ်ာပါဒ ကင္းကင္းျဖင့္ ပညာရွာေဖြခြင့္ ရွိေစရန္ လိုေပသည္။

လူတြင္ရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားရွိသည္။ ဘဝလိုအင္မ်ားရွိသည္။ ဆာေလာင္သည့္အခါ အစာ လိုမည္။ ေရဆာသည့္အခါေရလိုသည္။ ေအးသည့္အခါ အဝတ္လိုမည္။ နာက်င္ ေဝဒနာ ခံစားရသည့္အခါ ေဆးဝါးကုသမႈလိုမည္။ ယင္းတို႕ကို ရုပ္ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။ ထို႕အတူတစ္ကိုယ္ရည္ အထီးက်န္သည့္အခါ အေပါင္းေဖာ္လိုမည္။ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ေသာအခါ ေျဖေဖ်ာ္မႈလိုမည္။ စိတ္အားငယ္ေသာခ်ိန္ အားေပးျမႇင့္တင္မႈလိုမည္။ ယင္းတို႕ကို စိတ္ဘဝ လိုအပ္ ခ်က္မ်ားဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ယင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို မူတည္၍ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ ဘဝလံုၿခံဳမႈ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဝင္ေငြ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈ အပန္းေျဖ နားေနမႈ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းႏွင့္ လြတ္လပ္မႈမ်ားကို အလိုရွိၾကပါလိမ့္မည္။ သို႕ရာတြင္ လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ ယင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ လိုအင္မ်ားကို အျပည့္အဝ ျဖည့္ဆည္းခံစားရမည္မဟုတ္ေပ။ အထူးသျဖင့္ ပညာ ရွာေဖြဆည္းပူး ေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားအဖို႕ ယင္းဘဝလိုအင္မ်ား မျပည့္စံုပါက သူတို႕ေလးေတြ၏ ပညာေရး ခရီး တြင္ လမ္းမေပါက္ဘဲျဖစ္ႏိုင္သည္။ ပညာရွာရာ စိတ္၏လြတ္လပ္မႈဆိုရာ ဘဝလိုအင္တို႕မွ လြတ္လပ္ ရန္ (Freedom from wants)ႏွင့္ စိုးရိမ္ေသာက(အေၾကာက္တရား) တို႔မွ လြတ္လပ္ရန္ ( Freedom from anxiety & fear) တို႕ကို ညြန္းဆိုျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔ကိုရွင္းလင္းရန္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပမည့္ ကေလးငယ္ႏွစ္ဦး၏ ျပႆနာကို ေစာေၾကာၾကည့္ေစလိုပါသည္။

ပထမကေလးမွာ လူလတ္တန္းစား မိသားစုမွ ေမြးဖြားလာေသာ “ေဂ်ာ္နီ”ေလးျဖစ္သည္။ ကေလးက သူလိုခ်င္ ေနေသာ ေရာင္စံုခဲတံဘူးေလးကို မဝယ္ေပးသျဖင့္ မိခင္အား စိတ္ေကာက္ၿပီး ညစာမစားဘဲ အငတ္ခံေနသည္။ ဒုတိယကေလးမွာ ရရစားစားမိသားစုမွ ေမြးဖြားလာေသာ “ေရာ္ဂ်ာ” ေလးျဖစ္သည္။ ေရာ္ဂ်ာတို႕ မိသားစုမွာ ဆင္းရဲတြင္းနက္လွသျဖင့္ နပ္မွန္ေအာင္ပင္ မနည္း ရုန္းကန္ ေနရသည္။ ယခုလည္း ဖခင္အလုပ္မွ ျပန္မလာ ေသးသျဖင့္ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ ညစာမစားရေသးပါ။ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ ေဝဒနာကို ခံစားေနရသည္။

ျပႆနာမွာ “ညစာမစားသူခ်င္း အတူတူ မည္သူက လြတ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးကို ပိုင္ဆိုင္ပါသနည္း” ဟူသည္ပင္၊ ရွင္းပါသည္။ ေဂ်ာ္နီေလးမွာ သူ႕မိခင္က ေရာင္စံုခဲတံဘူးေလး ဝယ္ေပးလ်ွင္ ဒါမွမဟုတ္ သူကိုယ္တိုင္စိတ္ဆိုးေျပလွွ်င္ ညစာကို အခ်ိန္မေရြးထ စားေသာက္ႏိုင္သည္။ ညစာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးသူ႕မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အျပည့္အဝရွိသည္။ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ အခ်ိန္မေရြးထ စားစရာ မရွိ။ ညစာကို သူမေရြးခ်ယ္သည့္ အျပင္ သူ႕ဖခင္အဆင္မေျပလ်ွင္ ညစာမွ စားရပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ေသာက ျဖစ္ေနရရွာသည္။ သည့္အတြက္ ေဂ်ာ္နီေလးကို လြတ္လပ္သူအျဖစ္ ရႈျမင္ႏိုင္သည္။ ေရာ္ဂ်ာေလးမွာ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ ဘဝေႏွာင္တည္းမႈကို ခံေနရသျဖင့္ လြတ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးကို မခံစားရရွာ။ စိုးရိမ္ေသာကပင္ ျဖစ္ေနရရွာသည္။ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ျခင္း ႏွင့္ ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ား မျပည့္ဝျခင္းသည္ ပညာသင္ယူျခင္း၌ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ဥပမာ.......

အိမ္မွ ထမင္းမစားဘဲ ေက်ာင္းသို႕လာရေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာ အားအင္ ျပည့္ဝပါမည္နည္း။ ေက်ာင္းဆင္းအိမ္ျပန္ေသာအခါ ထမင္းမွစားရပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ ေနရွာေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာ စာသင္ေျဖာင့္ေပမည္နည္း။

ဆိုလိုသည္မွာ ဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ မိသားစုဝင္ ကေလးမ်ား ပညာစိတ္ဝင္စားမႈနည္းပါးရျခင္းမွာ အေျခခံ ဘဝလိုအင္မ်ား မျပည့္ဝေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ မက္ဆီကန္ ေက်ာင္းသားေလးမ်ားသည္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ခူးခ်ိန္ရာသီတြင္ ေက်ာင္းသို႕မလာေပ။ မိဘမ်ားကို ဝင္ေရာက္ကူညီေနၾကရသည္။ သူတို႕အဖို႔စားဝတ္ေနေရး ျပည့္စံုေရးအတြက္ ကူညီရန္မွာ ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္၍ ပညာသင္ယူျခင္းထက္ အေရး ႀကီးသကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ သည့္အတြက္ အလ္လီဆင္ေဒးဗစ္ (Allison Davis) ကဲ့သို႕ ပညာရွင္မ်ားက “စား၀တ္ေနေရး မျပည့္စံုေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား စာသင္ေက်ာင္းကို ပိုမိုမက္ေမာလာေအာင္ ဘဝ ပညာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ား လံုလံု ေလာက္ေလာက္ ျဖည့္ဆည္းေပးရမည္”ဟု အႀကံျပဳသည္။ လိုအပ္ပါက လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးက ပူးေပါင္းေျဖရွင္းရမည့္ ျပႆနာျဖစ္သည္။

လူသား၏ အျခားေသာ အေျခခံဘဝလိုအင္တစ္ခုမွာ ေဘးအႏၲရာယ္တို႕မွ ကင္းလြတ္ရန္ (ဝါ) ဘဝလံုျခံဳမႈ ရွိရန္ပင္ျဖစ္သည္။ ကေလးသည္ အစားအေသာက္အေနအထိုင္ မွန္ကန္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ကာယ ဖံြ႕ၿဖိဳး ေနေပမည္။ က်န္းမာဝၿဖိဳးေနေပမည္။ သို႔ေသာ္မေတာ္တဆ ဒဏ္ရာရရွိျခင္း၊ အနာ ေရာဂါကူးစက္ျခင္း၊ ရုတ္တရက္ အႏၲရာယ္က်ေရာက္ျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ေဘးရန္စႏိုင္သည္။ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မဆို ေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ မႀကံဳေတြ႕လို၊ ဘဝကို လံုၿခံဳမႈ ရွိရွိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္လိုသည္။ သည့္အတြက္ အသြားအလာ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ရသည္။ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား မႀကံဳေတြ႕ေစရန္ သတိထားေနၾကရသည္။ အနာေရာဂါ မကူးစက္ႏိုင္ရန္ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္ေသာ အစာကိုသာစားျခင္း၊ ေရာဂါကာကြယ္ေဆး မွီဝဲသံုးစြဲျခင္းတို႕ကိုျပဳရသည္။ လူသားတို႕ရင္ဆိုင္ႀကံဳ ေတြ႕ရမည့္ အႏၲရာယ္မ်ားတြင္ မေတာ္တဆ ထိခိုက္ နာက်င္မႈႏွင့္ ဖ်ားနာေရာဂါ ေရေဘး မီးေဘး ငလ်င္ေဘးစသည့္ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ လူမ်ဳိး ဘာသာ ပဋိပကၡ ခိုးဆိုးလုယက္ မၿငိမ္မသက္မႈ မ်ား စစ္ပြဲမ်ားစသည့္ လူမႈမတည္ၿငိမ္မႈ အႏၲရာယ္ဟူ၍ ခြဲျခားႏိုင္ေပသည္။

စစ္အတြင္းေက်ာင္းတက္ေနရေသာ ကေလးသည္ စိတ္၏လံုၿခံဳမႈတို႕ရရွိမည္ မဟုတ္ေပ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္လို႕မွ ေဘးလြတ္ပါမည္လားဟုစိုးရိမ္ေနရွာသည္။ ေရႀကီးေနေသာ ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ကာ အိမ္ျပန္ရမည္ကို ေတြးပူ ေနေသာ ကေလးသည္လည္း စာထဲစိတ္ဝင္စားမည္မဟုတ္ေပ။ ေသနတ္ သမားတို႕၏ ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရေသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ဳိးကိုလည္း မည္သည့္ကေလးမွ သြားခ်င္မည္ မဟုတ္ေပ။ အနာေရာဂါတို႕ ႏွိပ္စက္ခံေနရေသာ ကေလးသည္လည္း ပညာကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္ သင္ယူဆည္းပူးႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ၊ ကေလးတို႔ ေဘး အႏၲရာယ္ ကင္းကင္း လံုၿခံဳမႈရွိရွိျဖင့္ ပညာသင္ ယူရန္ လိုအပ္ေပသည္။ သည့္အတြက္ ယေန႔ စာသင္ေက်ာင္း မ်ားတြင္ ေက်ာင္းက်န္းမာေရးႏွင့္ အျခား ေသာ လံုၿခံဳေရး ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ထားရွိေပးသင့္သည္။

ဘဝလံုၿခံဳမႈအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရာမွာ ေဖာ္ျပပါ ရုပ္ဘဝလိုအပ္ခ်က္မ်ားအျပင္ စိတ္ဘဝလံုၿခံဳမႈ လိုအင္ကိိုလည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားရပါမည္။ ယင္းမွာ အျခားမဟုတ္ ပညာရွာရြယ္ ကေလးငယ္တုိ႔အား စိတ္၏ေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္မႈႏွင့္ ေႏြးေထြးလံုၿခံဳမႈကို ေပးႏိုင္စြမ္းေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာကို လိုလား ေတာင့္တမႈမွာ လူသားဘဝတြင္ အေရးပါေသာ စိတ္အေျခခံ လိုလားခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၲာႏွင့္ ၾကင္နာယုယမႈကို မခံစား ရေသာ ကေလးသည္ ေရႏွင့္ေဝးေသာ ၾကာကဲ့သို႕ ဘဝ ေျခာက္ေသြ႔ႏြမ္းလ်ကာ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ မခ်မ္းေျမ့ ႏိုင္ေပ။ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ခံစားရေသာ ကေလး သည္ ေမတၲာတရား၏ အဖိုးထိုက္တန္ပံုကို သိနားလည္ၿပီး အျခားသူမ်ားအားလည္း ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာေပလိမ့္မည္။

ကေလးငယ္တို.သည္ အစ္ကို အစ္မမ်ား လူႀကီးမိဘမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ရရွိလိုၾက သည္။ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အိမ္တြင္ အခ်စ္မခံရေသာ ကေလးသည္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဆရာ ဆရာမမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာမႈကို ရရွိရန္လိုအပ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက မိမိအား ဂရုစိုက္မည့္သူ မရွိဟု စိတ္အားငယ္ေပမည္။ ေက်ာင္းစာသင္ရာမွာလည္း စိတ္မပါျဖစ္တတ္သည္။

ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို မခံစားရေသာ ကေလးသည္ စိတ္အားငယ္ျခင္း မေက်နပ္ မေရာင့္ရဲျခင္း ရြံရွာျခင္း ဝန္တိုျခင္းစသည့္ သဘာဝဆိုးမ်ား ဝင္ေရာက္လာတတ္ေပသည္။ ထိုအခါ စိတ္ထားဖြံ.ၿဖိဳးမႈ ဘက္တြက္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တတ္ၿပီး ဘဝျပႆနာမ်ားကိုလည္း ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရႏိုင္သည္။ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကို ရရွိေသာ ကေလးမွာမူ စိတ္၏ လံုၿခံဳမႈကို ခံစားရေပသည္။ ထို.ေၾကာင့္ အိမ္မွ ထြက္ႏိုင္ေသာ အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အရပ္ထဲမွာျဖစ္ေစ စာသင္ေက်ာင္းမွာျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိကာ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းမႈတို႔တြင္ ေျပျပစ္လာမည္။ ဘဝၾကင္ေဖာ္ရွာသည့္ အရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါမွာလည္း အခ်စ္ျပႆနာ မရႈပ္ေထြးဘဲ မ်ွေဝေပးဆပ္ႏိုင္ေပမည္။

စားဝတ္ေနေရး ဘဝလံုၿခံဳေရး ခ်စ္ျခင္းေမတၲာတို.အျပင္ လူသား၏ အျခားလိုအင္တစ္ခုမွာ မိတ္ေဆြ ေပါင္းသင္း လိုလားခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။ လူသည္ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း သစ္တစ္ပင္မဟုတ္ေပ၊ လူမႈ အသိုင္းအဝန္း သက္ဝင္ ရွင္သန္ေနသူ သာျဖစ္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ အဆက္အဆံျပဳရင္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရင္း ေပါင္းသင္းေနထိုင္ၾကသည္ သာျဖစ္သည္။ ကေလးငယ္ဘဝတြင္ မိဘ အစ္ကို အစ္မမ်ား၏ အခ်စ္ေမတၲာႏွင့္ ၾကင္နာ ယုယမႈကို လိုခ်င္သည္။ မိသားစု အလယ္တြင္ ေနရာေပးခံရေသာ္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ျဖစ္ေစသည္။ ယင္းသည္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး လိုအင္၏ အေျခခံလည္းျဖစ္သည္။

မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မဆို အရပ္ထဲမွာလည္းေကာင္း စာသင္ေက်ာင္းမွာလည္းေကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ အေပါင္းအသင္း မ်ား၏ အေရးေပးျခင္း အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ခံလို၏။ အမ်ားအလယ္မွာ ထင္ေပၚလို၏။ အမ်ား၏ ဝိုင္းပယ္မႈကိုမူ မခံစားလို အခ်ဳိ႕ကေလးမ်ားသည္ အမ်ား၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို မခံရပါက အဖ်က္စိတ္ဝင္ၿပီး နည္းလမ္းမမွန္ေသာ အမူအက်င့္တို႔ ျဖင့္ တစ္ပါးသူမ်ားက မိမိအား ဂရုျပဳလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ကေလးသူငယ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္တို႔အား ပတ္ဝန္းက်င္ ဆက္ဆံေရးမွာ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္ ထိုက္သင့္ေသာ လူမႈအဆင့္အတန္းျဖင့္ ေနရာေပးသင့္သည္။ ကေလးတို႔ကိုယ္တိုင္ကိုလည္း သူတို႔လိုလားေသာ အဆင့္အတန္းႏွင့္အညီ ပတ္ဝန္းက်င္ အေပါင္းအသင္း မ်ားႏွင့္ ညႇိယူဆက္ဆံႏိုင္ရန္ အေလ့ အက်င့္ ေပးရမည္။ ရံဖန္ရံခါ လူမႈေရးမွာ မ်က္ႏွာသာ အေပးမခံရသျဖင့္ ပညာေရးမွာ ထိခိုက္သည္ မ်ားရွိသည္။

စာသင္ေက်ာင္းမွာ ဆရာ ဆရာမမ်ား၏ အဆင့္အတန္း ခဲြျခားဆက္္ဆံျခင္း ဖိႏွိပ္ျခင္း အျပစ္ တင္ျခင္းကို ခံရေသာ ကေလးအတန္းေဖာ္မ်ား၏ ႏွိမ့္ခ် အရွက္ခြဲျခင္း ခနဲ.ျခင္း ရန္လို မုန္းထားျခင္းကို ခံရေသာ ကေလးသည္ အဘယ္မွာလ်ွင္ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ေပ်ာ္ပိုက္ပါမည္နည္း။ သည့္အတြက္ စာသင္ေက်ာင္း မ်ားသည္ ကေလးတို.၏ လူမႈေရးအားနည္းခ်က္ ပညာေရးအားနည္းခ်က္မ်ားကို ျဖည့္စြမ္း အကူအညီေပးရမည္။ အတန္းသား အခ်င္းခ်င္းအားလည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တန္ဖိုးထား ေလးစားရန္ တစ္ဦး၏ အရည္အခ်င္းကို တစ္ဦးက ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳရန္ ပညာေရး အပါအဝင္ အျခား ဖံြ႔ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းမ်ားမွာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈရွိရွိျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ေနာက္လိုက္ေကာင္းတုိ႔ ၏ အမူအက်င့္မ်ားကို ေမြးျမဴတတ္ေစရန္ ေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ ေပးရပါမည္။ လူမႈဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မွာ အဆင့္အတန္းျမင့္မားရန္ ေမ်ွာ္မွန္းထားသူမ်ားသည္ ပညာကို ပိုမိုလို လားစြာ အေလးထား သင္ယူတတ္ ၾကသည္။ ပညာတတ္ျခင္း အားျဖင့္ ဘဝဖူလံုျပည့္စံုၿပီး ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းေဆာင္ရည္မ်ားလည္း ျမင့္မားလာႏိုင္ ေပသည္။

လူသား၏ စိတ္အေျခခံ လိုအင္မ်ားတြင္ ဘဝဖူလံုျပည့္စံုလိုမႈႏွင့္ ကိုယ္ပို္င္စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္မားလိုမႈ တို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားရပါမည္။ လူသည္ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မၾက ေနလိုသည္။ မိမိအရည္အေသြး ကို မိမိျမႇင့္တင္ၿပီး ျပႆနာအေထြေထြကို ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းလိုသည္။ ဘဝ ျမင့္မားလိုမႈသည္ လူကို ေမာင္းႏွင္ေပးေသာ ေစ့ေဆာ္တြန္းအား သည္ ပညာရွာရွာ အလုပ္လုပ္ရာမွာ စြမ္းထူးတို႔ကို ေပးစြမ္းသည္။ ဟားဘတ္စပင္စာ (H.Spencer) ဆ္ိုခဲ့သလိုပင္ ပညာေရးသည္ ၿပီးျပည့္ စံုေသာ ဘဝေနထိုင္မႈ (Complete living) အတြက္ ျပင္ဆင္ေပးျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ သက္ေမြးပညာႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ ျဖစ္သည္။

ပညာေရးသည္ လူသား၏ သက္ေမြးဘဝျပည့္စံုလံုေလာက္ေစရန္ အာမခံေပးဖို႔လိုသည္။ သက္ေမြးဘဝ အာမခံခ်က္ဆိုရာမွာ စားဝတ္ေနမႈတည္းဟူေသာ ဘဝလိုအပ္ခ်က္တို႔ဖူလုံရန္သာမက သင့္ေလ်ာ္ေသာ လူ႔အဆင့္အတန္းႏွင့္အညီ ရွင္သန္ေနထိုင္ ႏိုင္ရန္ပါ ရည္ရြယ္ရပါမည္။ သက္ေမြးဘဝ အာမခံခ်က္မရွိေသာ ပညာေရးမ်ဳိးကို မည္သည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ကမွ် စူးစူးစိုက္စုိက္ေလ့လာ သင္ယူမည္ မဟုတ္ေပ။ လူသည္ မိမိအဆင့္အတန္းကို တိုးတက္ျမင့္မားလိုသည္။ ပညာေရး အရျဖစ္ေစ လူမႈေရးအရျဖစ္ေစ စီးပြါးေရးအရျဖစ္ေစ ဇြဲရည္သန္သန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း မိမိ ေမွ်ာ္မွန္းထားေသာ အဆင့္အတန္းမ်ဳိးကို ပိုင္ဆိုင္လိုၾကေပသည္။ လူသား၏ ဘဝအဆင့္အတန္းႏွင့္ ကိုယ္ပုိင္စြမ္းေဆာင္ရည္တို႔ ျမင့္မားရန္ ပညာသည္ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္သည္။ ပညာသည္ သက္ေမြး အလုပ္အကိုင္ စားဝတ္ေနေရး ဖူလံုမႈ သင့္ေလ်ာ္ေသာ လူမႈအဆင့္အတန္း ရရွိရန္အတြက္ အဓိက က်ေသာ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္။ အျခားတစ္ဖက္ ကလည္း တစ္ကိုယ္ရည္ စြမ္းရည္ျဖင့္ ျမင့္မားလိုမႈႏွင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ အခ်က္အလက္မ်ား ရွာေဖြစုေဆာင္းႏိုင္ရန္ ေတြးဆေျမာ္ျမင္ႏိုင္ရန္ တီထြင္ဖန္တီး တတ္ရန္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ထားရွိကာ အလုပ္လုပ္တတ္ရန္ ပညာကို လိုလားစြာ ရွာေဖြရေပမည္။

ကေလးတို႕၏ပညာရွာေဖြဆည္းပူးေရး ခရီးစဥ္မွာ ဘဝလုိအပ္ခ်က္မ်ား၏ အေရးပါ လႊမ္းမိုးမႈမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ကေလးတို႔၏ ပညာရွာေဖြဆည္းပူးေရးတြင္ ဘဝ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုးမ်ား တေလးတပင္ရွိ မေနရပါ။ စိုးရိမ္ ေသာက ဗ်ာပါဒ တရားတို႔မွလည္း လြတ္ကင္းရန္လိုေပသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ပညာေရးဟူသည္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြ ဆည္းပူးရေသာ ( Free to Learn) လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ မည္သို႔ပင္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြဆည္းပူးခြင့္ ရွိပါေသာ္ျငားလည္း ဘဝအေႏွာင္ အတည္းမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ရေသာ စိတ္ဖိစီးေလးလံျခင္း စိုးရိမ္ေသာက ျဖစ္ရျခင္းမ်ားသည္ ပညာရွာေဖြ ဆည္းပူးမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစပါသည္။ သည့္အတြက္ ဆရာ ဆရာမ မ်ားသည္ ကေလးတို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ေငးငိုင္ေနသည္ကိုလည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္စာထဲ စိတ္မဝင္စားရသည္ကိုလည္းေကာင္း ေလ့လာစံုစမ္း ရေပမည္။ ကေလးတို႕မွာ စိတ္လိုအင္ မျပည့္ဝမႈမ်ား အခက္အခဲႏွင့္ ဆံုးရႈံးမႈမ်ားရွိပါက ေႏြးေထြးစြာ အားေပးကူညီရမည္။ ကေလးတို႔ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ပညာရွာေဖြႏိုင္ေစရန္ စီမံဖန္တီးေပးထားရေပမည္။

ရည္ညႊန္္းခ်က္-
ေက်းလက္မွ ေက်ာင္းတက္ေနေသာ ညီ/ညီမငယ္မ်ားသို႔

သူရိန္ထက္လင္း
(ကေလးပညာေရး ပ်ဳိးေထာင္မႈ)
စပယ္ျဖဴမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ (၁) ဇြန္လ၊ ၂၀၀၄